Gillyweed: Το μυστικό για υποβρύχια αναπνοή

Ο Μαγικός Κόσμος είναι γεμάτος από πολλά και ενδιαφέροντα φυτά, το καθένα με μοναδικές ικανότητες και χαρακτηριστικά. Ένα από αυτά είναι και το Gillyweed ή βραγχιοβότανο στα ελληνικά. Πρόκειται για ένα μαγικό φυτό, ενδημικό στη Μεσόγειο Θάλασσα, το οποίο είναι γκριζοπράσινο και μοιάζει με γλοιώδη δέσμη από ουρές αρουραίων. 

Όταν φαγωθεί από τους ανθρώπους, το βραγχιοβότανο -όπως προδίδει και το όνομά του- προσφέρει στα άτομα τη δυνατότητα να αποκτήσουν χαρακτηριστικά ψαριού. Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να αναπνέουν κάτω από το νερό, όχι μέσω των πνευμόνων τους, αλλά από τα βράγχια που αποκτούν, και να κολυμπούν πιο γρήγορα και ευκολότερα, χάρη στις μεμβράνες που δημιουργούνται ανάμεσα στα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών τους. 

Επιπρόσθετα, τα άτομα δεν χρειάζεται να ανοιγοκλείνουν τα μάτια τους όσο βρίσκονται κάτω από το νερό και είναι σε θέση να προσαρμόζονται στην εκάστοτε θερμοκρασία του νερού. Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι παραμένει ανοιχτή η συζήτηση μεταξύ των βοτανολόγων σχετικά με τη διάρκεια της επίδρασης του Gillyweed στο γλυκό νερό σε σχέση με το αλμυρό νερό. Σε κάθε περίπτωση, σε ό,τι αφορά το γλυκό νερό, μία χούφτα από βραγχιοβότανο μπορεί να δώσει στα άτομα τα παραπάνω χαρακτηριστικά για τουλάχιστον μία ώρα. Τέλος, το Gillyweed πιθανότατα αποτελεί ένα από τα υλικά του Gillywater (χαχανόνερου), αλλά και του Gillyweed Tonic, ενός ποτού που κυκλοφορούσε στον Μαγικό Κόσμο τουλάχιστον από το 1890.

Που το συναντάμε στην ιστορία του Μαγικού Κόσμου

Το Gillyweed ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά από τον Βοτανολόγο, Beaumont Marjoribanks πριν από το 1845. Εντούτοις, οι μαγικές του ιδιότητες ήταν άγνωστες μέχρι που η Elladora Ketteridge έφαγε το φυτό και κόντεψε να πάθει ασφυξία, ώσπου να βουτήξει το κεφάλι της μέσα σε έναν κουβά με νερό.

Όπως μαθαίνουμε από το Hogwarts Legacy, ο Abraham Ronen, καθηγητής ξορκιών στο Χόγκουαρτς, είχε στο δωμάτιό του μία αφίσα που διαφήμιζε το Gillyweed Tonic τη δεκαετία του 1890, ενώ την επόμενη φορά που συναντάμε το βραγχιοβότανο στην ιστορία του Μαγικού Κόσμου είναι κατά το σχολικό έτος 1988-1989. Σύμφωνα λοιπόν με το Hogwarts Mystery, κατά τη διάρκεια εκείνης της σχολικής χρονιάς, η καθηγήτρια Σπράουτ δίδαξε στους πεμπτοετείς μαθητές της Σχολής σχετικά με το Gillyweed, προετοιμάζοντάς τους για τα Κοινά Διπλώματα Μαγείας. 

Τέλος, στις 24 Φεβρουαρίου του 1995, ο Χάρι Πότερ χρησιμοποίησε το βραγχιοβότανο για να τον βοηθήσει να φέρει εις πέρας τον δεύτερο άθλο του Τριάθλου Μαγείας εκείνης της χρονιάς. Ο Ντόμπι ήταν αυτός που του το προμήθευσε, έχοντας πρώτα κρυφακούσει μία συζήτηση μεταξύ της Καθηγήτριας ΜακΓκόναγκαλ και του Τρελομάτη Μούντι, ο οποίος φυσικά ήταν ο Μπάρτι Κρουτς ο Νεότερος, μεταμφιεσμένος. 

Ενδιαφέροντα σημεία

Προτού ολοκληρώσουμε το άρθρο μας για το φυτό αυτό, θα ήταν σκόπιμο να αναφερθούμε σε ορισμένα ενδιαφέροντα σημεία που μπορούν να εντοπιστούν. Αρχικά, όπως ενδεχομένως να έγινε αντιληπτό από τα παραπάνω, στο σχετικό βιβλίο, ο Ντόμπι είναι αυτός που μιλάει και δίνει στον Χάρι το βραγχιοβότανο, έχοντας πρώτα κρυφακούσει μία συζήτηση μεταξύ της καθηγήτριας ΜακΓκόναγκαλ και του Μπάρτι Κρουτς του Νεότερου, σχετικά με την τακτική που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν οι πρωταθλητές στον δεύτερο άθλο του Τριάθλου Μαγείας. Αντιθέτως, στη σχετική ταινία, ο Νέβιλ εξηγεί και δίνει στον Χάρι το Gillyweed, αφού πρώτα διάβασε για αυτό σε ένα βιβλίο που ο Κρουτς/Μούντι το έδωσε να διαβάσει. Φυσικά, η canon εκδοχή είναι αυτή που περιγράφεται στο βιβλίο.

Σε κάθε περίπτωση, το φυτό περιλαμβάνεται στα βιβλία «Μαγικά Υδρόβια Φυτά της Μεσογείου» και «Μαγικά Υδρόβια Φυτά των Μεγάλων Λιμνών», τα οποία δάνεισε ο Κρουτς/Μούντι στο Νέβιλ, ενώ στο video game για το «Κύπελλο της Φωτιάς» το βραγχιοβότανο, παρότι επιτρέπει στον Χάρι να αναπνέει κάτω από το νερό και δημιουργεί μεμβράνες στα πόδια του, δεν του δημιουργεί βράγχια ή μεμβράνες στα χέρια. Το γεγονός αυτό μάλλον οφείλεται σε περιορισμούς ως προς τα γραφικά του παιχνιδιού. 

Επιπλέον, στις σχετικές κάρτες των σοκολατένιων βατράχων αναφέρεται ότι ο Marjoribanks ανακάλυψε το φυτό στα μέσα του 18^ου ή τον 19^ο αιώνα, αν και η Elladora φαίνεται να ανακάλυψε τις ιδιότητές του έναν αιώνα νωρίτερα. Το λάθος αυτό διορθώνεται είτε αν αλλάξουν οι ημερομηνίες είτε αν υποθέσουμε ότι τα δύο αυτά πρόσωπα έζησαν την ίδια περίοδο και απλώς ο μεν Marjoribanks ανακάλυψε την ύπαρξη του βραγχιοβότανου και η μεν Elladora τις ιδιότητές του.

Επίσης, από όσα είναι γνωστά, φαίνεται ότι το εν λόγω φυτό φυλάσσεται στα θερμοκήπια του Χόγκουαρτς, αλλά και στην αποθήκη των υλικών του Καθηγητή Σνέιπ. Έτσι, είναι κάτι παραπάνω από πιθανό το Gillyweed να μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως υλικό στα φίλτρα. Τέλος, το γεγονός ότι το φυτό είναι ενδημικό της Μεσογείου, από κοινού με τις ιδιότητές του, μπορεί να παραπέμπει στον αρχαιοελληνικό μύθο του Γλαύκου, ενός φτωχού θνητού ψαρά που έφαγε ένα βότανο, εξαιτίας του οποίου μεταμορφώθηκε σε θαλάσσιο δαίμονα.