Ασφόδελος: Το υπαρκτό φυτό που συνδέεται με την Αρχαία Ελλάδα

Ο Μαγικός Κόσμος είναι γεμάτος από μοναδικά φυτά και λουλούδια, τα οποία βρίσκουν και πολλές χρήσεις, για παράδειγμα στα Φίλτρα. Και αν κάποια, όπως το βραγχιοβότανο, τα συναντάμε μονάχα στον κόσμο που δημιούργησε η Rowling, άλλα, όπως ο ακονίτης και η βαλεριάνα, υπάρχουν και στην πραγματικότητα. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκει και ο Ασφόδελος, ο οποίος μάλιστα συνδέεται άμεσα και με την Αρχαία Ελλάδα. 

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ο Ασφόδελος είναι ένα φυτό που ανήκει στην οικογένεια των κρίνων και διαθέτει μακριά και λεπτά φύλλα. Σε ό,τι αφορά στον Μαγικό Κόσμο, το εν λόγω φυτό συναντάται παντού στον κόσμο, ενώ φύεται και στους κήπους του Χόγκουαρτς. Εντούτοις, ο ασφόδελος δεν είναι ενδημικός στη Μεγάλη Βρετανία ή την Ιρλανδία, με αποτέλεσμα να απαιτείται ειδικό και καλά στραγγιζόμενο έδαφος για την ανάπτυξή του. Παράλληλα, οι Μαγκλ πίστευαν παλαιότερα ότι το συγκεκριμένο φυτό υπήρχε στον Κάτω Κόσμο, ενώ συνολικά είναι γνωστά 16 είδη του, καθένα από τα οποία έχει τις δικές του ανάγκες.

Ο ασφόδελος διαθέτει τόσο μαγικές όσο και καθημερινές  ιδιότητες, ενώ η σκόνη ρίζας ασφόδελου χρησιμοποιείται για την παρασκευή μίας σειράς από φίλτρα, όπως το Φίλτρο του Ζωντανού Θανάτου και το Wiggenweld Potion (Θεραπευτικό φίλτρο). Παρόλα αυτά, στις πηγές και στην ιστορία του Μαγικού Κόσμου αναφέρεται μόλις δύο φορές. Η πρώτη είναι στο Hogwarts Mystery, όταν, κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους 1990-1991, η Καθηγήτρια Σπράουτ δίδασκε στους τελειόφοιτους, επταετής μαθητές του Χόγκουαρτς το πώς να τον καλλιεργούν. Η δεύτερη είναι φυσικά από τη «Φιλοσοφική Λίθο» και το πρώτο μάθημα Φίλτρων του Χάρι στις 2 Σεπτεμβρίου του 1991. Τότε, ο Σνέιπ είχε ρωτήσει τον Χάρι τι φίλτρο θα προέκυπτε από τη μίξη σκόνης ρίζας ασφόδελου σε μείγμα από ξύλο με σαράκι.

Αυτά είναι όλα όσα γνωρίζουμε για τον Ασφόδελο αναφορικά με τον Μαγικό Κόσμο. Κλείνοντας, όμως, έχει ενδιαφέρον να σημειώσουμε και το τι συμβαίνει με το συγκεκριμένο φυτό και στον δικό μας, μαγκλ κόσμο. Ο Ασφόδελος λοιπόν στην πραγματικότητα, με τη λατινική ονομασία Asphodelus ramosus, είναι συγγενής με τον κρίνο και είναι ενδημικός στην Ευρώπη. Οι αρχαίοι Έλληνες τον συσχέτιζαν με τον θάνατο και τον Κάτω Κόσμο, πιστεύοντας ότι υπήρχε ένα λιβάδι με ασφόδελο στα Ηλύσια Πεδία, ενώ τον θεωρούσαν ιερό για την Περσεφόνη, τη θέα της Άνοιξης και Βασίλισσα του Κάτω Κόσμου. Ταυτόχρονα, ο Ασφόδελος θεωρούνταν ότι ήταν η αγαπημένη τροφή των νεκρών, οπότε συχνά φυτευόταν κοντά σε μνήματα και τάφους.