Ekow Quartey, πώς είναι να έχεις τις πιο εμβληματικές ατάκες στον «Αιχμάλωτο του Αζκαμπάν»;

Για πολλούς φανατικούς ή μη του Χάρι Πότερ, η τρίτη ταινία της σειράς, σε σκηνοθεσία του Αλφόνσο Κουαρόν, αποτελεί την καλύτερη όλων. Και η αλήθεια είναι ότι η ταινία «Ο Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν» αποτελεί τομή, αφού εισήγαγε νέα δεδομένα και οδήγησε αριστουργηματικά τους θεατές από τις δύο περισσότερο παιδικές πρώτες ταινίες, σε κάτι πιο σκοτεινό και πιο ενήλικο, ενώ μας σύστησε και νέους χαρακτήρες. Ένας από αυτούς είναι και ο Bem, για τον οποίο σας έχουμε μιλήσει. 

Ο Bem αποτελεί έναν εμβληματικό χαρακτήρα, ο οποίος έχει μείνει στη μνήμη όλων, παρότι στην ταινία έχει δύο -όλες και όλες- ατάκες, οι οποίες όμως ίσως και να είναι οι πιο δραματικές όλων των ταινιών του Χάρι Πότερ. Γι’ αυτό, ήταν μεγάλη η χαρά μου όταν ο Ekow Quartey, ο ηθοποιός που τον υποδύθηκε, δέχτηκε να μου μιλήσει μέσω Zoom. Παρότι εκείνος είναι στο Λονδίνο και εγώ στο σπίτι μου στην Αθήνα, η σύνδεσή μας δεν έχει κάποιο πρόβλημα, οπότε όλα είναι έτοιμα για να ξεκινήσουμε. Πραγματικά έχω τόσα πολλά που θέλω να τον ρωτήσω και όσο σκέφτομαι ότι η συζήτησή μας λαμβάνει χώρα 20 χρόνια ακριβώς από την κυκλοφορία της ταινίας, η αδρεναλίνη μου ανεβαίνει στα ύψη. Αποφασίζω λοιπόν να ξεκινήσω ψύχραιμα, με μία ερώτηση που ελπίζω να σπάσει τον πάγο και να μου δείξει την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσω…

Χριστόφορος Παυλάκης: Έχεις κουραστεί να σε ρωτούν για το Χάρι Πότερ; Ελπίζω όχι γιατί διαφορετικά η συζήτησή μας δεν θα είναι ευχάριστη…

Ekow Quartey: Όχι δεν έχω κουραστεί καθόλου! Η αλήθεια είναι ότι υπήρξε μία περίοδος στην καριέρα μου, όταν ήμουν 25-26 χρονών, δηλαδή λίγο καιρό μετά την αποφοίτησή μου από τη Δραματική Σχολή, που δεν ήθελα να βάζω το Χάρι Πότερ στο βιογραφικό μου. Και αυτό διότι γυρίσαμε το Χάρι Πότερ όταν ήμουν 11-12 χρονών και, όσο καταπληκτικό και αν ήταν, θεώρησα ότι πλέον είμαι ενήλικας και δεν μπορώ να βασίζομαι σε αυτή την εξαιρετική δουλειά. Οπότε για 1-2 χρόνια δεν υπήρχε στο βιογραφικό μου, όταν όμως η Jina Jay, η οποία ήταν η Casting Director στον «Αιχμάλωτο του Αζκαμπάν» και με είχε επιλέξει, με ξανακάλεσε για κάτι άλλο, σκέφτηκα ότι το Χάρι Πότερ πρέπει να είναι στο βιογραφικό μου, γιατί αλλιώς είναι έλλειψη σεβασμού σε εκείνη. Συνεπώς, όχι απλά δεν έχω κουραστεί, αλλά για να είμαι ειλικρινής με εκπλήσσει πάντα το πόσο σημαντικό είναι για τους ανθρώπους και νιώθω τυχερός που είμαι ένα μικρό μέρος αυτού.

Χ.Π: Είναι αλήθεια ότι κάποιος ήρθε στο σχολείο σου για οντισιόν και τελικά σε επέλεξαν;

Ε.Q: Ναι είναι αλήθεια. Αν θυμάμαι καλά -πάνε και 22 χρόνια από τότε, η Jina Jay και κάποιος βοηθός της είχαν έρθει στο σχολείο μου στο Λονδίνο. Για την τρίτη ταινία, ο Αλφόνσο έψαχνε για ένα πιο diverse καστ ηθοποιών, οπότε πήγαιναν σε σχολεία και έψαχναν. Έτσι έγινε και με εμάς. Ήταν στην τραπεζαρία και απλώς επέλεγαν ορισμένα άτομα. Εγώ όμως, πιθανότατα για πρώτη φορά στη ζωή μου, δεν ήμουν στην τραπεζαρία, αλλά έπαιζα ποδόσφαιρο. Τότε ο δάσκαλος θεατρικής αγωγής που είχαμε, ο οποίος είχε καταλάβει από πολύ νωρίς την αγάπη μου για την υποκριτική, τους έπεισε να με ψάξουν τριγύρω. Τελικά με βρήκαν και στη συνέχεια ξεκίνησε η όλη διαδικασία με κάποια workshops. Είχα περάσει 3 ή 4 οντισιόν και μετά υπήρξε ένα μεγάλο κενό αρκετών μηνών που δεν είχα κάποιο νέο. Πάνω λοιπόν που θεώρησα ότι όλα είχαν τελειώσει, με κάλεσαν σε μία άλλη οντισιόν με τον Chris Columbus και τον Αλφόνσο Κουαρόν για να διαβάσω κάποιο κείμενο. Θυμάμαι που με πήγε ο πατέρας μου κάπου στο κέντρο του Λονδίνου. Είχα φορέσει το καλό μου πουκάμισο μέσα από το παντελόνι και είχα πάρει και μία χρυσή αλυσίδα του πατέρα μου για τον λαιμό. 

Χ.Π: Επομένως μιλάμε για μακρά διαδικασία…

Ε.Q: Ναι. Αφού μετά πέρασα και από άλλη μία οντισιόν. Αν δεν κάνω λάθος, ανεξάρτητα από το αν ήταν ομιλούντες ή όχι ρόλοι, εκείνη την περίοδο είχαν διαλέξει συνολικά 9 άτομα. Παρβάτι Πάτιλ, Λάβεντερ Μπράουν, Αγόρι 1, Αγόρι 2, Κορίτσι 1, Κορίτσι 2… Τουλάχιστον 6 ή 7 άτομα τέλος πάντων. 

Χ.Π: Ωστόσο, ήξερες εξαρχής για ποια ταινία περνούσες όλες αυτές τις οντισιόν έτσι;

Ε.Q: Σωστά. Ήξερα ότι επρόκειτο για τον Αιχμάλωτο του Αζκαμπάν…

Χ.Π: Γνώριζες τον Χάρι Πότερ πριν από τη συμμετοχή σου στην ταινία;

Ε.Q: Ναι. Αγαπώ τα βιβλία. Εγώ και η αδερφή μου μοιραζόμασταν το ίδιο δωμάτιο μέχρι τα 16 μου. Είναι φανατική αναγνώστρια, οπότε θα παίρναμε ένα βιβλίο και θα το διάβαζε πρώτη. Όσο μεγάλωνε μάλιστα, μπορεί να τελείωνε ένα βιβλίο μέσα σε μία, άντε δύο μέρες. Έτσι, όταν μετά τα διάβαζα εγώ, εκείνη έλεγε πάντα «ξέρω τι συμβαίνει!». Και επειδή εγώ διαβάζω πολύ αργά, πάντοτε την παρακαλούσα να μην μου αποκαλύπτει τίποτα. Αλλά ναι ήμασταν πολύ μεγάλοι φανς των βιβλίων.

Χ.Π: Ισχύει ότι ο ρόλος σου στην αρχή δεν είχε καθόλου λόγια; Γιατί κατέληξες να έχεις τις πιο δραματικές και τις πιο εμβληματικές ατάκες της ταινίας!

Ε.Q: (γελάει) Είμαι πολύ ευτυχής που οι άνθρωποι τις χαρακτηρίζουν έτσι. Προσωπικά θεωρώ ότι υπάρχουν πολλές καλές ατάκες, αλλά νιώθω ευλογημένος που ο κόσμος το νομίζει αυτό. Όταν επιλέχθηκα, ο ρόλος ήταν πράγματι χωρίς λόγια. Μέρος της τάξης, στο Γκρίφιντορ και γενικά το πρόσωπό μου πεταγόταν από εδώ και από εκεί. Ένα πρωί ζήτησαν μαζί με τον Rick Sahota, που υποδυόταν το Αγόρι 2 και που κάναμε πολύ παρέα, να μας δει ο Αλφόνσο. Ήταν η σκηνή της Μαντικής και απλώς κάναμε πρόβα. Μας είπε έχω κάποιες ατάκες για σας και εγώ είχα ενθουσιαστεί. Το αγαπημένο μου κομμάτι ήταν πρώτον εγώ και η Emma Thompson, δεύτερον, η πρώτη μου εμπειρία με την κάμερα, την οποία έχουν ετοιμάσει για να μου κάνει κοντινό, και τρίτον χρειαζόταν να πω τον Σίμους ηλίθιο! Τέλειο! (γελάει). Πολύ δυσοίωνη ατάκα για έναν 13χρονο πάντως. 

Χ.Π: Ήξερες τότε το όνομα ή την ιστορία του χαρακτήρα σου; Διότι εμείς ως κοινό μαθαίνουμε το όνομα του χαρακτήρα από τους (αγγλικούς) υπότιτλους στο DVD.

Ε.Q: Όχι. Θυμάμαι ότι κάποιος έλεγε ότι στο βιβλίο υπάρχει ένας χαρακτήρας με το όνομα Bem (Μπεμ), αλλά όλα μου τα ρούχα έγραφαν Aγόρι 1 (Boy 1). Και στους τίτλους τέλους αναγράφομαι έτσι. Έχω όμως αποδεχτεί τον μανδύα του Bem (γελάει).

Χ.Π: Οπότε η σκηνή στο μάθημα της Μαντικής ήταν η πρώτη που γύρισες;

Ε.Q: Όχι. Είχαμε γυρίσει αρκετά πράγματα μέχρι τη στιγμή που μου ζητήθηκε να μιλήσω. Είχαμε ήδη γυρίσει τη σκηνή με τον Ωραιόραμφο στην Virginia Water (περιοχή κοντά στο Surrey), το μάθημα με το Μπόγκαρτ, το οποίο μας πήρε πάρα πολύ χρόνο, κάποιες εξωτερικές σκηνές Κουίντιτς. Συνεπώς, για αυτό ίσως να ένιωθα πιο άνετα όταν χρειάστηκε να μιλήσω. Θα ήθελα όμως να πω ότι η αγαπημένη μου ανάμνηση είναι η άλλη μου ατάκα. Επίσης, να αναφέρω ότι είχα και «αναπληρωματικό» που τον έλεγαν Elvis. Γιατί προφανώς μία τόσο μεγάλη παραγωγή είχε πρώτη, δεύτερη και τρίτη ομάδα. Πολλές σκηνές από την τρίτη ταινία και μετά γυρίζονταν στα studio στο Leavesden και ως παιδιά μπορούσαμε να γυρίζουμε για περιορισμένο χρόνο. Επομένως, οι αναπληρωματικοί θα στέκονταν αντί για εμάς σε σκηνές κλπ. Μία φορά λοιπόν θυμάμαι, όταν επιστρέφαμε από το γεύμα, ο Elvis γύρισε και μου είπε «Μπρο, ήταν τέλειο! Χρειάστηκε να ψιθυρίσω την ατάκα σου» (γελάει). 

Χ.Π: Υπήρχε κάποιο σετ που ήταν πιο ξεχωριστό για σένα ή κάποιο που ήταν το αγαπημένο σου;

Ε.Q: Μου έρχονται αρκετά στο μυαλό. Σίγουρα μου έχει μείνει η σκηνή που κοιμόμαστε όλοι στη Μεγάλη Αίθουσα, η οποία είναι «διάσημη» λόγω της φάρσας που έγινε. Πραγματικά ήταν πολύ αστείο επειδή μας είχαν όλους εκεί! Όλα τα παιδιά, με τους υπνόσακούς μας! Δεν υπήρχε CGI. Διασκεδαστική ήταν και η πρώτη μου φορά στις Μελόχουφτες, η σκηνή της Μαντικής και η συνάντηση με τον – μακάρι να αναπαύεται εν ειρήνη – Άλαν Ρίκμαν. Και η σκηνή του Ιππόγρυπα! Ο Robbie Coltrane – μακάρι να αναπαυθεί και αυτός εν ειρήνη – ήταν ο πιο καλός άνθρωπος σε ολόκληρο τον κόσμο για τη μαμά μου. Η ίδια είχε μάλιστα πάει μια μέρα στο τροχόσπιτο του -αυτού του τεράστιου σταρ- και απλά κουβέντιαζαν. Ήταν πολύ ευγενικό εκ μέρους του να περάσει χρόνο με τη μαμά μου. Μου έχει μείνει και ο Martin Bayfield, ο παίκτης ράγκμπι που υποδυόταν τον «ψηλό Hagrid», με τη στολή και το ψεύτικο «κεφάλι». Η αγαπημένη μου ώρα όμως στα γυρίσματα ήταν πάντα στις 16:00, όταν σερβίρονταν τα κέικ και τα σάντουιτς, που έκαναν τον Ekow ένα πολύ χαρούμενο αγόρι (γελάει).

Χ.Π: Αν δεν κάνω λάθος, εμφανίζεσαι και στην 5^η ταινία, στο «Τάγμα του Φοίνικα». Σωστά;

Ε.Q: Όχι. Πρόκειται για αστεία ιστορία. Στην 5^η ταινία είναι ο Paige Richardson, απλώς έχουμε ορισμένες ομοιότητες από θέμα διάπλασης. Αυτός είναι στο Τάγμα του Φοίνικα ως Ράβενκλοου, αλλά επειδή δεν υπήρχαν πολλά μαύρα αγόρια στις ταινίες είναι λογικό να γίνεται μπέρδεμα. Αλλά δεν θέλω να παίρνω εγώ τα εύσημα. Το αστείο είναι πως, όταν έπαιζα πρόσφατα στο “The Witches” στο Εθνικό Θέατρο, κάποιος μου έφερε να υπογράψω μία φωτογραφία του Paige. Νιώθω άσχημα τώρα αλλά εκείνη τη στιγμή σκέφτηκα να πω κάτι, αλλά για χάρη οικονομίας χρόνου απλώς υπέγραψα…. Μπορούν να εκτυπώσουν κάποια άλλη όταν το συνειδητοποιήσουν.

Χ.Π: Εκπληκτική ιστορία. Επομένως γιατί δεν σε είδαμε σε κάποια άλλη από τις ταινίες; 

Ε.Q: Έχω την αίσθηση ότι επιτράπηκε σε κάθε σκηνοθέτη να δημιουργήσει το δικό του καστ. Για παράδειγμα, εγώ είχα συμβόλαιο για έναν χρόνο. Αν θυμάμαι καλά, υπήρχαν κάποιοι που είχαν διετή συμβόλαια. Γενικά, κάθε σκηνοθέτης που ερχόταν δημιουργούσε το καστ που ήθελε. Προφανώς οι βασικοί χαρακτήρες ήταν εκεί, αλλά εμείς ήμασταν «αναλώσιμοι». Θα μου άρεσε πάρα πολύ να μου ζητήσουν να επιστρέψω στην τελευταία ταινία, στη Μάχη του Χόγκουαρτς. Στην καριέρα μου ωστόσο έχω μάθει -ίσως και με το δύσκολο τρόπο- ότι υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί λόγοι που συμβαίνουν κάποια πράγματα. Ήμουν ευλογημένος που συμμετείχα έστω και σε μία. Συνεπώς, ναι θα ήταν τέλεια να ήμουν και στην 4^η και στην 5^η και σε όλες τις υπόλοιπες, να έχω μεγαλύτερο μέρος στο franchise και στον Μαγικό Κόσμο, αλλά ευγνωμονώ την τύχη μου που είχα έστω και τη μία ευκαιρία μου.

Χ.Π: Έχεις διαβάσει όλα τα βιβλία και έχεις δει όλες τις ταινίες. Μπορείς να μας πεις το αγαπημένο σου βιβλίο, την αγαπημένη σου ταινία και τον αγαπημένο σου χαρακτήρα;

Ε.Q: Πάει καιρός από τότε που διάβασα τα βιβλία… Λοιπόν, είμαι λίγο προκατειλημμένος, αλλά η αγαπημένη μου ταινία είναι η τρίτη. Είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε το σκοτάδι στον κόσμο και κινηματογραφικά μου αρέσει η πιο «σκοτεινή» αίσθηση που έχει η ταινία. Σέβεται και το νεανικό κοινό σε ότι  αφορά το επίπεδο ανοχής τους στο γέλιο, στον φόβο, στην πραγματικότητα… Από την τρίτη ταινία βλέπεις το πώς οι ταινίες γίνονται πιο ώριμες… Είναι ζωή ή θάνατος… Και υπάρχει και μεγαλύτερη ένταση. Η σκηνή που οι Παράφρονες φτάνουν για πρώτη φορά, η μεταμόρφωση του Λούπιν, η πρώτη φορά που βλέπουμε τους προστάτες. Ο κόσμος γίνεται όλο και μεγαλύτερος και νομίζω ότι η τρίτη ταινία κάνει πολύ καλή δουλειά. Ακόμα και ο Έρνι στο Λεωφορείο των Ιπποτών… Γενικά όλη η ιστορία ξεκινά να γίνεται ακόμα πιο ζωντανή. 

Τώρα, ως προς τον αγαπημένο χαρακτήρα… Εκείνη την περίοδο, σε εκείνη την ηλικία και για πολύ καιρό, ο αγαπημένος μου ήταν ο Λούπιν. Και τι φανταστικός ηθοποιός είναι ο David Thewlis! Αν συνεργαστώ ποτέ ξανά μαζί του, θα του το πω κατάμουτρα! Υπέροχος άνθρωπος! Οι περισσότερες σκηνές του ήταν με παιδιά και, έχοντας την εμπειρία από το “Witches”, δεν είναι εύκολο να δουλεύεις με 12χρονα παιδιά ως ενήλικας. Ήταν τόσο καλός μαζί μας. Ο Χάγκριντ είναι προφανώς ένας ακόμα αγαπημένος χαρακτήρας και η Λούνα, με την οποία δεν συναντήθηκα ή έπαιξα μαζί. Ο Rupert Grint ήταν ο αγαπημένος μου ηθοποιός. Ήταν ο πιο ευγενικός μαζί με τους Matthew Lewis και τον Alfie Enoch. Όχι ότι οι υπόλοιποι δεν ήταν, αλλά αυτοί οι τρεις με έκαναν να νιώθω πολύ ευπρόσδεκτος. 

Χ.Π: Έχεις επισκεφθεί ποτέ το Studio Tour στο Λονδίνο;

Ε.Q: Όχι δεν έχω πάει, ούτε έχω ξανακάνει γυρίσματα στα Leavesden Studios από τότε. Μου στέλνουν όμως πολλές φωτογραφίες…

Χ.Π: Εξ όσων γνωρίζω, έχεις δει το Καταραμένο Παιδί. Πώς σου φάνηκε, τόσο ως φαν όσο και ως επαγγελματίας ηθοποιός;

Ε.Q: Το είδα την πρώτη φορά που ανέβηκε. Μία καλή μου φίλη συμμετείχε ως αναπληρωματική και είχα δει το πρώτο μέρος με αυτήν και το δεύτερο άλλη μέρα. Πρέπει να είναι μια από τις πιο επιτυχημένες μεταβάσεις από την οθόνη στο θέατρο. Στην αρχή, όταν είδα τις πρώτες αφίσες σκέφτηκα ότι βγαίνει και άλλο βιβλίο. Καταπληκτικά! Θυμάμαι ότι κάποιος το διάβαζε και έριξα κάποιες κλεφτές ματιές, γιατί δεν το είχα αγοράσει ακόμα, και αναρωτήθηκα γιατί ήταν σενάριο. Μετά συνειδητοποίησα ότι επρόκειτο για θεατρικό σενάριο και σκέφτηκα ότι ήταν κάτι καταπληκτικό. Μεγάλωσα στο θέατρο, έκανα πολύ θέατρο και το να βλέπω τον κόσμο να έρχεται στο θέατρο.. Είναι κάτι που το Καταραμένο Παιδί έκανε πολύ καλά και ανέδειξε τη μαγεία του Θεάτρου. 

Ελπίζω να μην αποκαλύπτω πολλά, αλλά όταν χρησιμοποιούν το ταξίδι στον χρόνο, ο τρόπος που το κάνουν είναι μοναδικός. Δεν έχω ξαναδεί κάτι παρόμοιο. Και το τέλος του πρώτου μέρους με τους Παράφρονες… Έχουν αποδώσει τόσο καλά τον κόσμο στη σκηνή. Όπως και με το Stranger Things που μεταφέρθηκε στο θέατρο, είναι καταπληκτικό να έρχεται στο θέατρο κόσμος που δεν είχε ξαναπάει ποτέ και ίσως κινητοποιηθεί να δει και άλλα πράγματα. Δεν είναι εύκολο το θέατρο να προσελκύσει το κοινό του κινηματογράφου…

Χ.Π: Αν και νομίζω ότι ξέρω την απάντηση, θα συμμετείχες στο Καταραμένο Παιδί αν σου δινόταν η ευκαιρία; Το έχεις σκεφτεί ποτέ;

Ε.Q: Δεν το έχω σκεφτεί ποτέ. Θα μου άρεσε πάρα πολύ. Μια φορά κάποιος μου είχε πει να γίνει ένα spin off με τον Bem. Θα ήταν ξεκαρδιστικό και σκοτεινό (γελάει). Αλλά ναι θα ήθελα να είμαι, αν και θα ήταν μάλλον περίεργο για τους φανς. Όχι γιατί δεν θα μπορούσαν να καταλάβουν τη θεατρική σύμβαση, αλλά ενδεχομένως κάποιοι να έλεγαν «Ώπα! Αυτός είναι ο Bem!» (γελάει). Και ακόμα πιο τρελό θα ήταν να με βάλουν να υποδυθώ τον Χάρι! (γελάει).

Χ.Π: Πριν λίγο αναφέρθηκες σε κάποιους συμπρωταγωνιστές σου. Είναι αλήθεια ότι δεν έχεις κρατήσει κάποια επαφή μαζί τους; 

Ε.Q: Ναι. Θυμάμαι την τελευταία εβδομάδα, που ήταν αρκετά συγκινητική, είχα ζητήσει κάποια τηλέφωνα και μου είχαν αρνηθεί ευγενικά. Και αυτό διότι, ειδικά από την τρίτη ταινία, έπρεπε να προστατεύουν κάπως και τους εαυτούς τους. Μιλάω για τους βασικούς χαρακτήρες. Ένιωσα λίγο άσχημα τότε, αλλά όσο ωριμάζεις καταλαβαίνεις. Επρόκειτο για αστέρες παγκόσμιου βεληνεκούς. Και αλήθεια, πότε θα προλαβαίναμε να βρισκόμασταν; Είχαν συνέχεια γυρίσματα, το σχολείο… 

Έχω όμως συναντήσει κάποιους στην ενήλικη ζωή μου και κάναμε σπουδαίες κουβέντες. Τον Alfie Enoch, ο οποίος είναι πολύ καλός φίλος ενός συμμαθητή μου στη δραματική και είχαμε βρεθεί σε μία παραμονή πρωτοχρονιάς. Είχαμε συναντηθεί ξανά και όταν εγώ έπαιζα στον Μάκβεθ και εκείνος έκανε πρόβες για τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα, οπότε είχαμε ανταλλάξει κάποιες κουβέντες. Επίσης, είχα συναντήσει τον Harry Melling στο Εδιμβούργο περίπου το 2009-2010. Έχω παίξει μαζί και με έναν συνεργάτη του, είχα δει και μία παράστασή του. Τον έχω δει αρκετές φορές…

Χ.Π: Είδα ότι πρόσφατα παίξατε μαζί με την Georgina Leonidas στην ταινία «One Night in Bath».

Ε.Q: Πράγματι! Πιστεύω ότι οι φανς του Χάρι Πότερ θα λατρέψουν τη συγκεκριμένη ταινία. Είναι μία καταπληκτική ηθοποιός. Δεν είχαμε γνωριστεί στο παρελθόν, γιατί ήμασταν σε διαφορετικές ταινίες στον Χάρι Πότερ, αλλά μοιραστήκαμε την εμπειρία μας και είναι φοβερή προσωπικότητα. Δεν θα αποκαλύψω πολλά, αλλά ας πούμε ότι σε αυτήν την ταινία ερχόμαστε πολύ κοντά οι δυο μας. 

Χ.Π: Και από όσο ξέρω, από τις 25 Απριλίου μέχρι τις 24 Αυγούστου είσαι στην παράσταση «Much Ado About Nothing» με τον Adam Wadsworth, ο οποίος μέχρι τον Νοέμβριο του 2023 ήταν ο Σκόρπιους Μαλφόι στο Καταραμένο Παιδί. 

Ε.Q: Ω ναι! Μοναδικός ηθοποιός και αυτός. Πολύ καλός και φιλικός.

Χ.Π: Θέατρο, σινεμά ή τηλεόραση; Από την εμπειρία μου, οι περισσότεροι ηθοποιοί επιλέγετε το θέατρο…

Ε.Q: Ο κινηματογράφος και η τηλεόραση έχουν μεγαλύτερο εύρος και περισσότερο προϋπολογισμό, οπότε σου επιτρέπουν να κάνεις διάφορα πράγματα. Για παράδειγμα,  στο πλαίσιο των γυρισμάτων του Becoming Elizabeth έμαθα να ιππεύω. Επίσης, τα δύο αυτά μέσα επιτρέπουν στον θεατή να τα βιώνει όποτε θέλει, όπως θέλει κλπ. Ωστόσο, το θέατρο είναι κάτι μοναδικό λόγω της αλληλεπίδρασης με το κοινό. Ο κόσμος γίνεται ένα με την παράσταση και συμμετέχει σε αυτήν. Σίγουρα δεν μπορείς να παρεκκλίνεις πολύ από τις πρόβες, αλλά το κοινό μπορεί να σε εξυψώσει και να σε κάνει ενδεχομένως και καλύτερο απ’ ότι είσαι. 

Χ.Π: Πίσω στα του Χάρι Πότερ. Φαντάζομαι ότι έχεις ξαναδεί τις ταινίες σωστά; Πλέον που είσαι πιο έμπειρος, πώς βλέπεις την ερμηνεία σου; Πρόσφατα, ο Gary Oldman χαρακτήρισε την ερμηνεία του ως Σείριος μέτρια…

Ε.Q: Δεν μου αρέσει να βλέπω τον εαυτό μου. Θεωρώ όμως ότι θα το έκανα διαφορετικά. Αυτό που ζηλεύω και που θα ήθελα να ξαναποκτούσα, είναι αυτός ο ενθουσιασμός που είχα τότε. Θυμάμαι πως, όταν μου είπαν ότι θα έχω ατάκες, απλώς ενθουσιάστηκα και δεν το ανέλυσα ιδιαίτερα. Τώρα, μπορεί να κάνω για ώρα πρόβες, μόνο και μόνο για 4 λέξεις.

Χ.Π: Ποια είναι η γνώμη σου για τη νέα χαριποτερική σειρά που ετοιμάζεται; Θα συμμετείχες; Σου έχει προταθεί κάτι;

Ε.Q: Όντως; Δεν το γνώριζα. Όλο και περισσότερο κινηματογραφικοί ηθοποιοί κατευθύνονται στην τηλεόραση. Αυτό συμβαίνει διότι είναι ένα μέσο που σου επιτρέπει να εμβαθύνεις, να έχεις καλύτερη ανάπτυξη χαρακτήρα κ.ά.. Επομένως, είναι λογικό να συμβεί και με τον Χάρι Πότερ, διότι τα βιβλία είναι εξαιρετικά λεπτομερή. Εδώ αναγκάστηκαν να κόψουν το τελευταίο μέρος σε δύο ταινίες, χωρίς καν να είναι το μεγαλύτερο βιβλίο. Το χειρότερο μου πάντως είναι που έκοψαν τα νομίσματα του Στρατού του Ντάμπλντορ… 

Χ.Π: Τελικά, θεωρείς ότι η συμμετοχή σου στο Χάρι Πότερ βοήθησε την καριέρα σου; Το θεωρείς ορόσημο; 

Ε.Q: Είμαι σίγουρα χαρούμενος που αποτελεί κομμάτι μίας δουλειάς και ενός κόσμου που έχει αγγίξει και σημαίνει πολλά για το κοινό. 

Χ.Π: Τελευταία, προσωπική ερώτηση, έχεις επισκεφτεί ποτέ την Ελλάδα; 

Ε.Q: Ναι. Έχω πάει στην Τήνο. Καταπληκτικά νερά, φοβερό φαγητό, πολύ φέτα, ελιές και ελληνική (χωριάτικη) σαλάτα. Θα ήθελα σίγουρα να ξαναεπισκεφτώ την Ελλάδα, ίσως και την ηπειρωτική χώρα.

Μετά από όλα αυτά, τον ευχαρίστησα για την υπομονή του και ολοκληρώσαμε τη βιντεοκλήση μας, σκοπεύοντας να βρεθούμε κάποια στιγμή στο μέλλον και από κοντά. Το μόνο που θα πω -με την ελπίδα ότι φτάσατε μέχρι εδώ την ανάγνωση- είναι ότι ήταν από τις πιο όμορφες συζητήσεις που έχω κάνει στην καριέρα μου και πως νιώθω περήφανος που ο Ekow με εμπιστεύτηκε για να μιλήσουμε, εν μέσω προβών, παραστάσεων και γυρισμάτων.