Εσείς, έχετε διαβάσει το Harry Potter Prequel;

Στις 29 Μαΐου του 2008, η J.K. Rowling ανακοίνωσε στην επίσημη ιστοσελίδα της ότι προσκλήθηκε, μαζί με άλλους 12 συγγραφείς, να συμβάλλει σε μία φιλανθρωπική δημοπρασία για λογαριασμό της Waterstones. Οι σχετικές χειρόγραφες κάρτες που δημιουργήθηκαν, διατέθηκαν στις 10 Ιουνίου του ίδιου έτους, με την κάρτα της Rowling να πωλείται για 25.000 λίρες. Όπως εξήγησε η ίδια, έγραψε ένα μικρό απόσπασμα από ένα prequel της σειράς του Χάρι Πότερ, τονίζοντας ότι, παρόλο που εμπνεύστηκε την ιστορία με εξαιρετική ευκολία, δεν σκοπεύει -και δεν το έχει κάνει ακόμη- να γράψει ένα τέτοιο prequel. 

Λίγους μήνες μετά, η ιστορία δημοσιεύτηκε μαζί με τις υπόλοιπες στο βιβλίο «What’s Your Story: The Postcard Collection» που κυκλοφόρησε μόλις σε 10.000 αντίτυπα, τα οποία εξαντλήθηκαν από την πρώτη ημέρα, ενώ οι 13 κάρτες δημοσιεύτηκαν και στο site της Waterstones. Από τις δύο αυτές πηγές έχει διασωθεί και το πλήρες κείμενο της ιστορίας, καθώς η αυθεντική χειρόγραφη κάρτα της Rowling…αγνοείται!

Η ανεξιχνίαστη κλοπή

Τον Απρίλιο του 2017, η αυθεντική χειρόγραφη κάρτα κλάπηκε κατά τη διάρκεια μίας διάρρηξης, με τη συγγραφέα να ζήτα -μέσω twitter- από τους φανς να μην την αγοράσουν αν τους προσφερθεί, ενώ ο αρχικός αγοραστής, ο οποίος αξίζει να σημειωθεί ότι είχε διαβάσει μόνο το πρώτο βιβλίο της σειράς, δήλωνε σοκαρισμένος. Η κλοπή παραμένει μέχρι και σήμερα ανεξιχνίαστη, με την τύχη της χειρόγραφης κάρτας να αγνοείται…

Το πλήρες κείμενο

Η ταχύτατη μοτοσικλέτα πήρε την απότομη στροφή τόσο γρήγορα μέσα στο σκοτάδι, που και οι δύο αστυνομικοί στο αυτοκίνητο που την καταδίωκε φώναξαν «Ώπα!». Ο αρχιφύλακας Φίσερ (Fisher) πάτησε το μεγάλο του πόδι στο φρένο, νομίζοντας πως το αγόρι που ήταν συνοδηγός ήταν βέβαιο ότι θα πεταγόταν κάτω από τις ρόδες του· ωστόσο, η μοτοσικλέτα πήρε τη στροφή χωρίς να πετάξει κάτω κανέναν από τους αναβάτες της και με ένα αναβόσβησμα του κόκκινου πίσω φωτός της, εξαφανίστηκε στο στενό παράδρομο.

«Τους έχουμε τώρα!», φώναξε ενθουσιασμένος ο Αστυφύλακας Άντερσον (Anderson). «Αυτό είναι αδιέξοδο!».

Σκύβοντας δυνατά στο τιμόνι και αλλάζοντας με μανία τις ταχύτητες, ο Φίσερ έξυσε τη μισή μπογιά από το πλευρό του αυτοκινήτου, καθώς το πίεζε να ανέβει το δρομάκι για να συνεχίσει την καταδίωξη. 

Εκεί στα φώτα των προβολέων καθόταν το θήραμά τους, ακίνητο επιτέλους μετά από καταδίωξη διάρκειας ενός τετάρτου. Οι δύο αναβάτες είχαν παγιδευτεί ανάμεσα σε έναν πανύψηλο τοίχο από τούβλα και το περιπολικό, το οποίο τώρα έπεφτε πάνω τους σαν κάποιο αρπακτικό που βρυχάται και έχει φωτεινά μάτια.

Υπήρχε τόσο λίγος χώρος μεταξύ των θυρών του αυτοκινήτου και των τοίχων του στενού που ο Φίσερ και ο Άντερσον δυσκολεύτηκαν να βγουν από το όχημα. Κλονίστηκε η αξιοπρέπειά τους όταν έπρεπε να πλησιάσουν με τα πόδια, σαν καβούρια, προς τους κακοποιούς. Ο Φίσερ έσερνε τη διόλου ευκαταφρόνητη κοιλιά του κατά μήκος του τοίχου, σκίζοντας τα κουμπιά από το πουκάμισό του καθώς προχωρούσε, σπάζοντας τελικά τον πλαϊνό καθρέφτη με την πλάτη του.

«Κατεβείτε από τη μηχανή!», φώναξε στους χαμογελαστούς νεαρούς, οι οποίοι κάθονταν και χάζευαν το μπλε φως που αναβόσβηνε σαν να το απολάμβαναν.

Εκείνοι έκαναν ό,τι τους είπε. Τελικά, απελευθερώνοντας τον σπασμένο καθρέφτη, ο Φίσερ τους κοίταξε επίμονα. Έμοιαζαν να είναι στα τέλη της εφηβείας τους. Εκείνος που οδηγούσε είχε μακριά μαύρα μαλλιά· η αυθάδης ομορφιά του θύμιζε δυσάρεστα στον Φίσερ τον κιθαρίστα, αργόσχολο φίλο της κόρης του. Το δεύτερο αγόρι είχε επίσης μαύρα μαλλιά, αν και τα δικά του ήταν κοντά και έβγαιναν προς όλες τις κατευθύνσεις· φορούσε γυαλιά και χαμογελούσε πλατιά. Και οι δύο ήταν ντυμένοι με μπλουζάκια που έφεραν ένα μεγάλο χρυσό πουλί· το έμβλημα, χωρίς αμφιβολία, κάποιου φασαριόζικου ροκ συγκροτήματος.

«Χωρίς κράνη!», φώναξε ο Φίσερ, δείχνοντας από το ένα ακάλυπτο κεφάλι στο άλλο. «Υπέρβαση του ορίου ταχύτητας κατά -κατά ένα σημαντικό ποσό!». (Στην πραγματικότητα, η καταγεγραμμένη ταχύτητα ήταν μεγαλύτερη από ό,τι ο Φίσερ ήταν διατεθειμένος να δεχτεί πως οποιαδήποτε μοτοσικλέτα μπορούσε να διανύσει). «Δεν σταματήσατε στην υπόδειξη της αστυνομίας!».

«Θα θέλαμε πολύ να σταματήσουμε για μια κουβέντα», είπε το αγόρι με τα γυαλιά, «μόνο που προσπαθούσαμε -»

«Αφήστε τις εξυπνάδες -εσείς οι δύο έχετε μπλέξει άσχημα!», βρυχήθηκε ο Άντερσον. «Ονόματα!».

«Ονόματα;», επανέλαβε ο μακρυμάλλης οδηγός. «Ε… λοιπόν, για να δούμε. Υπάρχει ο Γουίλμπερφορς (Wilberforce)… η Βηρσαβεέ (Bathsheba)… και το Έλβενντορκ (Elvendork)…».

«Και το ωραίο με αυτό είναι ότι μπορείς να το χρησιμοποιήσεις είτε για αγόρι είτε για κορίτσι», είπε το αγόρι με τα γυαλιά.

«Ω, τα ΔΙΚΑ ΜΑΣ ονόματα, εννοείς;», ρώτησε ο πρώτος, καθώς ο Άντερσον ξεφυσούσε από οργή. «Έπρεπε να το είχες πει! Αυτός εδώ είναι ο Τζέιμς Πότερ και εγώ είμαι ο Σείριος Μπλακ»!

«Τα πράγματα θα είναι πράγματι πολύ σκούρα (Black) για σένα σε ένα λεπτό, θρασύδειλε-»

Αλλά ούτε ο Τζέιμς, ούτε ο Σείριος έδιναν σημασία. Ξαφνικά ήταν σε εγρήγορση σαν λαγωνικά, κοιτάζοντας πέρα από τον Φίσερ και τον Άντερσον, πάνω από την οροφή του περιπολικού, στο σκοτεινό στόμιο του στενού. Στη συνέχεια, με πανομοιότυπες, ντελικάτες κινήσεις, έβαλαν το χέρι τους στις πίσω τσέπες τους.

Για όσο διαρκεί ένας χτύπος της καρδιάς και οι δύο αστυνομικοί φαντάστηκαν όπλα να τους σημαδεύουν, αλλά ένα δευτερόλεπτο αργότερα είδαν ότι οι μοτοσικλετιστές δεν είχαν τραβήξει τίποτα περισσότερο από –

«Μπαγκέτες για ντραμς;», ειρωνεύτηκε ο Άντερσον. «Πραγματικό ζευγάρι πλακατζήδων, έτσι δεν είναι; Λοιπόν, σας συλλαμβάνουμε με την κατηγορία της-»

Αλλά ο Άντερσον δεν πρόλαβε ποτέ να αναφέρει την κατηγορία. Ο Τζέιμς και ο Σείριος είχαν φωνάξει κάτι ακατανόητο και οι ακτίνες των προβολέων είχαν μετακινηθεί.

Οι αστυνομικοί γύρισαν και μετά οπισθοχώρησαν. Τρεις άντρες πετούσαν -πραγματικά πετούσαν- πάνω από το δρομάκι καβαλώντας σκουπόξυλα – και την ίδια στιγμή, το περιπολικό ανασηκώθηκε στις πίσω ρόδες του.

Τα γόνατα του Φίσερ δεν άντεξαν· κάθισε δυνατά· ο Άντερσον σκόνταψε στα πόδια του Φίσερ και έπεσε πάνω του, καθώς άκουσαν τους άνδρες με τα σκουπόξυλα να χτυπούν πάνω στο αναποδογυρισμένο αυτοκίνητο και να πέφτουν, προφανώς αναίσθητοι, στο έδαφος, ενώ σπασμένα κομμάτια από τα σκουπόξυλα σκόρπιζαν γύρω τους.

Η μοτοσικλέτα είχε ξαναζωντανέψει. Με το στόμα του ανοιχτό, ο Φίσερ βρήκε τη δύναμη να κοιτάξει τους δύο εφήβους.

«Ευχαριστούμε πολύ!», φώναξε ο Σείριος πάνω από τον ήχο της μηχανής. «Σας το χρωστάμε!».

«Ναι, χάρηκα για τη γνωριμία!», είπε ο Τζέιμς. «Και μην ξεχνάτε: Elvendork! Είναι unisex!».

Ακούστηκε ένας εκκωφαντικός κρότος, με τον Φίσερ και τον Άντερσον να αγκαλιάζονται έντρομοι· το αυτοκίνητό τους μόλις είχε πέσει ξανά στο έδαφος. Τώρα ήταν η σειρά της μοτοσικλέτας να κάνει όπισθεν. Μπροστά στα δύσπιστα μάτια των αστυνομικών, απογειώθηκε στον αέρα. Ο Τζέιμς και ο Σείριος εξαφανίστηκαν αστραπιαία στον νυχτερινό ουρανό, με το πίσω φως της μοτοσικλέτας να αναβοσβήνει πίσω τους σαν ρουμπίνι που εξαφανίζεται.

Από το prequel στο οποίο δεν εργάζομαι – αλλά είχε πλάκα! 

J.K. Rowling

2008.

Ενδιαφέροντα σημεία

Μπορεί η συγκεκριμένη ιστορία να είναι εξαιρετικά σύντομη, παρουσιάζει όμως σαφέστατα ενδιαφέρον και εμπλουτίζει -έστω και μερικώς- την ιστορία του μαγικού κόσμου. Αρχικά, η ιστορία αυτή καθαυτή δεν είναι χρονολογημένη, ούτε αναφέρεται άμεσα σε κάποια γεγονότα. Ωστόσο, η J.K. Rowling έχει δηλώσει πως λαμβάνει χώρα «3 χρόνια περίπου πριν από τη γέννηση του Χάρι». Αυτό σημαίνει ότι η ιστορία εξελίσσεται το 1977, όταν ο Τζέιμς και ο Σείριος ήταν στο 7^ο έτος τους στο Hogwarts.

Παράλληλα, τόσο ο Σείριος όσο και ο Τζέιμς περιγράφεται ότι ήταν ντυμένοι με μπλουζάκια που έφεραν ένα μεγάλο χρυσό πουλί. Πιθανότατα πρόκειται για αναφορά στο Τάγμα του Φοίνικα. Επιπλέον, όταν οι αστυνομικοί ζητούν τα ονόματά τους, ο Σείριος αναφέρει τρία φαινομενικά τυχαία ονόματα, το ένα εκ των οποίων φαίνεται να αποτελεί αναφορά στην Καθηγήτρια Bathsheba Babbling, η οποία, σύμφωνα με μία λίστα που υπήρχε μόνο στο επίσημο site της Rowling, ήταν καθηγήτρια της μελέτης των αρχαίων ρούνων. 

Μία θεωρία υποστηρίζει ότι είναι πιθανό τα τρία αυτά ονόματα να είναι των προσώπων που καταδίωκαν τους δύο νεαρούς, με τον Σείριο να είχε την εντύπωση πως ο αστυνομικός ρωτούσε να μάθει τους διώκτες τους, πριν συνειδητοποιήσει ότι ήθελε τα δικά τους ονόματα. Εντούτοις, κατά την άποψη μου, η θεωρία αυτή δεν μπορεί να είναι σωστή -τουλάχιστον όχι εξ ολοκλήρου- αφού το κείμενο αναφέρει ξεκάθαρα τρεις άντρες με σκουπόξυλα και το όνομα Βηρσαβεέ είναι σαφέστατα γυναικείο.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι από τα τρία ονόματα, μόνο το Elvendork αποτελεί εφεύρεση της συγγραφέως, καθώς το Wilberforce είναι το επώνυμο ενός διάσημου Βρετανού πολιτικού, ο οποίος ήταν πολέμιος του δουλεμπορίου, και η Βηρσαβεέ (Bathsheba) ήταν μία από τις γυναίκες του Βασιλέως Δαυίδ του Ισραήλ και μητέρα του Σολομώντα.

Τέλος, η μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιούν οι δύο νεαροί είναι πιθανότατα η ίδια που βλέπουμε να χρησιμοποιεί ο Hagrid στη «Φιλοσοφική Λίθο», ενώ άγνωστο είναι το γιατί οι τρεις άντρες καταδίωκαν τους δύο φίλους. Εντύπωση φυσικά προκαλεί και το γεγονός πως ο Τζέιμς και ο Σείριος φαίνεται να μην ενοχλούνται καθόλου που χρησιμοποιούν μαγεία μπροστά σε Muggles, αν και η πράξη αυτή μπορεί να θεωρηθεί παραβίαση τόσο των κανόνων που έχει θέσει το Γραφείο Ανάρμοστης Χρήσης της Μαγείας όσο και του Θεσπίσματος περί Μυστικότητας της Διεθνούς Ομοσπονδίας Μάγων. Δεδομένου, πάντως, ότι και οι δύο είναι δεκαεπτά ετών, δεν έχουν παραβιάσει τον Κανονισμό περί Προληπτικών Περιορισμών της Χρήσης Μαγείας από Ανηλίκους.

Η ιστορία σε κόμικ

Κλείνοντας το εν λόγω άρθρο, ακολουθεί η ιστορία του Harry Potter Prequel, έτσι όπως έχει αποδοθεί σε κόμικ από τον καλλιτέχνη Keith James (https://www.deviantart.com/thegeekcanpaint).