Όλοι οι γνωστοί παραλήπτες Τάγματος του Μέρλιν

Σε προηγούμενο άρθρο μας, είχαμε αναφερθεί αναλυτικά στην ιστορία του Τάγματος του Μέρλιν, δηλαδή στο βραβείο που απονέμεται σε μάγους και μάγισσες που έχουν να επιδείξουν σημαντικά επιτεύγματα για τον Μαγικό Κόσμο και αποδίδεται σε τρεις διαφορετικές τάξεις. Αυτή τη φορά, ανατρέχουμε σε όλες τις πηγές του Μαγικού Κόσμου και καταγράφουμε όλους τους -μέχρι σήμερα-γνωστούς παραλήπτες του συγκεκριμένου βραβείου.

Τάγμα του Μέρλιν, Πρώτης Τάξης

Το Τάγμα του Μέρλιν, πρώτης τάξης απονέμεται για «πράξεις εξαιρετικής γενναιότητας ή διάκρισης» στη μαγεία, ενώ ξεχωρίζει από τις άλλες δύο τάξεις από το χρώμα της κορδέλας που φέρει, η οποία είναι πράσινη. Μέχρι σήμερα, υπάρχουν 10 Μάγοι και Μάγισσες, οι οποίοι έχουν τιμηθεί με τη συγκεκριμένη διάκριση:

Podric Batworthy (Πόντρικ Μπατγουόρθι). Δεν γνωρίζουμε το πότε ακριβώς του απονεμήθηκε το βραβείο. Καθώς όμως ο ίδιος έφερε και το τίτλο του Μέγα Γητευτή (Grand Sorcerer), είναι λογικό να ήταν εξαιρετικά επιδέξιος με τη μαγεία.
Orabella Nuttley (Οραμπέλα Νάτλεϊ). Το βραβείο της απονεμήθηκε το 1754 από τον Υπουργό Ήφαιστο Γκορ (Hesphaeustus Gore), επειδή η ίδια χρησιμοποίησε το ξόρκι της επιδιόρθωσης για να ξαναφτιάξει το Κολοσσαίο, όταν εκείνο καταστράφηκε από μία έκρηξη. Η έκρηξη προήλθε από έναν καυγά που ξέσπασε μεταξύ οπαδών δύο δρομέων με σκούπα.
Arcturus Black III (Αρκτούρος Μπλακ ο Γ’). To βραβείο του απονεμήθηκε για τις «υπηρεσίες του στο Υπουργείο» κάποια στιγμή μεταξύ του 1901 και του 1991. Σύμφωνα με τον εγγονό του, Σείριο Μπλακ, η αιτιολογία του βραβείου είναι απλώς ένας άλλο τρόπος να ειπωθεί το ότι έδωσε πολύ χρυσό στο Υπουργείο. Να σημειωθεί επίσης ότι το εν λόγω μετάλλιο πετάχτηκε στα σκουπίδια, τον Αύγουστο του 1995, όταν τα μέλη του Τάγματος του Φοίνικα καθάριζαν το σπίτι της οδού Γκρίμολντ Πλέις αριθμός 12.
Tilly Toke (Τίλι Τόουκ). Το βραβείο απονεμήθηκε στην ίδια και στην οικογένειά της το 1932, από τον Υπουργό Έκτορα Φόλεϊ (Hector Fawley), επειδή έσωσαν τη ζωή πολλών μαγκλ, κατά τη διάρκεια του περιστατικού του Ίλφρακουμ, όπου ένας Πράσινος Κοινός Ουαλικός Δράκος έκανε ξαφνική εφόρμηση σε μία παραλία.
Albus Dumbledore (Άλμπους Ντάμπλντορ). To Τάγμα του Μέρλιν, πρώτης τάξης του απονεμήθηκε το 1945 από τον Υπουργό Λέοναρντ Σπένσερ-Μουν (Leonard Spencer-Moon) για τη συμβολή του στην νίκη επί του Γκέλερτ Γκρίντελβαλντ (Gellert Grindelwald).
Norvel Twonk (Νόρβελ Τουόνκ). Το βραβείο του απονεμήθηκε μετά θάνατον το 1957 από την Υπουργό Βιλελμίνα Ταφτ (Wilhelmina Tuft) διότι έσωσε ένα παιδί μαγκλ από ένα Μάντικορ.
Peter Petigrew (Πίτερ Πέτιγκρου). Του απονεμήθηκε μετά θάνατον – αφού τότε πίστευαν ότι ήταν νεκρός- το 1981 από την Υπουργό Μίλισεντ Μπάγκνολντ (Millicent Bagnold) για την «ηρωική του αντιπαράθεση» με τον Σείριο Μπλακ. Το βραβείο απονεμήθηκε στη μητέρα του Πίτερ, ωστόσο μετά την αποκάλυψη της αλήθειας το 1994, είναι πιθανό το βραβείο να του αφαιρέθηκε.
Cornelius Fudge (Κορνήλιος Φαντζ). Το απένειμε στον εαυτό του κάποια στιγμή μεταξύ του 1990 και του 1995, προφανώς για το έργο του ως Υπουργός. Φυσικά, η κίνηση του αυτή προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις στην κοινότητα των Μάγων.
Remus Lupin (Ρέμους Λούπιν). Του αποδόθηκε μετά θάνατον, το 1998, από τον Υπουργό Κίνγκσλι Σάκλμπολτ για τον ρόλο του ως μέλος του Τάγματος του Φοίνικα και για τον ηρωικό του θάνατο στη Μάχη του Χόγκουαρτς. Επισημαίνεται εδώ ότι ο Λούπιν είναι ο πρώτος λυκάνθρωπος στην ιστορία που τιμάται με την εν λόγω διάκριση.
Minerva McGonagall (Μινέρβα ΜακΓκόναγκαλ). Της απονεμήθηκε το 1998 από τον υπουργό Kingsley Shacklebolt, για την αφοσίωσή της στο Τάγμα του Φοίνικα κατά τον Δεύτερο Μαγικό Πόλεμο και τις ενέργειές της στην Μάχη του Χόγκουαρτς.

Τάγμα του Μέρλιν, Δεύτερης και Τρίτης Τάξης

Το Τάγμα του Μέρλιν, δεύτερης τάξης απονέμεται για «επίτευγμα ή προσπάθεια πέρα από το συνηθισμένο». Το χρώμα της κορδέλας εδώ είναι μωβ, ενώ μέχρι σήμερα, υπάρχει μόνο ένας γνωστός Μάγος που αναφέρεται ως παραλήπτης της συγκεκριμένης διάκρισης. Πρόκειται φυσικά για τον Newt Scamander (Νιουτ Σκαμάντερ), ο οποίος τιμήθηκε το 1979 από τον Υπουργό Harold Minchum (Χάρολντ Μίντσαμ) ως «αναγνώριση για τις υπηρεσίες του στην Μαγικοζωολογία, δηλαδή τη μελέτη των μαγικών πλασμάτων».

Αντίστοιχα, το Τάγμα του Μέρλιν, τρίτης τάξης απονέμεται σε άτομα που «έχουν συνεισφέρει στο απόθεμα της γνώσης ή της ψυχαγωγίας». Σε αυτή την περίπτωση, το χρώμα της κορδέλας είναι άσπρο, ενώ και εδώ έχουμε μόνο έναν γνωστό παραλήπτη. Μεταξύ του 1982 και του 1992, ο Γκίλντροι Λόκχαρτ βραβεύτηκε, είτε από την Bagnold είτε από τον Φαντζ, για τις συναντήσεις του με πολλά σκοτεινά πλάσματα και τη συγγραφή των αυτοβιογραφικών του έργων, με οδηγίες για την ασφαλή απώθησή τους. Βέβαια, καθώς το 1993 αποκαλύφθηκε ότι ο Λόκχαρτ είχε πάρει μόνο τα εύσημα για αυτές τις πράξεις και δεν είχε πραγματικά κάνει καμία από αυτές, δεν αποκλείεται να του αφαιρέθηκε το Τάγμα του Μέρλιν.

Παραλήπτες άγνωστης Τάξης

Επιπρόσθετα, στις πηγές του Μαγικού Κόσμου συναντάμε τρεις ακόμα παραλήπτες Τάγματος του Μέρλιν, χωρίς ωστόσο να γνωρίζουμε επακριβώς την τάξη της βράβευσής τους. Πρώτη τέτοια περίπτωση είναι αυτή του Cottismore Croyne (Κότισμορ Κρόιν), για τον οποίο δεν ξέρουμε ούτε την τάξη, αλλά ούτε και την ημερομηνία της βράβευσής του. Εντούτοις, είναι εξαιρετικά πιθανό να τιμήθηκε για τη θητεία τους ως Supreme Mugwump στη Διεθνή Συνομοσπονδία Μάγων.

Δεύτερος στη σχετική κατηγορία είναι ο Albert Gibbering Stump (Άλμπερτ Γκίμπερινκ Σταμπ), για τον οποίο ξέρουμε ότι τιμήθηκε με το Τάγμα του Μέρλιν από το Συμβούλιο των Μάγων μεταξύ του 1662 και του 1700. Ωστόσο, δεν γνωρίζουμε, όχι μόνο την τάξη, αλλά και τους λόγους που οδήγησαν το Συμβούλιο να τον βραβεύσει. Τέλος, κάποια στιγμή μετά τα μέσα της δεκαετίας του 1970, με Τάγμα του Μέρλιν βραβεύτηκε και ο Damocles Belby (Δαμοκλής Μπέλμπι), πιθανότατα για την εφεύρεση του Wolfsbane Potion, δηλαδή του φίλτρου που συμβάλλει στον έλεγχο του Λυκανθρωπισμού.

Κλείνοντας, θα πρέπει να αναφέρουμε πως είναι εξαιρετικά πιθανό ο Χάρι, ο Ρον, η Ερμιόνη, ο Νέβιλ και ο Σνέιπ να έχουν τιμηθεί με Τάγμα του Μέρλιν για τον ρόλο τους στον Δεύτερο Μαγικό Πόλεμο, ωστόσο αυτό αποτελεί μόνο μία εικασία, αφού προς ώρας δεν υπάρχει καμία αναφορά για κάτι τέτοιο.