Ο θρύλος του Sir Cadogan

O Sir Cadogan γεννήθηκε στα βρετανικά νησιά από οικογένεια μάγων, κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα. Όντας παιδί, φοίτησε στη σχολή του Hogwarts και κατατάχθηκε στον κοιτώνα του Gryffindor, λόγω του ρωμαλέου χαρακτήρα του. Δεδομένης της εποχής στην οποία έζησε, ο Cadogan είναι πιθανό να είχε ως καθηγητή του τον ίδιο τον Godric Gryffindor. Λέγεται ότι μεγαλώνοντας γνώρισε και σύναψε στενή φιλία με τον Merlin, γεγονός που του επέφερε μια σημαντική θέση στους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης. Αξιοπερίεργο είναι ότι ενώ παντρεύτηκε τρεις φορές, όλες του οι γυναίκες τον εγκατέλειψαν. Αποτέλεσμα των ατελέσφορων γάμων του ήταν να γίνει πατέρας δεκαεπτά παιδιών. 

Ο άθλος του Sir Cadogan

Σύμφωνα με τον θρύλο, ο Sir Cadogan ανέλαβε να αντιμετωπίσει το Wyvern of Wye, ένα παντοδύναμο πλάσμα, το οποίο τρομοκρατούσε τη Δυτική χώρα. Η πρώτη του προσπάθεια απέτυχε παταγωδώς, με το άλογό του να σκοτώνεται και το ραβδί, το σπαθί και την πανοπλία του να καταστρέφονται. Παρόλο που ο Cadogan κατάφερε με το ζόρι να διαφύγει ζωντανός, δεν το έβαλε κάτω. Καβάλησε ένα χοντρό πόνι που βρήκε ελεύθερο σε έναν αγρό και όρμησε προς το Wyvern, ορθώνοντας το σπασμένο ραβδί του. Αν και το πλάσμα τον κατάπιε ολόκληρο, το ραβδί του Cadogan τρύπησε τη γλώσσα του Wyvern και προκλήθηκαν σφοδρές εκρήξεις, με αποτέλεσμα το θηρίο να διαλυθεί. Ευτυχώς, ο Cadogan και το πόνι επέζησαν από τη μάχη. Η παραπάνω ιστορία περιλαμβάνεται στη μαγική εκδοχή της ιστορίας του Βασιλιά Αρθούρου, ενώ στην αντίστοιχη των μαγκλ δεν υπάρχει για ευνόητους λόγους. Προς τιμήν του ιππότη, έχει μείνει η φράση “θα πάρω το πόνι του Cadogan”, που σημαίνει να περισώζεις ό,τι περισσότερο μπορείς σε μία δύσκολη κατάσταση. 

Το μαγικό πορτραίτο του Sir Cadogan φιλοτεχνήθηκε από έναν “φτωχό μάγο” και ο ήρωας απεικονίζεται να κραδαίνει ένα υπερμέγεθες σπαθί, καβάλα στο χονδρό του πόνι. Ο πίνακας τοποθετήθηκε στο κεφαλόσκαλο του εβδόμου ορόφου, στο διάδρομο της μαντικής (Divinantion Corridor) του Hogwarts. To 1890 κυκλοφόρησε μία φήμη ότι το wyvern που είχε σκοτώσει ο ιππότης κυκλοφορούσε στη σχολή, αλλά φυσικά η ιστορία αυτή αποδείχθηκε αναληθής. 

Ο “φύλακας” του Hogwarts 

Το 1993, ο Cadogan συνάντησε για πρώτη φορά τον Harry, καθώς εκείνος έψαχνε για την αίθουσα της μαντικής. Αργότερα, όταν ο Sirius Black επιτέθηκε στο πορτραίτο της Χοντρής Κυρίας σε μια προσπάθεια του να εισέλθει στον Πύργο του Gryffindor, ο Sir Cadogan ορίστηκε εκείνος φύλακας στη θέση της, κυρίως επειδή κανείς άλλος δεν ήθελε το πόστο. Εκτότε, πολλοί μαθητές παραπονέθηκαν για το γεγονός ότι ο Cadogan τους προκαλούσε συνεχώς σε μονομαχία, ενώ άλλαζε συνεχώς τους κωδικούς πρόσβασης. Όταν όμως ο φονιάς του Wyvern επέτρεψε στον Sirius -που είχε κλέψει τον μυστικό κωδικό πρόσβασης από τον Neville Longbottom- να εισέλθει στον Πύργο, απολύθηκε αμέσως από τη θέση του φύλακα και επέστρεψε στον έβδομο όροφο. Στο πόστο επέστρεψε η Χονδρή Κυρία, αφού προσέλαβαν ως επιπρόσθετο μέτρο προστασίας κάποια τρολ να περιπολούν τον διάδρομό της. 

Ο ηρωισμός και η μεγάλη εμπειρία του στον πόλεμο φάνηκε κατά τη διάρκεια της Μάχης του Hogwarts, στις 2 Μαΐου του 1998. Βλέποντας τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκονταν, ο Sir Cadogan φώναζε ενθαρρυντικά λόγια στον Harry και στους υπόλοιπους υπερασπιστές της σχολής, με σκοπό να τους ανυψώσει το ηθικό, ώστε να αποκρούσουν τους Θανατοφάγους, τους οποίους χαρακτήρισε ως “παλιάνθρωπους και σκυλιά”. Επίσης, το όνομα του ιππότη δεν είναι τυχαίο, καθώς “Cadogan” σημαίνει “δόξα στη μάχη” από το ουαλικό cad, “μάχη”, και το  gwogawn που σημαίνει “δόξα”. Στην περιοχή, μάλιστα, Liberton του Εδιμβούργου, η οποία αποτελεί γενέτειρα της Rowling, υπάρχει μία οδός που λέγεται Cadogan Road. 

Ευγενής χαρακτήρας μέχρι τέλους

O Sir Cadogan, αν και δεν αποτελεί βασικό χαρακτήρα στον μαγικό κόσμο -εξού και εμφανίζεται απλά στο παρασκήνιο στην τρίτη ταινία, έχει ενδιαφέρον παρελθόν, προσθέτοντας μία ζωηρή πινελιά στο έργο της Rowling. Αποτελεί μία θαρραλέα προσωπικότητα, που δεν το βάζει κάτω ακόμα και στις πιο μεγάλες προκλήσεις. Έχοντας ως ύψιστες αρετές τον σεβασμό, την τιμή και τη δικαιοσύνη, προσπαθεί να προστατεύσει, ακόμα και μετά θάνατον, τους “αδύναμους”. Συνεπώς, κατά τη γνώμη μου, αν και δεν διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη των γεγονότων, σίγουρα αποτελεί μία από τις αγαπημένες φιγούρες  των βιβλίων. Εσείς τι πιστεύετε;