Mafalda: H παρολίγον συγγενής των Γουέσλι

Στις 8 Ιουλίου του 2000, σε μία συνέντευξή της στο CBBC Newsround με αφορμή την κυκλοφορία του 4^ου βιβλίου της σειράς (Ο Χάρι Πότερ και το Κύπελλο της Φωτιάς»), η J.K. Rowling, μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στη Mafalda, έναν χαρακτήρα που σκόπευε να χρησιμοποιήσει στο βιβλίο, αλλά τελικά «έκοψε». Αργότερα, η ίδια έδωσε στο τότε επίσημο site της περισσότερες πληροφορίες για αυτήν.

Η Mafalda λοιπόν, υποτίθεται ότι ήταν μάγισσα και κόρη του δεύτερου εξαδέλφου της Molly Weasley, ο οποίος αναφέρεται από τον Ρον στο πρώτο βιβλίο της σειράς και θεωρείται ότι μάλλον ήταν Squib, αφού εργαζόταν ως λογιστής, ενώ η μητέρα της Mafalda ήταν μαγκλ. Παρότι ο συγκεκριμένος ξάδελφος ήταν ιδιαίτερα προσβλητικός με τον κύριο και την κυρία Γουέσλι, όταν ανακάλυψε μαζί με τη γυναίκα του πως η κόρη του ήταν μάγισσα, την έστειλαν στο ζεύγος Γουέσλι προκειμένου να τη βοηθήσουν να εισαχθεί ομαλά στην κοινωνία των μάγων, πριν ξεκινήσει τις σπουδές της στο Hogwarts. Οι Γουέσλι συμφώνησαν και μάλιστα σκόπευαν να την πάρουν μαζί τους και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Κουίντιτς. 

Έτσι, η Mafalda έμεινε στο Burrow το καλοκαίρι του 1994, με τον καθόλου ευγενικό χαρακτήρα της να κάνει τον Arthur και την Molly να ευχόντουσαν να μην είχαν δεχτεί να τη φιλοξενήσουν, ενώ σκέφτηκαν ότι οι γονείς της, την έστειλαν σε αυτούς για να την ξεφορτωθούν για λίγο. Ήταν το πιο δυσάρεστο παιδί που είχε γνωρίσει ποτέ η κυρία Γουέσλι! Τον Σεπτέμβριο του 1994, η Mafalda ξεκίνησε τις σπουδές της και επιλέχθηκε στον κοιτώνα του Σλίθεριν. Η πρωτοετής μαθήτρια κρυφάκουγε τις συζητήσεις των Σλίθεριν συμμαθητών της, που ήταν παιδιά θανατοφάγων, και μετέφερε ό,τι ήξερε στον Χάρι, στον Ρον και στην Ερμιόνη. Παρά το γεγονός ότι ήταν αγενής και κουτσομπόλα, ήταν ιδιαίτερα έξυπνη και ταλαντούχα. Ήταν μάλιστα ισάξια της Ερμιόνης, η οποία αγωνιζόταν να αποφύγει να παραβεί τους κανονισμούς προκειμένου να την «κερδίσει» σε ό,τι αφορούσε στο ακαδημαϊκό κομμάτι. 

«Δυστυχώς, όσο έξυπνη και αν την έκανα, υπήρχαν σαφείς περιορισμοί στο τι θα μπορούσε να ανακαλύψει ένα παιδί 11 χρονών, κλεισμένο σε ένα σχολείο, εν αντιθέσει με τη Ρίτα Σκίτερ, την οποία κατόπιν δημιούργησα για να εκπληρώσει τη λειτουργία της Mafalda, όντας πολύ πιο ευέλικτη» σημειώνει χαρακτηριστικά η Rowling στο επίσημο site της, τονίζοντας πως «πραγματικά μου άρεσε σαν χαρακτήρας και δεν ήθελα να τη θυσιάσω, αλλά δεν έκανε τη δουλειά την οποία υποτίθεται ότι έπρεπε να κάνει, οπότε αναγκαστικά έπρεπε να φύγει».

Καταληκτικά, οφείλουμε να σημειώσουμε πως η Mafalda δεν ανήκει στο Canon, εξού και δεν είναι ευρέως γνωστή. Στην πραγματικότητα, δεν είναι καν ένας υπαρκτός χαρακτήρας, αλλά μια ιδέα την οποία είχε αρχικά η συγγραφέας και τελικά δεν αξιοποίησε.