Μπελαντόνα: Το δηλητηριώδες φυτό του Μαγικού και του Μαγκλ Κόσμου

Ένα από τα βασικά μαθήματα του Χόγκουαρτς είναι η Βοτανολογία, η οποία δίνει την ευκαιρία στους μαθητές της Σχολής – και σε εμάς, να γνωρίσουν μοναδικά φυτά και βότανα, τα οποία, μεταξύ άλλων, τους χρησιμεύουν και για την παρασκευή φίλτρων. Ωστόσο, αυτό που αρκετοί φανς δεν συνειδητοποιούν είναι πως πολλά από τα φυτά και τα βότανα που αναφέρονται δεν είναι αποκύημα της φαντασίας της Rowling, αλλά υπάρχουν και στον μαγκλ κόσμο.

Μία τέτοια περίπτωση είναι και η Μπελαντόνα (Belladonna), η οποία είναι γνωστή και ως Άτροπος η ευθάλεια ή θανάσιμος στρύχνος. Το εν λόγω φυτό είναι δηλητηριώδες και φυσικά δεν είναι ασφαλές για ανθρώπινη κατανάλωση, ενώ στα του Μαγικού Κόσμου, διαθέτει μία σειρά από μαγικές ιδιότητες, εξού και χρησιμοποιείται ευρέως στην παρασκευή φίλτρων. Παρόλα αυτά, οι εμφανίσεις του στην ιστορία και στα διάφορα μέσα του Μαγικού Κόσμου είναι περιορισμένες. 

Από το Hogwarts Legacy μαθαίνουμε ότι η Απολλωνία Μπλακ (της γνωστής οικογενείας) πέθανε όταν κατανάλωσε καρπούς μπελαντόνας, νομίζοντας ότι επρόκειτο για μούρα. Από το Hogwarts Mystery γνωρίζουμε ότι η Ismelda Murk φρόντιζε ένα φυτό μπελαντόνας που διατηρούσε σε μία γλάστρα, καθώς της άρεσαν μόνο τα επικίνδυνα φυτά. Επιπρόσθετα, κατά το σχολικό έτος 1988-1989, οι πεμπτοετείς μαθητές του Χόγκουαρτς διδάσκονταν από τη Καθηγήτρια Σπράουτ στη Βοτανολογία το πώς να φροντίζουν τα εν λόγω φυτά, ενώ το 1989 τόσο οι πρακτικές, όσο και οι γραπτές εξετάσεις της Βοτανολογίας στο πλαίσιο των Κοινών Διπλωμάτων Μαγείας αφορούσαν στη Belladonna. Από τα χαριποτερικά βιβλία μαθαίνουμε ότι το εκχύλισμα της μπελαντόνα αποτελεί μέρος του βασικού εξοπλισμού για την παρασκευή φίλτρων, ενώ το καλοκαίρι του 1994, λίγο πριν ξεκινήσει το τέταρτο έτος του, ο Χάρι χρειάστηκε να αγοράσει εκχύλισμα μπελαντόνα από τη Διαγώνιο Αλέα μαζί με ραχοκοκαλιά λεοντόψαρου. Τέλος, αρκετά μπουκάλια από Belladonna μπορούσαν να βρεθούν και στο Δωμάτιο των Ευχών του Χόγκουαρτς. 

Στον πραγματικό κόσμο, η μπελαντόνα είναι ιθαγενής στην Ευρώπη, στη Βόρεια Αφρική και στη Δυτική Ασία, ενώ έχει μια μακρά ιστορία χρήσης. Πριν από το Μεσαίωνα, το φυτό χρησιμοποιήθηκε ως αναισθητικό, ενώ οι Ρωμαίοι το χρησιμοποιούσαν ως δηλητήριο και στις αιχμές των βελών, για να τα κάνουν δηλητηριώδη. Σήμερα χρησιμοποιείται αρκετά συχνά στην ομοιοπαθητική. Η ονομασία του (Άτροπος η ευθάλεια) προέρχεται από την Άτροπο, μία από τις τρεις Μοίρες της Ελληνικής μυθολογίας, η οποία καθόριζε την πορεία της ζωής ενός ανθρώπου, μέσω των νημάτων, τα οποία και κόβονταν όταν ερχόταν η ώρα του θανάτου. 

Ως προς την ονομασία Belladonna, προέρχεται από τις ιταλικές λέξεις bella και donna, που σημαίνουν όμορφη γυναίκα. Πιθανότατα αυτό οφείλεται στο ότι το φυτό χρησιμοποιήθηκε από τις γυναίκες ως καλλυντικό για το πρόσωπο ή πιθανότατα σε οφθαλμικές σταγόνες, προκειμένου να διαστέλλονται οι κόρες των ματιών τους και να τις κάνει να φαίνονται πιο ελκυστικές. Τέλος, η μπελαντόνα, όπως και ο ακονίτης, θεωρούταν κάποτε βασικό συστατικό της αλοιφής που χρησιμοποιούσαν οι μάγισσες για να πετούν, ενώ κατά τον Μεσαίωνα υπήρχε η αντίληψη ότι η belladonna ήταν το αγαπημένο φυτό του διαβόλου.