Wendelin the Weird: Ποια ήταν και γιατί πήρε αυτό το προσωνύμιο;

Ο μεσαίωνας αποτελεί μία ιδιαίτερη ιστορική περίοδο, κατά την οποία το κυνήγι μαγισσών ήταν στην κορύφωσή του. Οι διώξεις ήταν συνεχής και συνήθως κατέληγαν σε λανθασμένα πρόσωπα, ενώ, ακόμα και αν αιχμαλωτίζονταν μέλη του Μαγικού Κόσμου, αυτά μπορούσαν συνήθως να ξεφύγουν εύκολα, με τη χρήση της Μαγείας. Φυσικά, υπήρξαν μάγοι και μάγισσες που δεν στάθηκαν τυχεροί, αφού τους πήραν τα ραβδιά τους, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους. Μια τέτοια περίπτωση ήταν αυτή του Σχεδόν Ακέφαλου Νικ. Η παραπάνω κατάσταση οδήγησε τελικά και στην υιοθέτηση του Θεσπίσματος περί Μυστικότητας.

Εκείνη την εποχή και συγκεκριμένα τον 14^ο αιώνα, έζησε μία εκκεντρική μάγισσα, η Γουέντλιν, η οποία απέκτησε το προσωνύμιο η Αλλόκοτη. Αυτό συνέβη διότι, η Γουέντλιν επιδίωξε και τελικά κατάφερε να αιχμαλωτιστεί συνολικά 47 φορές, χρησιμοποιώντας διάφορες μεταμφιέσεις, με μόνο στόχο να ριχθεί στην πυρά. Ο λόγος για αυτή της τη συμπεριφορά ήταν η ευχάριστη, γαργαλιστική αίσθηση που τις προκαλούσαν οι φλόγες, στις οποίες είχε εκτελέσει ένα απλό ξόρκι ψύξεως της φωτιάς, καθιστώντας τες ακίνδυνες. Η μοναδική αυτή ιστορία είχε ως αποτέλεσμα η Wendelin να περάσει στην αθανασία, μέσω της συμπερίληψής της στις κάρτες των σοκολατένιων βατράχων. Να σημειωθεί στο σημείο αυτό ότι η χρήση του ξορκιού ψύξεως της φωτιάς από τους μάγους και τις μάγισσες που ρίχνονταν στην πυρά ήταν μία πολύ συνηθισμένη τακτική. Αυτό όμως που έκανε την Γουέντλιν να ξεχωρίσει ήταν η έντονη επιθυμία να βιώνει ξανά και ξανά τη συγκεκριμένη κατάσταση.

Εκτός όμως από τις κάρτες των σοκολατένιων βατράχων, από τις άλλες πηγές του Μαγικού Κόσμου γνωρίζουμε ότι κατά τη δεκαετία του 1890, υπήρχε στο Χόγκουαρτς μία ταπετσαρία που την απεικόνιζε, ενώ κατά το σχολικό έτος 1992-1993 το πορτραίτο της βρισκόταν σε έναν μυστικό διάδρομο. Επιπλέον, στο βιβλίο του «Αιχμάλωτου του Αζκαμπάν», η Γουέντλιν η Αλλόκοτη αναφέρεται από τον Χάρι όταν έγραφε μία εργασία για το μάθημα της Ιστορίας της Μαγείας με θέμα «Το κάψιμο των μαγισσών κατά τον 14^ο αιώνα ήταν εντελώς ανώφελο. Αναπτύξτε το».

Κλείνοντας, αξίζει να τονιστεί ότι, σύμφωνα με το σχολικό εγχειρίδιο του Χάρι για το μάθημα της Ιστορίας της Μαγείας, η Wendelin ρίχτηκε στην πυρά τουλάχιστον 47 φορές. Εντούτοις, στη σχετική κάρτα των σοκολατένιων βατράχων, αναφέρθηκε ότι «κάηκε» μόλις 14 φορές. Μια εξήγηση εδώ θα μπορούσε να είναι ότι, καθώς η ίδια συνήθιζε να μεταμφιέζεται, είναι πιθανό πολλές από τις φορές που οδηγήθηκε στην πυρά να μην τις αποδόθηκαν.