Τι είναι τα Ghouls και ποια η θέση τους στον κόσμο του Χάρι Πότερ

Το Ghoul (αρχικά γραμμένο ghūl) ή Δαιμόνιο, όπως έχει μεταφραστεί στα ελληνικά, προέρχεται από την αραβική λαογραφία, κατά την οποία πρόκειται για ένα είδος τζίνι που κατοικεί σε χώρους ταφής και τρέφεται με ανθρώπινη σάρκα. Στη σύγχρονη λογοτεχνία, τα ghouls εμφανίζονται ως απέθαντα τέρατα. Ποια είναι όμως η θέσης τους στον κόσμο του Χάρι Πότερ;

Στον μαγικό κόσμο, τα δαιμόνια είναι πλάσματα με άσχημη όψη, που ζουν σε σοφίτες ή αχυρώνες των μάγων, ενώ θεωρούνται σχετικά ακίνδυνα, αν και ενοχλητικά πλάσματα, εξαιτίας του θορύβου που κάνουν. Τα Ghouls επιβιώνουν τρώγοντας ζωύφια και άλλα οικιακά παράσιτα, ενώ συχνά γκρινιάζουν και πετούν διάφορα αντικείμενα. 

Το Υπουργείο Μαγείας μάλιστα διαθέτει μία Ομάδα Δράσης για δαιμόνια (Ghoul Task Force), η οποία υπάγεται στο Τμήμα Ρύθμισης και Ελέγχου Μαγικών Πλασμάτων και χρησιμοποιείται για την απομάκρυνση των ανεπιθύμητων δαιμόνιων από σπίτια που έχουν περάσει στην ιδιοκτησία των μαγκλ. 

Που τα συναντάμε στην ιστορία του μαγικού κόσμου

Αρχικά, όπως μαθαίνουμε από την ταινία “Ο Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν”, το Hogwarts παραδίδει ειδικά μαθήματα για τα δαιμόνια, σε μία τάξη που βρίσκεται στον Σειραίο διάδρομο του κάστρου (Serpentine Corridor) στον τρίτο όροφο. Κατά το σχολικό έτος 1988-1989, η τότε καθηγήτρια της Άμυνας εναντίον των Σκοτεινών Τεχνών, Patricia Rakepick, δίδαξε στους πεμπτοετής σχετικά με τα ghouls, ενώ το σχολικό έτος 1990-1991, ο Μπιλ Γουέσλι μίλησε στους τελειόφοιτους για τα δαιμόνια χαμαιλέοντες (Chameleon Ghoul), τα οποία μπορούν να μεταμορφώνονται σε καθημερινά αντικείμενα, προκειμένου να μην τα ανακαλύπτουν.

Παράλληλα, ένα από τα πιο γνωστά μας δαιμόνια είναι αυτό που κατοικεί στη σοφίτα του Μπάροου, δηλαδή του σπιτιού της οικογένειας Γουέσλι , το οποίο  κατά καιρούς χτυπούσε τους σωλήνες, όταν ένιωθε ότι το σπίτι ήταν πολύ ήσυχο. Το 1997 δε, η οικογένεια του Ρον μεταμόρφωσε το εν λόγω δαιμόνιο για να μοιάζει περισσότερο στον ίδιο, προκειμένου να ξεγελάσουν τους υπαλλήλους του Υπουργείου. Συγκεκριμένα, σκοπός ήταν το ghoul να μοιάζει με τον Ρον, ούτως ώστε  να τον αντικαταστήσει όταν αυτός, ο Χάρι και η Ερμιόνη ξεκίνησαν να βρουν τους Πεμπτουσιωτές. Έτσι, όταν πράγματι οι υπάλληλοι του Υπουργείου επισκέφτηκαν το Μπάροου για να δουν γιατί ο Ρον δεν πήγε στο Hogwarts, η εμφάνιση του δαιμονίου ήταν τέτοια που τους έκανε να πιστέψουν αυτό που υποστήριζε η υπόλοιπη οικογένεια, ότι δηλαδή ο γιός τους ήταν βαριά άρρωστος με πιτσιλίαση, η οποία είναι εξαιρετικά μεταδοτική.

Επιπρόσθετα, όπως βλέπουμε από το video game του “Αιχμάλωτου του Αζκαμπάν”, κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς 1993–1994, ο Ντράκο Μαλφόι, με τη βοήθεια του Γκρέγκορι Γκόιλ και του Βίνσεντ Κράμπε , απελευθέρωσε ένα ghoul για να επιτεθεί στον Νέβιλ Λονγκμπότομ στην τάξη της μαγκλολογίας ως φάρσα. Ευτυχώς όμως, ο Χάρι και ο Ρον κατάφεραν να σώσουν τον Νέβιλ από την τρομακτική αυτή επίθεση.

Επιπλέον, το 1995, ο Χάρι, ο Ρον, η Ερμιόνη και η Τονκς, καθώς καθάριζαν το σπίτι στη Γκρίμολντ Πλέις, αριθμός 12, έπεσαν πάνω σε ένα “γέρικο φονικό δαιμονικό” σε ένα λουτρό του δεύτερου πατώματος, ενώ ο διάσημος μάγος και συγγραφέας Gilderoy Lockhart έχει γράψει το βιβλίο  “Περιηγήσεις με τους βρικόλακες” (Gadding with Ghouls), σχετικά με τις υποτιθέμενες συναντήσεις και την εμπειρία του με αυτά τα πλάσματα.

Αξίζει κλείνοντας να σημειωθεί ότι τα ghouls στην ελληνική έκδοση των βιβλίων αλλάζουν συνεχώς μετάφραση, έχοντας αποδοθεί ως “βρικόλακες” (Κάμαρα με τα Μυστικά), “δαιμονικά” (Τάγμα του Φοίνικα), “τελώνια” (Κλήροι του Θανάτου) και Δαιμόνια (Φανταστικά Ζώα και που Βρίσκονται).