Αποκλειστικό - Stanislav Yanevski: Όλα όσα είπε ο «Viktor Krum» στο Fantasy Festival 2025

Ιστορική ήταν η Κυριακή 5 Οκτωβρίου του 2025 για την ελληνική χαριποτερική κοινότητα των φανς, αφού το Fantasy Festival, σε συνεργασία με το PotterGeeks, φιλοξένησε ένα Q&A με τον Stanislav Yanevski, τον ηθοποιό που υποδύθηκε τον Βίκτωρ Κραμ στη σειρά ταινιών του Χάρι Πότερ. Για περίπου 45 λεπτά, ο 40χρονος ηθοποιός απάντησε στις ερωτήσεις του PotterGeeks, αλλά και του κοινού, αποκαλύπτοντας λεπτομέρειες και τις εμπειρίες του από τα γυρίσματα.

Το Q&A ξεκίνησε με την προβολή ενός 6λεπτου βίντεο, το οποίο είχε ετοιμάσει η ομάδα του PotterGeeks και παρουσίαζε εμβληματικές στιγμές με πρωταγωνιστή τον Βίκτωρ Κραμ. Στη συνέχεια, στη σκηνή ανέβηκαν ο αγαπημένος ηθοποιός και ο Δημοσιογράφος Χριστόφορος Παυλάκης, Iδρυτής και Διευθυντής Σύνταξης του PotterGeeks, οι οποίοι και χαιρέτισαν το ενθουσιώδες κοινό.

Χριστόφορος Παυλάκης: Stan νομίζω ότι σε ξέρω από αυτή την ταινία, αλλά δεν είμαι σίγουρος…. Πώς είσαι; Πώς είναι η εμπειρία σου από αυτό το φεστίβαλ;

Stanislav Yanevski: Έχω την αίσθηση ότι είναι η λάθος ταινία, αλλά πράγματι μοιάζω σε αυτόν τον τύπο (γελάει). Είμαι πραγματικά εκστασιασμένος να βλέπω τόσο πολλούς ανθρώπους, τόσο ενθουσιασμένους, τόσο αφοσιωμένους… Απίστευτη ενέργεια. Περνάω τέλεια, ο καιρός είναι υπέροχος, όλα είναι άψογα!

Χ.Π.: Η αλήθεια είναι ότι η ελληνική κοινότητα είναι φανταστική. Αυτό είναι το πρώτο ελληνικό φεστιβάλ που συμμετέχεις, αλλά δεν είναι η πρώτη σου φορά στην Ελλάδα σωστά;

S.Y.: Πράγματι!

Χ.Π.: Εδώ είμαστε λοιπόν! 20 χρόνια μετά την πρεμιέρα του «Κυπέλλου της Φωτιάς». Προσωπικά δεν μπορώ να το πιστέψω….

S.Y.: Έπρεπε να το αναφέρεις αυτό…

Χ.Π.: Μα το πιστεύεις; Πώς νιώθεις που ακόμα μιλάμε και αγαπάμε αυτές τις ταινίες;

S.Y.: Είναι κάτι εκπληκτικό. Κανείς δεν περίμενε ότι θα ήταν τόσο μεγάλο. Κυρίως οφείλεται στους φανς που κρατούν τη μαγεία ζωντανή και μπορούμε να ξαναζούμε στιγμές, να δημιουργούμε νέες αναμνήσεις και απλώς να απολαμβάνουμε τον κόσμο της μαγείας.

Χ.Π.: Να πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Εξ όσων γνωρίζω, δεν είχες προηγούμενη εμπειρία πριν από τον Χάρι Πότερ;

S.Y.: Όχι, ήμουν μόλις 17, οπότε ήταν μία καλή αρχή (γελάει).

Χ.Π.: Και επιλέχθηκες όταν ήρθε στο σχολείο σου στο Λονδίνο η επικεφαλής του κάστινγκ;

S.Y.: Ναι, έπεσα πάνω της και, κοντολογίς, πήγα στα στούντιο, με είδε ο Mike (o σκηνοθέτης) και τελικά επιλέχθηκα.

Χ.Π.: Είναι αλήθεια ότι εσύ και ο Tolga Safer, ο οποίος συμμετέχει στην ταινία, ήσασταν οι δύο τελευταίοι υποψήφιοι;

S.Y.: Πράγματι, ήταν μεταξύ των δύο μας. Είναι ένας από τους καλύτερούς μου φίλους. Στην πραγματικότητα, ο ρόλος που υποδύεται, του βοηθού του Κάρκαροφ, δημιουργήθηκε ειδικά για εκείνον, διότι στον Mike (σκηνοθέτη) αρέσαμε και οι δύο.

Χ.Π.: Είστε και οι δύο εξαιρετικοί, οπότε χαιρόμαστε που συνέβη αυτό. Ήξερες τον Χάρι Πότερ πριν συμμετέχεις στην ταινία; Είχες διαβάσει τα βιβλία, είχες δει τις προηγούμενες ταινίες;

S.Y.: Εκείνη την περίοδο είχαν κυκλοφορήσει δύο ταινίες και τέσσερα βιβλία. Παράλληλα, είχε βγει και ο «Άρχοντας των Δαχτυλιδιών». Καθώς λοιπόν ήμουν ηλιακά στο φάσμα των μεγαλύτερων εφήβων, είχα ασχοληθεί περισσότερο με τον «Άρχοντα» και ο χαμός με τον Χάρι Πότερ είχε μόλις ξεκινήσει, οπότε δεν είχα ιδέα περί τίνος πρόκειται.

Χ.Π.: Ας περάσουμε στην πρώτη μέρα των γυρισμάτων. Αν δεν κάνω λάθος, η πρώτη σκηνή ήταν αυτή του Λαβύρινθου. Πώς ένιωσες όταν μπήκες στο πλατό με αυτόν τον λαβύρινθο, ο οποίος ήταν πραγματικός και όχι CGI. Ένα μέρος του τουλάχιστον…

S.Y.: Με τον Χάρι Πότερ είχαμε την τύχη τα περισσότερα σκηνικά να ήταν χτισμένα. Ένιωσα απίστευτα. Η πρώτη μου σκηνή ήταν η μάχη μεταξύ του Κραμ και του Σέντρικ και τον Χάρι να τρέχει μες στη μέση. Θυμάμαι ότι όλοι ήμασταν κάπως χαμένοι, οπότε ο Mike ήρθε, μας έπιασε, γυρίσαμε λίγο και μας είπε απλώς να το απολαύσουμε και ότι ήταν μία παιδική χαρά.

Χ.Π.: Πέρασες από κάποια ειδική εκπαίδευση; Ξέρεις για το πώς να κρατάς το ραβδί ή για τις σκηνές με το σκουπόξυλο;

S.Y.: Είχαμε ναι. Πώς να εκτελούμε ξόρκια, πώς να τα αποφεύγουμε και τέτοια.

Χ.Π.: Έχω την αίσθηση ότι σε αυτή την ταινία υπήρχαν πολλές προκλήσεις. Είχατε τη σκηνή με τη Λίμνη, τον Λαβύρινθο, τον Χριστουγεννιάτικο χορό.. Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετώπισες και υπήρχε κάποια πίεση;

S.Y.: Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν το γύρισμα του δεύτερου άθλου. Όλες οι υποβρύχιες σκηνές, πολύ, πολύ δύσκολες. Δεν μπορούσες να δεις… Ήταν μεγάλη πρόκληση σωματικά και ήταν και κάπως τρομακτικά γιατί η δεξαμενή ήταν πολύ βαθιά. Αλλά κάνεις αυτό που πρέπει.

Χ.Π.: Πώς ένιωσες όταν είδες για πρώτη φορά τον εαυτό σου ως μισό καρχαρία;

S.Y.: Ένιωσα κουλ. Γιατί οι υπόλοιποι είχαν βράγχια, φυσαλίδες, οπότε πολύ χαρούμενος.

Χ.Π.: Μιλάμε και για εξωτερικό γύρισμα έτσι;

S.Y.: Μερικώς ναι. Είχαν χτίσει μία δεξαμενή, αλλά όλα τα υπόλοιπα ήταν green screen.

Χ.Π.: Επομένως η πρεμιέρα πρέπει να ήταν εντυπωσιακή γιατί ήταν και η πρώτη φορά που είδες το ολοκληρωμένο αποτέλεσμα;

S.Y.: Σίγουρα, γιατί στα γυρίσματα χρησιμοποιείς πολύ τη φαντασία σου και όταν τελικά το βλέπεις στην οθόνη είναι πραγματικά απίστευτο.

Χ.Π.: Να πάμε τώρα σε κάτι άλλο. Στη σχέση Κραμ και Ερμιόνης, εσένα και της Emma (Watson). Πώς ήταν αυτή η συνεργασία; Γιατί νομίζω ότι μιλάμε για μία από τις εμβληματικές στιγμές της ταινίας.

S.Y.: «Κουμπώσαμε» με την Emma πάρα πολύ καλά. Μας βγήκε πολύ φυσικά να το αποδώσουμε όλο αυτό. Ο Βίκτωρ είχε το καλύτερο κορίτσι. Ξέρετε, τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Ήταν υπέροχο. Βέβαια, ο Viktor στα βιβλία είναι πολύ πιο ντροπαλός, αλλά στην ταινία θέλαμε να είναι πιο μυώδης, πιο εμφανίσιμος. Και η Emma ήταν καταπληκτική.

Χ.Π.: Είπες πριν ότι ο Tolga (Safer) είναι από τους καλύτερούς σου φίλους. Πώς είναι η σχέση σου με τους άλλους ηθοποιούς; Ξέρω ότι το καλοκαίρι συναντήθηκες με την Evanna (Lynch-Λούνα) στη Σόφια.

S.Y.: Τον Σεπτέμβριο ήταν να βρεθώ με την Bonnie Wright αλλά αναβλήθηκε. Διατηρώ σχέσεις με πολλούς ανθρώπους. Η Evanna ταξιδεύει πολύ και μιλήσαμε όταν ήταν να έρθει στη Σόφια.

Χ.Π.: Πίσω στη ταινία και σε ένα παράδοξο που είσαι ο κατάλληλος να μου απαντήσεις. Δεν ξέρω αν το συνειδητοποιούν πολλοί, αλλά ο Κραμ και ο Χάρι δεν μιλούν ποτέ μεταξύ τους… Μήπως υπάρχει κάποια κομμένη σκηνή;

S.Y.: Μιλάνε. Σε μία σκηνή στους «Κλήρους του Θανάτου». Όταν επέστρεψα για τα γυρίσματα της ταινίας «Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου – Μέρος Α’», ο Χάρι και ο Κραμ μιλούν.

Χ.Π.: Δεν το είδαμε ποτέ αυτό βέβαια. Δεν το ξέρει πολύς κόσμος αλλά συμμετείχες στα γυρίσματα των «Κλήρων του Θανάτου», στη σκηνή του γάμου του Μπιλ με την Φλερ. Και μάλιστα νομίζω επρόκειτο να υπάρξει και ένας καυγάς…

S.Y.: Γυρίσαμε διάφορα. Αν επρόκειτο να κυκλοφορήσουν όλες τις κομμένες σκηνές που δεν είδατε, θα μπορούσαν να δημιουργήσουν μία νέα σειρά. Πάντα γυρνάμε περισσότερα που τελικά μένουν εκτός.

Χ.Π.: Ποια είναι η στιγμή που θυμάσαι περισσότερο απ’ όλα αυτά;

S.Y.: Είναι δύσκολο να ξεχωρίσω μόνο μία. Θυμάμαι το πρώτο πρώτο άτομο που γνώρισα. Ήταν η Emma. Ήταν ένα μικρό κορίτσι. Πολλές αναμνήσεις. Η πρώτη μέρα στο πλατό. Όταν ο Κραμ πηγαίνει να πει αντίο. Όλες οι ωραίες στιγμές που είχαμε…

Χ.Π.: Ήσασταν πράγματι σαν οικογένεια.

S.Y.: Ναι. Ακόμα και μετά από τόσα χρόνια, αν τους δω, είναι λες και ήταν χθες.

Χ.Π.: Να αλλάξω τότε την ερώτηση και να σε ρωτήσω αν υπάρχει κάποια στιγμή που είσαι πραγματικά περήφανος για την ερμηνεία σου. Όταν δηλαδή βλέπεις –αν βλέπεις- τις ταινίες, ποια είναι η πιο περήφανη στιγμή σου;

S.Y.: Δύσκολη ερώτηση. Μου αρέσει πραγματικά η σκηνή της εισόδου μας στη Μεγάλη Τραπεζαρία. Μας θυμάμαι να προετοιμαζόμαστε, να «κορδωνόμαστε» και να λέμε «πάμε παιδιά, αυτή είναι η στιγμή μας». Πολύ περήφανος, όχι μόνο για εμένα, αλλά για όλη την ομάδα.

Χ.Π.: Είχες μάθει και εσύ αυτές τις κινήσεις και αυτό το “χορευτικό”; Γιατί δεν σε είδαμε να το κάνεις…

S.Y.: Ναι, αλλά ο Βίκτωρ Κραμ απλώς μπαίνει μέσα…

Χ.Π.: Επειδή ξέρω ότι έχεις επικοινωνία με τους φανς, ποιο είναι το πιο περίεργο δώρο που σου έχουν κάνει;

S.Y.: Έχω λάβει πολλά, διαφορετικά δώρα όλα αυτά τα χρόνια, αλλά το πιο περίεργο ήταν θυμάμαι στην πρεμιέρα που μου πέταξαν ένα σουτιέν.

Χ.Π.: Το σημειώνω και δεν ρωτάω περισσότερα ή αν το έχεις ακόμα. Σίγουρα όμως θα σε ρωτήσω τη γνώμη σου για τη νέα, τηλεοπτική χαριποτερική σειρά. Νομίζω ότι ίσως είναι λίγο νωρίς να γίνει. Θα ήθελες να συμμετέχεις; Θα μπορούσες να υποδυθείς για παράδειγμα τον Κάρκαροφ…

S.Y.: Πολλοί το λένε αυτό! Ότι θα ήθελαν να δουν τον Βίκτωρ Κραμ να είναι Διευθυντής. Σίγουρα θα ήμουν χαρούμενος να συμμετέχω και νομίζω είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα κάνουν. Προσωπικά νομίζω ότι ίσως να είναι κάπως πολύ νωρίς. Αυτό που προσωπικά θα μου άρεσε να δω θα ήταν τα διαφορετικά σχολεία, τις απαρχές του Χόγκουαρτς…

Χ.Π.: Θα ήθελες να γυρίσεις μία ταινία ή σειρά για το τι έκανε μετά ο Κραμ; Ξέρουμε από τα mobile games ότι έγινε προπονητής Κουίντιτς και ότι κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο το 2014. Οπότε θα μπορούσαμε να κάνουμε μία τέτοια σειρά…

S.Y.: Θα ήταν καταπληκτικό. Κάτι με το Κουίντιτς…

Χ.Π.: Ώρα για πιο… διασκεδαστικές ερωτήσεις. Αν ο Βίκτωρ Κραμ είχε smarthphone, ποια θα ήταν η πρώτη εφαρμογή που θα κατέβαζε;

S.Y.: Κουίντιτς. Κάτι με τα αποτελέσματα ή παιχνίδι.

Χ.Π.: Ίσως το Quidditch Champions. Τι σπορ θα έπαιζε ο Κραμ στον μαγκλ κόσμο;

S.Y.: Ποδόσφαιρο.

Χ.Π.: Αν ο Βίκτωρ αποκτούσε μία χρονομηχανή, τι νομίζεις ότι θα έκανε με αυτήν;

S.Y.: Θα πήγαινε στο Χόγκουαρτς… Και ίσως να σκότωνε τον Ρον (γελάει).

Χ.Π.: Αν εσύ, ως Stan, είχες μία χρονομηχανή, τι θα έκανες;

S.Y.: Να ξαναζήσω τα πάντα ως ενήλικας, γιατί ως παιδί δεν συνειδητοποιείς πολλά πράγματα.

Χ.Π.: Αν είχες ένα αληθινό σκουπόξυλο, πού θα πήγαινες πρώτα;

S.Y.: Θα το χρησιμοποιούσε για να επιστρέψω σπίτι.

Χ.Π.: Αν ο Βίκτωρ Κραμ κέρδιζε το Τρίαθλο Μαγείας, τι θα έκανε;

S.Y.: Θα το πανηγύριζε και θα ήταν χαρούμενος. Είναι σούπερ σταρ του Κουίντιτς και ο καλύτερος ανιχνευτής στον κόσμο, δεν χρειάζεται κάτι άλλο.

Χ.Π.: Φτάνοντας προς το τέλος, θα ήθελα να σε ρωτήσω αν βλέπεις κάποια κοινά στοιχεία σου με τον Κραμ.

S.Y.: Είμαστε διαφορετικοί με πολλούς τρόπους. Μοιραζόμαστε όμως την ίδια εμφάνιση (γελάει). Είναι πολύ πιο ντροπαλός από μένα. Εγώ έχω περισσότερη αυτοπεποίθηση.

Η συζήτηση του Χριστόφορου Παυλάκη με τον Stanislan έκλεισε με μία αναφορά στο πέρασμα του ηθοποιού από το Hostel 2, αλλά και τα επόμενα σχέδια που έχει, ενώ παραδέχτηκε ότι ένα όνειρό του θα ήταν να παίξει σε μία υπερωριακή ταινία.

Φυσικά, ο Stan δέχθηκε και αρκετές ερωτήσεις από το κοινό. Έτσι, αποκάλυψε ότι οι αγαπημένοι του ηθοποιοί είναι οι Al Pacino, Robert de Niro και Keanu Reeves, ενώ από τους ηθοποιούς του Μαγικού Κόσμου, παρότι είπε ότι όλοι ήταν εξαιρετικοί, ξεχώρισε τον Alan Rickman. Επίσης, ο 40χρονος επισήμανε πως πράγματι ο Βίκτωρ Κραμ φαίνεται για λίγο στο παρασκήνιο του γάμου του Μπιλ και της Φλερ και υποστήριξε ότι η εμπειρία του από τον Χάρι Πότερ ήταν εξαιρετικά εκπαιδευτική, μαθαίνοντας από την ελίτ.

Σε ερώτηση που του έγινε σχετικά με τον κοιτώνα του Χόγκουαρτς που θα ήταν ο Κραμ, ο Stan απάντησε στο Γκρίφιντορ, αν και ο ίδιος είναι Σλίθεριν, και παραδέχτηκε πως μεταξύ του Ντάμπλντορ και του Σνέιπ, προτιμά τον δεύτερο. Ταυτόχρονα, ο ίδιος κλήθηκε να απαντήσει αν έχει πάρει κάτι ως ενθύμιο από τα γυρίσματα και, αν και επισήμως η απάντηση είναι όχι, ανεπίσημα παραδέχτηκε ότι έχει κρατήσει κάποια πράγματα. Εξήγησε μάλιστα πως το ραβδί ήταν πραγματικά αδύνατο να το πάρει, παρότι προσπάθησε κυριολεκτικά με κάθε τρόπο να το κάνει.

Ως προς την αγαπημένη του ταινία, ο S. Yanevski ξεχώρισε το «Κύπελλο της Φωτιάς», όχι λόγω του Κραμ, αλλά εξαιτίας των διαφορετικών σχολείων, του Τριάθλου και της επιστροφής του Βόλντεμορτ, ενώ ως τον πιο χαρακτήρα «μισεί» περισσότερο, εννοείται ότι απάντησε τον Ρον για ευνόητους λόγους. Ως αγαπημένες του σκηνές ανέφερε την είσοδο στη Μεγάλη Τραπεζαρία και τη σκηνή με την Ερμιόνη στις σκάλες, με το αγαπημένο του ξόρκι να είναι το Morsmordre ενώ, αν μπορούσε να υποδυθεί κάποιον άλλον χαρακτήρα, θα επέλεγε τον Χάρι, θα ανέσταινε τον Ντόμπι και υποστήριξε πως ο Κραμ θα ήταν μαζί με τον Στρατό του Ντάμπλντορ στον πόλεμο. Τέλος, ο καλεσμένος θα συμβούλευε τον νεότερο εαυτό του να χρησιμοποιεί συνετά τα social media και επισήμανε ότι ο Κραμ σήμερα θα ήταν προπονητής και θα κοιτούσε να γίνει Διευθυντής του Ντάρμστρανγκ, ενώ υποστήριξε ότι ένας καλός ηθοποιός χρειάζεται να έχει καλούς φανς, γιατί χωρίς αυτούς, δεν υπάρχει.