R. Christopher: «Το έργο έχει γίνει κάτι σαν ένα είδος ερωτικής επιστολής προς το θέατρο»

Συνέντευξη στο Broadway.com και την Beth Stevens παραχώρησε η Rachel Christopher, ηθοποιός που υποδύεται την Ερμιόνη στην παράσταση «Ο Χάρι Πότερ και το Καταραμένο Παιδί» της Νέας Υόρκης. Αρχικά, η ηθοποιός αναφέρθηκε στην επιστροφή του Tom Felton στον ρόλο του Ντράκο Μαλφόι, χαρακτηρίζοντας την ως μία εκπληκτική στιγμή για τους φανς και τους υπόλοιπους ηθοποιούς. 

«Του το λέω συνέχεια, νομίζω ότι είναι άνθρωπος του θεάτρου. Νομίζω ότι θα συνεχίσει να κάνει θέατρο για πολύ καιρό ακόμα, γιατί μπήκε στο κτίριό μας με μεγάλη γενναιοδωρία και ενθουσιασμό για να γίνει μέλος μιας ομαδικής προσπάθειας, που είναι και η ουσία του θεάτρου. Δεν υπάρχει παράσταση που να έχει γίνει από ένα μόνο άτομο» εξήγησε η Christopher και πρόσθεσε πως, παρότι έχει ζήσει από μικρός σε αυτόν τον κόσμο και έχει συμβάλει στη δημιουργία του, χρειάζεται να εφεύρει ξανά κάποια κομμάτια. «Μας χρειάζεται τόσο όσο και εμείς εκείνον» υποστήριξε χαρακτηριστικά.

Στη συνέχεια, η Rachel μίλησε για τη δική της, προσωπική σχέση με τον Χάρι Πότερ. «Μεγάλωσα διαβάζοντας αυτά τα βιβλία. Λατρεύω αυτή την ιστορία. Συνήθιζα να μένω ξύπνια τη νύχτα με την καλύτερή μου φίλη και να διαβάζουμε τα βιβλία τη στιγμή που έβγαιναν. Ήταν ένα γεγονός να πηγαίνουμε στο βιβλιοπωλείο και να βρούμε ποιο είχε αντίτυπα. Μερικές φορές υπήρχε ουρά για ολόκληρα τετράγωνα» θυμήθηκε η ηθοποιός και συμπλήρωσε: «Θυμάμαι ότι ένιωθα τόσο απορροφημένη και πραγματικά συνδεδεμένη με αυτόν τον κόσμο και όλους τους άλλους που το διάβαζαν. Κανένα άλλο βιβλίο δεν μου είχε προκαλέσει κάτι τέτοιο στο παρελθόν. Ήταν απλώς ένας κόσμος που λάτρευα να επιστρέφω».

Εντούτοις, παρά την αγάπη της, η ίδια παραδέχτηκε ότι ποτέ δεν είχε σκεφτεί πως θα αποτελέσει μέλος της θεατρικής εκδοχής, ενώ αποκάλυψε ότι είχε δει την παράσταση, όταν ακόμα ανέβαινε σε δύο μέρη. «Τότε δεν μπορούσε να φανταστώ το πώς θα κάνουν μία θεατρική παράσταση από τον Χάρι Πότερ. Ήμουν λίγο σκεπτική. Ήλπιζα ότι δεν θα προσπαθούσαν να αναπαράγουν όλη τη μαγεία που είχαμε ήδη δει στις ταινίες. Ήμουν τόσο έκπληκτη και ευγνώμων για τον τρόπο με τον οποίο το έργο έχει γίνει κάτι σαν ένα είδος ερωτικής επιστολής προς το θέατρο και για το πώς το θέατρο μπορεί να είναι μαγικό, συμπεριληπτικό και πώς τα ανθρώπινα σώματα μπορούν να διηγηθούν ιστορίες εξαιρετικού μεγέθους και μαγείας» επισήμανε η Christopher.

Από τη συζήτηση φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει η Ερμιόνη, με την ηθοποιό να υποστηρίζει ότι ήταν πάντα ο αγαπημένος της χαρακτήρας μεγαλώνοντας. «Ταυτιζόμουν πολύ μαζί της γιατί και εγώ ήμουν κορίτσι που διάβαζε πολύ. Μου άρεσε το σχολείο, μου άρεσε να μαθαίνω πράγματα. Μου άρεσε επίσης να είμαι μέρος μιας κοινότητας. Η φιλία είναι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα για μένα. Νομίζω ότι αυτό που μου κάνει μεγαλύτερη εντύπωση στην Ερμιόνη είναι ο τρόπος με τον οποίο είναι τόσο βαθιά αφοσιωμένη στο να διατηρεί τη σύνδεση με τους ανθρώπους που αγαπά και να φροντίζει να είναι ορατοί και ασφαλείς στη ζωή τους» υπογράμμισε η Rachel και συνέχισε: «Ακόμα και στην ενήλικη εκδοχή της, υπάρχει ακόμα πρόσβαση σε εκείνη την παιδική περιέργεια, εκείνη την έντονη επιθυμία να λύσει ένα πρόβλημα ή να καταλάβει το πώς λειτουργεί κάτι. Πιστεύω όμως ότι μπορείς να δεις και τους τρόπους με τους οποίους η αφοσίωσή της σε όλες αυτές τις φιλίες έχει πραγματικά ανθίσει, την έχει πραγματικά οδηγήσει εκεί που θέλει να είναι. Αυτό δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα κάποιου με μεγάλο μυαλό, είναι το αποτέλεσμα κάποιου με πραγματικά μεγάλη καρδιά».

Επιπρόσθετα, η ηθοποιός χαρακτήρισε το «Καταραμένο Παιδί» ως μία παράσταση με αμέτρητη ποσότητα θεάματος και το παρομοίασε με ένα τανγκό, στο οποίο οι ηθοποιοί καλούνται να συμβαδίσουν αρμονικά με τα εφέ και όλο τον κόσμο που δημιουργείται. Ταυτόχρονα, η R. Christopher ρωτήθηκε για τις αντιδράσεις του κοινού, το οποίο είναι εξοικειωμένο με τους χαρακτήρες της παράστασης. «Κάποιες φορές νιώθω ότι κινούνται με έναν κυματισμό. Στην αρχή, είναι εκστασιασμένοι που βλέπουν τους αγαπημένους τους χαρακτήρες στη σκηνή. Μετά όμως αλλάζουν και αναγνωρίζουν γνώριμα σημεία των χαρακτήρων αλλά και τη διαφορετική πλευρά τους» ανέφερε χαρακτηριστικά. 

«Ειδικά για την Ερμιόνη, δεν είχαν φανταστεί ότι εγώ είμαι η Ερμιόνη ή ότι είναι μαύρη. Νομίζω ότι υπάρχει αυτό το στοιχείο, όχι μόνο της έκπληξης, αλλά και της συνειδητοποίησης ότι αυτά τα βιβλία, αυτή η ιστορία και αυτοί οι χαρακτήρες είναι στην πραγματικότητα πολύ πιο περιεκτικοί και ευρύτεροι από ό,τι -νομίζω- φαντάζονται οι άνθρωποι. Τώρα αρχίζουν να βλέπουν πόσο ευρύς είναι και μπορεί να είναι ο κόσμος των μάγων, οπότε είναι πολύ συναρπαστικό να είμαι μαζί τους σε αυτό το ταξίδι» συνέχισε η Christopher και επισήμανε: «Είναι πραγματικά διασκεδαστικό. Η παράσταση παίζεται εδώ και αρκετά χρόνια πλέον, οπότε δεν είναι πια και τόσο έκπληξη, αλλά είναι ωραίο να έρχεσαι να δεις μία ιστορία που νομίζεις ότι γνωρίζεις και να μην ξέρεις τι να περιμένεις. Και νομίζω ότι αυτή η παράσταση το καταφέρνει πραγματικά καλά αυτό».

Κλείνοντας, η R. Christopher ρωτήθηκε, αν ήταν Υπουργός Μαγείας, τι διάταγμα θα ψήφιζε. «Το διάταγμά μου θα έλεγε πως μία ημέρα κάθε χρόνο, οι άνθρωποι θα πρέπει να κάνουν μόνοι τους κάτι δημιουργικό, όχι για να το κρατήσουν, αλλά για να το δωρίσουν. Πρέπει να το δημιουργήσουν, να το σκεφτούν ή να το εφεύρουν οι ίδιοι και να βρουν κάποιον που να μπορεί να το χρησιμοποιήσει. Αυτό θα ήταν το διάταγμά μου» απάντησε.