Nick Dillenburg, πώς είναι να υποδύεσαι τον Χάρι στο θέατρο;

Η παράσταση «Ο Χάρι Πότερ και το Καταραμένο Παιδί» συνεχίζει ακάθεκτη την περιοδεία της στις ΗΠΑ, επιτρέποντας σε ακόμα περισσότερους φανς να βιώσουν τη μαγεία και στο θεατρικό σανίδι. Παρά το εξαιρετικά απαιτητικό του πρόγραμμα, ο Nick Dillenburg, ο οποίος υποδύεται τον Χάρι, μιλά στο PotterGeeks για τα συναισθήματά του, την προετοιμασία του, τη σχέση του με τους φανς, αλλά και το βασικό μήνυμα της παράστασης.

Χριστόφορος Παυλάκης: Πώς νιώθεις που υποδύεσαι έναν τόσο εμβληματικό χαρακτήρα;

Nick Dillenburg: Ένας από τους τελευταίους μεγάλους ρόλους μου ήταν αυτός του Νιλ Άρμστρονγκ και πάντα υπάρχει μεγάλη προσδοκία (και κάποια πίεση) όταν αναλαμβάνεις να ενσαρκώσεις τόσο γνωστά πρόσωπα ή χαρακτήρες. Ευτυχώς για μένα (που πρέπει να ζήσω μαζί τους κάθε μέρα), και οι δύο είναι πραγματικά καλοί στην ουσία τους. Θέλω να τιμήσω την ιστορία που έχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι με αυτές τις αφηγήσεις και ταυτόχρονα να προσεγγίσω τον Χάρι απλώς ως άνθρωπο. Έναν άνθρωπο με δυνάμεις και ατέλειες, μια περίπλοκη παιδική ηλικία και μια επιθυμία να αγαπήσει και να γίνει καλύτερος.

Χ. Π.: Πες μου λίγα λόγια για τη διαδικασία των οντισιόν. Είχες από την αρχή ως στόχο τον ρόλο του Χάρι;

N. D.: Για να είμαι ειλικρινής, έχω αρνηθεί να πάω σε οντισιόν για τον ρόλο του Χάρι μερικές φορές στο παρελθόν. Είτε δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή, είτε δεν ήμουν σίγουρος αν ήθελα να αναλάβω αυτόν τον εμβληματικό ρόλο. Τελικά πήγα σε οντισιόν για το Μπρόντγουεϊ (Νέα Υόρκη), έφτασα μέχρι τον τελικό γύρο, αλλά δεν πήρα τον ρόλο. Έναν χρόνο αργότερα, με κάλεσαν και μου ζήτησαν να συμμετέχω στην περιοδεία.

Χ. Π.: Γνώριζες τον Χάρι Πότερ πριν από τη συμμετοχή σου στην παράσταση;

N. D.: Μεγάλωσα διαβάζοντας όλα τα βιβλία και βλέποντας όλες τις ταινίες. Πάντα μου άρεσαν αυτές οι ιστορίες. Είδα μάλιστα και το θεατρικό έργο κατά τη διάρκεια των οντισιόν.

Χ. Π.: Με ποιον τρόπο λοιπόν προσέγγισες τον χαρακτήρα και σε ποιο βαθμό επηρεάστηκες από τις ταινίες, τα βιβλία ή τους προηγούμενους «Χάρι»;

N. D.: Προσεγγίζω κάθε χαρακτήρα με παρόμοιους τρόπους (διαβάζω τα βιβλία, κάνω έρευνα, μαθαίνω την ορολογία και κατανοώ τον κόσμο του), αλλά και με διαφορετικούς τρόπους (ανακαλύπτοντας διαισθητικά τη σωματική του παρουσία μέσα από την κινησιολογία της παράστασης, τη δική μου ερμηνεία των επιθυμιών και των αναγκών του). Κάποια πράγματα μπορώ να τα εκφράσω με λόγια, ενώ άλλα απλώς συμβαίνουν μαγικά και διαισθητικά, με την πάροδο του χρόνου.

Χ. Π.: Πώς νομίζεις ότι είναι ο Χάρι ως πατέρας;

N. D.: Πιστεύω ότι ο Χάρι είναι ένας ατελής πατέρας με πολλή αγάπη, αλλά και με κάποια ανεπίλυτα ζητήματα από την παιδική του ηλικία. Προσπαθεί συνεχώς να γίνει καλύτερος, επειδή νοιάζεται τόσο πολύ. Όπως λέει η Τζίνι: «Θα έκανες τα πάντα για τον καθένα». Μέρος αυτού που μαθαίνει σε αυτό το έργο είναι πώς οι καλές προθέσεις μπορούν να πάνε στραβά. Λέει στον Άλμπους: «Για πολύ καιρό πίστευα ότι δεν ήμουν αρκετά καλός πατέρας για σένα, επειδή δεν με συμπαθούσες». Προσπαθεί να γίνει φίλος με τον Άλμπους και να συνδεθεί μαζί του με διάφορους τρόπους, αλλά δεν πετυχαίνει. Πρέπει να δει τον Άλμπους όπως είναι πραγματικά, όχι μόνο όπως θέλει αυτός να είναι.

Χ. Π.: Υπήρξαν συγκεκριμένες ατάκες ή σκηνές που σου αποκάλυψαν κάτι ουσιαστικό για το ποιος είναι ο δικός σου Χάρι;

N. D.: Σε κάθε παράσταση κάνω ανακαλύψεις που αποκαλύπτουν όλο και περισσότερες πτυχές του Χάρι. Ακόμα και κάτι τόσο απλό, όπως η είσοδος στον σταθμό του Κινγκς Κρος στην αρχή του έργου για να αποχαιρετήσει τον Άλμπους καθώς επιβιβάζεται στο Χόγκουαρτς Εξπρές, είναι αρκετά πλούσιο. Είναι ενθουσιασμένος για τον Άλμπους, του έρχονται πολλές αναμνήσεις από το παρελθόν του και ίσως νιώθει και λίγο άγχος.

Μία άλλη φορά, κάτι που μου έδωσε νέα ενέργεια είναι ο Χάρι που δρα– είναι ενθουσιασμένος που βγαίνει στο πεδίο και χρησιμοποιεί μαγεία. Ξέρει πώς να περνάει στη δράση, κάτι που κάνει αυτή τη στιγμή της ζωής του πολύ ενδιαφέρουσα –τον αποκαλούν «ψυχρό στέλεχος του υπουργείου», ντυμένο συχνά με κοστούμι. Αυτά είναι υπέροχα δώρα για έναν ηθοποιό.

Χ. Π.: Πώς ισορροπείς τη μαγεία και το θεαματικό στοιχείο της παράστασης με τον βαθιά ανθρώπινο πυρήνα της ιστορίας του Χάρι;

N. D.: Η μαγεία είναι η γλώσσα αυτού του κόσμου. Ως εκ τούτου, μέρος της δουλειάς μου είναι να την ενσωματώσω στο σώμα μου, έτσι ώστε να φαίνεται στο κοινό ότι εξασκούμαι από τα έντεκά μου χρόνια. Αυτό λοιπόν είναι στην ουσία απλώς ένα ακόμα επίπεδο της ιστορίας μας, η οποία, όπως λες, αφορά βαθιά στη συνεργασία, στο να μάθουμε πώς να γίνουμε καλύτεροι πατέρες, καθώς και στη συμφιλίωση και στη συγχώρεση για πράγματα του παρελθόντος μας. 

Η δουλειά μου είναι να παραμένω ανοιχτός και να ξεκινώ κάθε παράσταση χωρίς να ξέρω τίποτα, αφήνοντας τα γεγονότα να ξεδιπλωθούν και να με συγκλονίσουν για πρώτη φορά. Πρέπει να επιτρέψω στον Χάρι να έχει ατέλειες, να έχει προβλήματα από την παιδική του ηλικία που δεν έχει λύσει ακόμα και να τον αφήσω να είναι τόσο αστείος όσο πιστεύω ότι είναι. Ο Ρον έχει υπέροχες στιγμές, αλλά και ο Χάρι έχει αστεία!

Χ. Π.: Πόσο συναρπαστικό είναι για έναν ηθοποιό να συμμετέχει σε μια περιοδεία; Φαντάζομαι ότι πρέπει να αντιμετωπίζεις πολλές προκλήσεις, απλώς και μόνο λόγω της συχνής αλλαγής θεάτρων και περιβάλλοντος…

N. D.: Η περιοδεία είναι απαιτητική, δεν υπάρχει αμφιβολία γι’ αυτό. Η ζωή μακριά από το σπίτι, με τις μοναδικές προκλήσεις που παρουσιάζονται σε κάθε πόλη, δεν είναι πάντα εύκολη. Αλλά είναι εξαιρετικά ικανοποιητικό να παρουσιάζουμε ένα βραβευμένο με Tony αριστούργημα σε όλες αυτές τις πόλεις και να βλέπουμε οικογένειες να έρχονται ντυμένες με μανδύες, με ραβδιά και γυαλιά σαν του Χάρι. Έχουμε και την ευκαιρία να παίζουμε σε μερικά απίστευτα όμορφα θέατρα, κάποια χτισμένα πρόσφατα, με όμορφες πινελιές, όπως στο Ορλάντο, και κάποια που γιορτάζουν την 125η επέτειό τους, όπως το Emerson Colonial στη Βοστώνη.

Χ. Π.: Τι είδους προετοιμασία χρειάζεται για να διατηρείς την ενέργεια, το συναίσθημα κ.ά. όταν ερμηνεύεις τον ίδιο ρόλο κάθε βράδυ;

N. D.: Το να υποδύομαι τον Χάρι είναι εξαιρετικά απαιτητικό και απαιτεί να φροντίζω τη φωνή και το σώμα μου. Η ενυδάτωση, οι διατάσεις, η ξεκούραση και η διατροφή παίζουν όλα σημαντικό ρόλο. Είναι σίγουρα ο πιο απαιτητικός ρόλος που έχω υποδυθεί ποτέ, λόγω της ακρίβειας και του ρυθμού, τόσο επί σκηνής όσο και εκτός αυτής. Καίω τόσες θερμίδες υποδυόμενος τον Χάρι, που μερικές φορές πρέπει να αναγκάζω τον εαυτό μου να φάει, ώστε να έχω αρκετή ενέργεια.

Χ. Π.: Η παράσταση είναι γνωστή για την «αληθινή μαγεία» που παρουσιάζεται στη σκηνή. Ποιο ήταν το πιο εντυπωσιακό ή το πιο δύσκολο τρικ να εκτελέσεις;

N. D.: Το καλύτερο με τα μαγικά κόλπα της παράστασης είναι ότι πολλά από αυτά ανήκουν στην παλιά σχολή. Αυτού του είδους τα κόλπα υπάρχουν εδώ και πολύ καιρό. Όταν καταφέρνεις να εκτελέσεις ένα μαγικό κόλπο με την ακρίβεια και την τεχνική δεξιοτεχνία που απαιτεί, αλλά και με την απαραίτητη θεατρική χάρη, είναι απίστευτα ικανοποιητικό. Το Πολυχημικό φίλτρο είναι κάτι που αξίζει να δει κανείς επί σκηνής. 

Χ. Π.: Ποια είναι η σχέση με τους συναδέλφους σου και πώς αυτή έχει επηρεάσει τον τρόπο που ερμηνεύεις τον Χάρι;

N. D.: Συνεργάζομαι με μερικούς από τους πιο ταλαντούχους ανθρώπους του κλάδου, τόσο επί σκηνής όσο και πίσω από αυτήν. Έχουμε μια απίστευτη ομάδα που περιλαμβάνει ηχολήπτες, σκηνοθέτες, ξυλουργούς, ενδυματολόγους… η λίστα είναι ατελείωτη. Όλοι τους μας προετοιμάζουν για την επιτυχία και το να ξέρω ότι είμαι σε καλά χέρια κάνει τη δουλειά μου πολύ πιο εύκολη.

Όσο για το καστ, μερικές φορές έχουμε αλλαγές στο καστ ή αντικαταστάτες που μπαίνουν στη σκηνή και είναι πολύ διασκεδαστικό να προσαρμόζομαι σε μια νέα ενέργεια. Το να έχω μια διαφορετική Τζίνι ή Ρον είναι ένα δώρο επειδή βγάζουν κάτι διαφορετικό από μέσα μου. Αν είμαι παρών και ανοιχτός στη στιγμή, θα είναι αδύνατον να είμαι ο ίδιος Χάρι και γιατί να το κάνω; Υπάρχουν τόσες πολλές διαφορετικές επιλογές και χρώματα που βγαίνουν από τον καθένα και είμαι ευγνώμων που μπορώ να παίζω μαζί τους.

Χ. Π.: Πώς σε υποδέχτηκαν οι φανς και ποια είναι η πιο αξιομνημόνευτη εμπειρία μαζί τους μέχρι τώρα;

N. D.: Οι φανς είναι απίστευτοι και το να βγαίνω από την πλαϊνή είσοδο για να τους χαιρετήσω κάθε βράδυ κάνει όλη τη σκληρή δουλειά να αξίζει τον κόπο. Είναι διαβασμένοι, ενθουσιώδεις και με έχουν αγκαλιάσει ως έναν ακόμα από τους Χάρι. Μας έχουν χαρίσει εξατομικευμένους σελιδοδείκτες και χρυσές μπάλες! Θυμάμαι δύο μικρά αγόρια στο Πρόβιντενς που ήταν ντυμένα σαν τον Χάρι και σχεδόν σοκαρίστηκαν όταν με συνάντησαν – ήταν τόσο ενθουσιασμένα. Είναι υπέροχο, διασκεδαστικό και σε κάνει να νιώθεις ταπεινότητα. Πώς θα μπορούσες ποτέ να κουραστείς από τέτοια υποδοχή;

Χ. Π.: Πού κατατάσσεις αυτόν τον ρόλο σε σχέση με τα υπέροχα πράγματα που έχεις κάνει μέχρι τώρα στην καριέρα σου;

N. D.: Μπορώ να πω με μεγάλη σιγουριά πως, όταν τελειώσει αυτή η περιοδεία και έχοντας αφιερώσει πάνω από έναν χρόνο της ζωής μου σε αυτόν τον ρόλο, θα είναι ένας από τους πιο σημαντικούς, πιο όμορφους και πιο καθοριστικούς ρόλους που θα έχω ποτέ. Ειδικά όσον αφορά το γεγονός ότι είμαι ο μπαμπάς του Άνταμ (Άλμπους) επί σκηνής, θεωρώ τον εαυτό μου έναν από τους πιο τυχερούς ηθοποιούς στον πλανήτη. 

Αυτό είναι το μέτρο της επιτυχίας για μένα – η δημιουργία κοινότητας και η δημιουργία δεσμών με το καστ και το συνεργείο. Ο Άνταμ και εγώ έχουμε πάντα μια στιγμή όταν τελειώνει η παράσταση – τα φώτα σβήνουν, στη μέση της σκηνής – πάντα λέμε «Σ’ αγαπώ». Θα το κρατήσω αυτό για πάντα μαζί μου.

Χ. Π.: Ποιο είναι, κατά τη γνώμη σου, το κύριο μήνυμα της παράστασης και σε τι αποδίδεις την επιτυχία της;

N. D.: Η Ερμιόνη λέει πολλές φορές πως, ό,τι και αν πρόκειται να αντιμετωπίσουμε, θα το ξεπεράσουμε μαζί. Είναι μια από τις πιο ενοποιητικές ιδέες ολόκληρης της σειράς –δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε μόνοι μας. Χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον. Ο Χάρι το λέει τελικά προς το τέλος του έργου: «Ποτέ δεν πολέμησα μόνος και ποτέ δεν θα το κάνω». 

Πιστεύω ότι αυτή η σειρά έχει κάτι για όλους. Ανεξάρτητα από το τι έχετε νιώσει ή βιώσει στη ζωή σας, υπάρχει κάτι στο σύμπαν του Χάρι Πότερ που θα σας κάνει να νιώσετε λιγότερο μόνοι, να νιώσετε ότι σας καταλαβαίνουν. Μπορούμε να είμαστε «το φως στο σκοτάδι» ο ένας του άλλου. Υπάρχει χώρος για όλους μας να μην είμαστε τέλειοι και να εξακολουθούμε να είμαστε αγαπημένοι.

Χ. Π.: Κλείνοντας, θα ήθελα να σε ρωτήσω αν έχεις επισκεφτεί ποτέ την Ελλάδα;

N. D.: Δεν έχω πάει ποτέ στην Ελλάδα! Θα ήθελα πολύ να την επισκεφτώ! Δεν μπορώ να σκεφτώ καλύτερο τρόπο από το να ανεβάσουμε το «Χάρι Πότερ και το Καταραμένο Παιδί» στην Αθήνα. Μπορούμε να το κάνουμε πραγματικότητα;