Maja Bloom, μίλησέ μας για την Carrow

Πριν από έναν χρόνο, την Πέμπτη 3 Οκτωβρίου του 2024, το PotterGeeks πραγματοποίησε την πρώτη Instagram Live συνέντευξή του. Καλεσμένη ήταν η Maja Bloom, η ηθοποιός που ενσάρκωσε την Carrow στη σειρά ταινιών των «Φανταστικών Ζώων». Η Maja είχε την καλοσύνη να απαντήσει στις ερωτήσεις τόσο του κοινού όσο και του γράφοντα για πάνω από μία ώρα, αποκαλύπτοντας πολλά για τον ρόλο της, τα γυρίσματα, αλλά και απαντώντας στο αν θα γυριστεί η τέταρτη ταινία των «Φανταστικών Ζώων». 

Χριστόφορος Παυλάκης: Καλησπέρα Μάγια! Χαιρόμαστε πολύ που σε έχουμε μαζί μας. Πώς πήρες τον ρόλο της Κάροου; Μίλησε μας για τη διαδικασία του κάστινγκ. Πόσο καιρό χρειάστηκε;

Maja Bloom: Ήταν αρκετά μεγάλη διαδικασία. Η επιλογή, ιδιαίτερα για μικρότερους ρόλους γίνεται μέσω self tape, δηλαδή προσωπικών βίντεο. Για μεγαλύτερους ρόλους, στέλνεις το προσωπικό βίντεο και μετά συνήθως συναντάς τον σκηνοθέτη. Όλα αυτά πριν το lockdown, νομίζω ότι ήταν το 2017. Το πρώτο στάδιο είναι πάντα το self tape. Πήγα λοιπόν και γνώρισα πρώτα την Casting Director, δεν θυμάμαι πολλά, αλλά ήταν αξιαγάπητη. Φυσικά, ποτέ δεν ξέρεις τι θα γίνει, γιατί εκεί που πιστεύεις ότι τα πήγες καλά μπορεί να μην πάρεις τον ρόλο και το αντίθετο. Εν πάσει περιπτώσει, πέρασε καιρός, το είχα ξεχάσει και νόμιζα ότι δεν πήρα τον ρόλο, αλλά τρεις μήνες μετά, έλαβα ένα μήνυμα που ζήταγε συγγνώμη για την καθυστέρηση και τόνιζε ότι ο σκηνοθέτης ήθελε να με γνωρίσει. Να πω εδώ ότι δεν ήξερα ότι επρόκειτο για ταινία στο σύμπαν του Χάρι Πότερ. 

Επομένως πήγα, γνώρισα τον σκηνοθέτη και θυμάμαι να τα πήγα καλά, αλλά βγήκα από τη συνάντηση – νομίζω ήταν στο Notting Hill- κλαίγοντας από την αίθουσα και νομίζοντας ότι τα σκ***σα. Προφανώς, η δεύτερη ταινία των «Φανταστικών Ζώων» -που ήταν η πρώτη δική μου, εξελίσσεται στη Γαλλία, οπότε θυμάμαι να συζητάμε το γεγονός ότι μιλάω Γαλλικά. Μετά από κάποιους μήνες με ειδοποίησαν ότι επιλέχθηκα, αλλά και τότε δεν είχα ακόμα πολλές πληροφορίες. Αυτή σε γενικές γραμμές είναι η διαδικασία για όλες τις ταινίες.

Χ. Π: Είχες υπογράψει μόνο για μία ταινία και μετά σε κάλεσαν ξανά για τα «Μυστικά του Ντάμπλντορ» ή υπήρχε κάποια άλλη συμφωνία; 

M.B: Ναι για μία ταινία. Αρχικά, είχε ανακοινωθεί επίσημα ότι θα ήταν πέντε ταινίες, αν και δεν ήταν 100% επιβεβαιωμένο, όπως ξέρουμε τώρα. Κανείς δεν ήξερε στην πραγματικότητα αν θα υπάρξει άλλη ταινία και πότε, οπότε απλώς συνεχίσαμε τις ζωές μας μετά την ταινία (Εγκλήματα του Γκρίντελβαλντ). Θυμάμαι ότι ήμουν ταξίδι στο Λάος, μία από τις φτωχότερες χώρες του κόσμου, ήμουν σε δείπνο, βλέποντας ένα πανέμορφο ηλιοβασίλεμα, και είδα το mail από τον ατζέντη μου για την επόμενη. Μιλάμε για τον Ιανουάριο του 2020 και η ταινία (Μυστικά του Ντάμπλντορ) επρόκειτο να γυριστεί τον Μάιο. Ήξερα ότι έπρεπε τον Μάρτιο να είμαι πίσω, αλλά προφανώς όλα καθυστέρησαν λόγω της πανδημίας. 

Συνεπώς, ναι. Στην αρχή έκανα μόνο τη μία ταινία. Γενικά υποπτεύομαι ότι αυτό ισχύει σε όλα τα μεγάλα franchise γιατί το στούντιο πρέπει να σιγουρευτεί, αφού μιλάμε για τεράστια ποσά. Για την τρίτη ταινία (Μυστικά του Ντάμπλντορ), λόγω των lockdowns, ήταν πολύ πιο ακριβή η παραγωγή διότι έκαναν σε όλους τρεις ή τέσσερις φορές την εβδομάδα τεστ κορωνοϊού. Τεράστια και ακριβή παραγωγή, με πολύ κόσμο. Επίσης, σε όλα τα franchise ελπίζεις να επιστρέψεις, ο χαρακτήρας σου να ζήσει, εκτός αν πεθαίνει ή να επιστρέψεις ως φάντασμα.

Χ. Π: Επομένως, γνωρίζεις κάτι για τα «Φανταστικά Ζώα 4»; Αν θα συνεχιστεί η ιστορία;

M.B: Πρώτον, αν πράγματι γνώριζα, νομίζω ότι δεν θα ήμουν σε θέση να πω κάτι. Οπότε θα απαντήσω διπλωματικά και θα πω ότι δεν ξέρω και πώς ξέρω όσα ξέρετε. Ίσως και να γνωρίζεις περισσότερα. Όλοι οι ηθοποιοί θα το μάθουμε όταν ανακοινωθεί κάτι δημόσια. Αλλά και να ήξερα, δεν μου επιτρέπεται να πω. Υπάρχει βέβαια και η χαριποτερική τηλεοπτική σειρά, που ψάχνει για ηθοποιούς. Σίγουρα θα ήθελα να επιλεγώ γιατί είναι ένα καταπληκτικό πρότζεκτ και η τηλεόραση είναι πιο γρήγορη. Ξέρεις ότι θα υπάρχουν και άλλες σεζόν, οπότε θα έχεις πολύ δουλειά.

Χ. Π: Θα μας άρεσε νομίζω να σε δούμε στη νέα σειρά. Θέλω όμως τώρα να σε ρωτήσω για την Carrow, τον ρόλο σου. Πώς θα την περιέγραφες και πώς προσέγγισες τον ρόλο, διότι δεν μου φαίνεσαι για κακιά!

M.B: Ποτέ δεν ξέρεις! (γελάει). Είναι πολύ αφοσιωμένη και πιστεύει σε κάτι. Αν πιστεύεις σε κάτι, θα κάνεις πράγματα για να υποστηρίξεις αυτό το κάτι σωστά; Πιθανόν να υπάρξει κάποια στιγμή που θα αμφισβητήσεις τις επιλογές σου, αλλά δεν θεωρώ ότι εκείνη (η Κάροου) το κάνει. Προσπαθείς λοιπόν να καταλάβεις το πρόσωπο. Γιατί κάνει ό,τι κάνει. Ήταν λίγο πιο εύκολο στη δεύτερη ταινία (Εκλήματα του Γκρίντελβαλντ)… Καλά σκοτώνω ένα μωρό, αλλά αυτό ήταν κάτι επιπρόσθετο που δεν ήξερα στην αρχή.

Ανεξαρτήτως αν είναι καλός ή κακός, προσπαθείς να κατανοήσεις τον χαρακτήρα, γιατί κάνει αυτές τις επιλογές, μιλάς και με τον σκηνοθέτη αν μπορείς και πάντα σκέφτεσαι ότι είσαι κομμάτι μιας μεγαλύτερης ιστορίας. Προσπαθείς να γίνεις αυτό το άτομο. Λένε ότι οι καλοί ηθοποιοί δεν υποκρίνονται. Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι υποκριτικής, αλλά τις περισσότερες φορές προσπαθείς να καταλάβεις γιατί το άτομο λέει, σκέφτεται ή κάνει κάτι. Και εννοείται ότι τα διαφορετικά άτομα δρουν διαφορετικά στις ίδιες καταστάσεις. Επομένως, χτίζεις έναν χαρακτήρα και μετά βλέπεις την κατεύθυνση που σου δίνει ο σκηνοθέτης και κάνεις αυτό που σου ζητείται. 

Χ. Π: Άρα, αν κατάλαβα καλά, η σκηνή που η Carrow σκοτώνει το μωρό δεν υπήρχε αρχικά στο σενάριο; 

M.B: Πρέπει να καταλάβετε ότι το σενάριο περνάει από στάδια. Ναι, στο πρώτο πρώτο σενάριο δεν ήξερα ότι θα γίνει κάτι τέτοιο. Θυμάμαι χαρακτηριστικά εκείνη την ημέρα. Το μωρό ήταν τόσο χαριτωμένο και τόσο επαγγελματίας. Ο πιο επαγγελματίας ηθοποιός! (γελάει). Ήταν αξιαγάπητος και νομίζω ότι θα γίνει σπουδαίος ηθοποιός μια μέρα. Προέρχεται και από οικογένεια ηθοποιών. Οι γονείς και η γιαγιά του είναι ηθοποιοί. Ήταν εκεί με τη γιαγιά του νομίζω…

Χ. Π: Έκανε καλή αρχή! Ο ρόλος της Carrow δεν είχε εξαρχής ατάκες; 

M.B: Υπήρχαν ατάκες. Λειτουργώ κάπως σαν καθρέφτης της Ρόζιερ που υποδύεται η Poppy. Ήμασταν σαν ζευγάρι. Πηγαίναμε πάντα μαζί, φοράγαμε παρόμοια κοστούμια, αυτή νομίζω ήταν η ιδέα. Υπήρχαν πολλές ατάκες, όχι μόνο δικές μου, αλλά και πολλών άλλων χαρακτήρων που δυστυχώς κόπηκαν γιατί υπήρχε πάρα πολύ υλικό. Υπήρχαν ατάκες, όχι μεγάλες, αλλά υπήρχαν. 

Χ. Π: Είναι αλήθεια ότι για έναν ηθοποιό έχει περισσότερο ενδιαφέρον να υποδύεται τον «κακό»; 

M.B: Το λέμε για αστείο ότι οι «κακοί» είναι πιο διασκεδαστικοί. Ειδικά στον Χάρι Πότερ που, υπάρχει ένταση, αλλά δεν μιλάμε για αληθινή ιστορία. Θυμάμαι μιλούσα με τον Eddie (Redmayne) για την ταινία «The Good Nurse» που υποδύθηκε έναν serial killer που υπήρξε στην πραγματικότητα. Προφανώς αυτή είναι μία δύσκολη εμπειρία να καταλάβεις γιατί το έκανε κλπ. Οπότε αυτό είναι τελείως διαφορετικό. Στον κόσμο του Χάρι Πότερ, που στο κάτω κάτω μιλάμε για μαγεία και φαντασία, μαύρο και άσπρο και που υπάρχουν μεν δύσκολες αποφάσεις, αυτό είναι λίγο στερεοτυπικό.

Έχουν πιο πολύ «γεύση» γιατί μπορείς να κάνεις κάποια πράγματα… Δεν εννοώ ότι θα σκότωνα κάποιον στην κανονική ζωή, αλλά ξέρεις, υποκρίνεσαι. Είναι το ίδιο με το γιατί κάποιοι θέλουν να γίνουν μάγοι για πλάκα…. «Πρόσελθε» και τέτοια. Νομίζω όμως ότι, για διαφορετικούς λόγους, κάθε ρόλος σε μία τέτοια ταινία έχει ενδιαφέρον. Όλοι πάντως ήμασταν φιλικοί μεταξύ μας και η ομάδα μας, οι «κακοί», ήμασταν φίλοι και κουλ μεταξύ μας. Κάναμε και πλάκα με τον Dan (Fogler, που υποδύεται τον Jaccb) ότι είμαστε σε διαφορετική ομάδα, κάτι σαν τον αθλητισμό. Αν δεις το Wicked, δεν θέλω να κάνω spoiler, αλλά η «κακιά» μάγισσα δεν είναι πραγματικά κακή,  αλλά έχει τους λόγους της. Πιθανόν οι κακοί ρόλοι να έχουν πιο ενδιαφέρον γιατί κάνεις πράγματα που κανονικά δεν θα έκανες, είσαι λίγο εκτός της κοινωνίας, αλλά ενδιαφέρουσα είναι η όλη διαδικασία δόμησης του χαρακτήρα. 

Χ. Π: Έχεις κάποια αγαπημένη σκηνή από τις ταινίες των Φανταστικών Ζώων;

M.B: Μου αρέσει πολύ η έναρξη της δεύτερης ταινίας (Εγκλήματα του Γκρίντελβαλντ) με την άμαξα και έχω ωραίες αναμνήσεις από την έναρξη της τρίτης (Μυστικά του Ντάμπλντορ) που πετάω. Μου αρέσει πολύ όλη η σκηνή στα βουνά με τον καταρράκτη, που ήταν εκπληκτικά τα γυρίσματα γιατί έφτιαξαν έναν πραγματικό καταρράκτη. Από τις καλύτερες εμπειρίες. 

Ήταν αυτός ο τεχνητός καταρράκτης που άνοιγαν το νερό, αλλά την πρώτη φορά που γυρίσαμε, είχε τοποθετηθεί πολύ ψηλά, με αποτέλεσμα να γίνουμε όλοι μούσκεμα. Ήταν δύο μετά τα μεσάνυχτα, ήταν κρύο, ο καημένος ο Eddie είχε παγώσει και χρειαζόταν να έχει φοβερή αντοχή γιατί ήταν μέσα στο νερό. Δεν μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε τα κοστούμια μέχρι να στεγνώσουν, αλλά ήταν εκπληκτικό. 

Χ. Π: Πολύ ρεαλιστική εμπειρία ακούγεται. Προβοκατόρικη ερώτηση. Ποιον θα προτιμούσες να ακολουθείς; Τον Γκρίντελβαλντ του Johnny Depp ή αυτόν του Mads Mikkelsen; 

M.B: Ήταν διαφορετική εμπειρία να δουλεύω και με τους δύο. Είναι καταπληκτικοί και οι δύο, δουλεύουν με διαφορετικό τρόπο και είναι και οι ίδιοι διαφορετικοί μεταξύ τους. Θα έλεγα και τους δύο. Ο Τζόνι είχε σωματοφύλακες μαζί του στο πλατό γιατί υπήρχε πολύς κόσμος που ήθελε να του μιλήσει, οπότε με τον Mads ήταν λίγο πιο εύκολο γιατί δεν χρειαζόταν σωματοφύλακες. Οι φανς ήθελαν να μιλούν στον Τζόνι κλπ, αλλά όταν έχεις γυρίσματα από τις πέντε τα ξημερώματα έως τις εφτά το απόγευμα… Ήταν πραγματικά κουρασμένος. Όντας ευρωπαία, θα πω τον Mads, αλλά στην πραγματικότητα και τους δύο. Ομάδα Ευρώπης, ομάδα Αμερικής, διαλέγω Ευρώπη. Αλλά Τζόνι σε παρακαλώ μην θυμώνεις-είμαι σίγουρη ότι δεν θα θύμωνε. 

Χ. Π: Παρατήρησες κάποια διαφορά στα γυρίσματα μεταξύ των δύο ταινιών; 

M.B: Όχι. Η μόνη διαφορά με τα «Μυστικά του Ντάμπλντορ» ήταν ότι γυρίζαμε μεταξύ lockdowns. Είχαμε τρία lockdowns στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στο δεύτερο δούλευα πλήρως στο πλατό οπότε δεν μου έκανε αίσθηση. Όπως είπα, είχαμε τα τεστ και δύο φορές είχαμε θετικό κρούσμα οπότε περιμέναμε. Όλα όμως ήταν οργανωμένα, ασφαλή και ήταν αρκετά άνετο για μένα το δεύτερο lockdown. Διαφορετικά, ήταν παρόμοια η εμπειρία. Μεγάλου βεληνηκούς ταινία και εννοείται ότι ξαναδούλεψα με κάποιους φίλους από την προηγούμενη ταινία. Όχι με όλους γιατί μπορεί να είσαι στην ίδια ταινία, αλλά να έχεις γυρίσματα άλλη μέρα και να μη συναντηθείς ποτέ. Ξέρεις, δεν γυρνάμε χρονολογικά… Και το στούντιο ήταν ίδιο ως τοποθεσία… Ο κορωνοϊός περιέπλεξε τα πράγματα. Για παράδειγμα στο μακιγιάζ απολύμαναν κάθε φορά που κάποιος τελείωνε κλπ. 

Χ. Π: Ήξερες τον Χάρι Πότερ πριν συμμετέχεις στις ταινίες; Έχεις κάποιον αγαπημένο χαρακτήρα; 

M.B: Φυσικά. Είχα δει τις ταινίες. Δεν ήξερα βέβαια και τόσο καλά τα πράγματα. Αλλά, όπως είπα στην αρχή, δεν γνώριζα ότι η πρόταση ήταν για κάτι σχετικό με τον Μαγικό Κόσμο. Σίγουρα έμαθα περισσότερα πριν ξεκινήσω τα γυρίσματα. Έμαθα πολλά και από τους φανς. Ήσαστε οι καλύτεροι, ξέρετε τα πάντα! Μου μάθατε για τον χαρακτήρα μου και άλλα.

 Ως προς τον αγαπημένο χαρακτήρα, πάντα μου άρεσε ο Ντράκο. Αγαπώ το Σλίθεριν. Και θα πω και τον Τζέικομπ Κοβάλσκι, επειδή αγαπώ τον Νταν (Dan Fogler). Είναι τόσο καλός άνθρωπος. Και επειδή είμαι μισή Πολωνή, έμαθα στον Νταν λίγα πολωνικά, έφερα και παραδοσιακά ντόνατ στο πλατό, γιατί ο Jacob έχει πολωνικό επίθετο, και έμαθα στον Νταν πώς να τα προφέρει. Θα έπρεπε να τον σκοτώσω γιατί είναι μαγκλ, αλλά αυτά που φτιάχνει στον φούρνο είναι τέλεια και τον συγχωρώ (γελάει). Προφανώς ως Κάρροου μισώ τους μαγκλ αλλά εντάξει…

Χ. Π: Θεωρείς τη συμμετοχή σου στα Φανταστικά Ζώα ως ορόσημο; 

M.B: Ναι. Είναι σαφέστατα το μεγαλύτερο πρότζεκτ που έχω συμμετάσχει. Ήμουν μέρος και σε άλλες μεγάλες παραγωγές με μικρότερους ρόλους, αλλά εδώ πέρασα τον περισσότερο καιρό. Επιπλέον, έχει τεράστιο μέγεθος φανς, οπότε είναι διαφορετική εμπειρία να μπαίνεις σε έναν τέτοιο κόσμο. Είναι και μεγάλη ευθύνη γιατί οι φανς αγαπούν όλους τους χαρακτήρες, ξέρουν τα βιβλία πιο πολύ από εμάς και είμαι ευγνώμων. Όλοι οι φανς είναι φανταστικοί, είναι οι καλύτεροι του κόσμου, οπότε ναι. 

Χ. Π: Επειδή αναφέρεις συχνά τους φανς, μίλησέ μου λίγο για τη σχέση σου μαζί τους. Ξέρω είσαι και στο Cameo.

M.B: Ναι. Ξεκίνησα στο Cameo και είναι πάντα υπέροχο. Θυμάμαι μία ιστορία που κάποιος ήθελε να ζητήσει ραντεβού από μία κοπέλα, η οποία ήταν φανατική με τα Φανταστικά Ζώα και τον χαρακτήρα μου. Οπότε μου ζήτησε να κάνω ένα βίντεο και έτσι δέχτηκε να βγουν. Τότε τους είπα ότι θα πάω στον γάμο (γελάει). Επιπλέον, προσπαθώ να απαντώ στο Instagram, πηγαίνω και σε κάποιες εκθέσεις, δίνω συνεντεύξεις. Όλοι οι φανς είναι καταπληκτικοί

Χ. Π: Έχεις επισκεφτεί ξανά τα Leavesden Studios; Γιατί εκεί είναι και το χαριποτερικό Tour.

M.B: Μία φίλη, η Jennifer, που είναι από τη Σουηδία και είναι influencer με χιλιάδες followers, ήρθε στο Λονδίνο στην πρεμιέρα. Πήγαμε και στο Studio Tour. Έβγαλα και φωτογραφίες με την οικογένεια μου. Είχε αφίσες με τα εγγόνια μου, τους άλλους Carrow, οπότε με έκαναν περήφανη (γελάει). Είναι πραγματικά ένα μοναδικό μονοήμερο ταξίδι.

Χ. Π: Να σε πάω τώρα σε κάτι πιο προσωπικό, γιατί είσαι πολυτάλαντη. Υποκριτική, τραγούδι, σύνθεση, Stand Up κωμικός. Υπάρχει κάτι που προτιμάς περισσότερο; 

M.B: Η μουσική θα είναι πάντα η πρώτη μου αγάπη. Θα μου άρεσε να κάνω μιούζικαλ, αλλά δεν μπορώ. Αγαπώ την κωμωδία. Stand Up κάνω εδώ και έναν χρόνο. Με εξιτάρει γιατί είναι κάτι καινούργιο και επειδή είναι δύσκολο. Πρέπει να ταξιδεύεις, και καθώς είμαι αυτιστική τα Μέσα Μεταφοράς μου είναι λίγο αγχωτικά. Επίσης, δεν έχω παίξει πιάνο εδώ και λίγο καιρό και μου λείπει. Θα μου άρεσε να κάνω κάτι τραγουδιστικό. Μία κωμική σειρά γιατί νομίζω ότι με τα όσα ζούμε, το να κάνεις μία κωμική σειρά που έχει ως αποτέλεσμα οι άνθρωποι να γελάνε είναι κάτι πολύ καλό. Τώρα λόγω μίας επερχόμενης παράστασης, η εστίαση μου είναι στο Stand Up.

Χ. Π: Όπως φαίνεται και από το Instagram σου ταξιδεύεις πολύ. Έχεις επισκεφτεί την Ελλάδα; 

M.B: Ναι έχω επισκεφτεί την πανέμορφη Ελλάδα. Αγαπώ την Ελλάδα. Είχα σήμερα έναν μαθητή –γιατί όταν είμαι εκτός των πλατό διδάσκω-από την Ιταλία που έκανε διακοπές στη Ζάκυνθο. Έχω πάει στη Μύκονο και στην Αθήνα. Στη Μύκονο ήταν ωραία γιατί έχω έναν φίλο που έχει 6 εκατ. ακολούθους και μπορεί να πάει τσάμπα σε όποιο ξενοδοχείο θέλει. Είναι επαγγελματίας φωτογράφος, οπότε μείναμε στο πιο ακριβό ξενοδοχείο του νησιού. Ήμασταν με πολλούς VIP, αν και οι δύο ήμαστε χαμηλών τόνων. Ήταν καταπληκτικά οπότε αν μας ακούν, θα ήταν τέλειο να ξαναμείνω εκεί. Στον Κάβο, στη Μύκονο. 

Θα ήθελα κάποια στιγμή να επισκεφτώ και άλλα νησιά. Επίσης, αγαπώ το ελληνικό φαγητό. Αν κάποιος θέλει να μου στείλει ελληνικό φαγητό, μισώ το μαγείρεμα. Και πριν από πολύ καιρό, είχα και Έλληνα σύντροφο, ο οποίος είναι συνθέτης και θα ήθελα κάποια στιγμή να τον ξαναδώ. Χωρίσαμε επειδή έπρεπε να δουλέψω στην Ινδία. Θυμάμαι ακόμα να λέω το «καληνύχτα». Επιπλέον, η πρώτη μου δουλειά, όταν ήμουν δεκαεφτά, ήταν σε ένα ελληνικό εστιατόριο του Λονδίνου. Και έχω να πάω εκεί από τότε. Ήταν η πρώτη φορά που βρέθηκα στο Λονδίνο και εξασκούσα τα αγγλικά μου, περιτριγυρισμένη από Έλληνες. Εκείνη την εποχή μάλιστα ήταν που αναγκάστηκα να μάθω να τρώω ελιές. Τις μισούσα και ντρεπόμουν να πω ότι δεν τις θέλω στη σαλάτα, αλλά ελιές, συγχωρέστε με. Μου αρέσετε πλέον. Ωραίος καιρός. Και αν υπάρχει κάποια έκθεση που θα ήθελε να με έχει καλεσμένη, πολύ ευχαρίστως. 

Χ. Π: Θα το κανονίσουμε. Φτάνοντας σιγά σιγά στο τέλος θα ήθελα να σε ρωτήσω και κάτι που θεωρώ πολύ σημαντικό. Μιλάς συχνά για τη νευροδιαφορετικότητα και τον αυτισμό. Θεωρείς ότι έχουν σημειωθεί βήματα προόδου και πόσο «ανοιχτός» είναι ο καλλιτεχνικός κόσμος; 

M.B: Διαγνώστηκα επίσημα πριν έναν χρόνο. Ήταν ένα πενταετές ταξίδι. Αστειεύομαι στο Stand Up λέγοντας ότι μέχρι και πριν από τριάντα –σαράντα χρόνια υπήρχε η πεποίθηση ότι ο αυτισμός αφορούσε μόνο στους άνδρες. Προφανώς, μόνο άνδρες επιστήμονες το πίστευαν αυτό. Όταν ήμουν παιδί, κανείς δεν μου το είχε πει και εύχομαι να το ήξερα. Δυστυχώς, στο Ηνωμένο Βασίλειο υπάρχει ακόμα μία μακρά και ακριβή διαδικασία για να διαγνωστείς επίσημα. 

Όσον αφορά στον καλλιτεχνικό κόσμο, σίγουρα υπάρχει πρόοδος. Δεν θέλω οι άνθρωποι να νομίζουν ότι είμαι πρόβλημα, οπότε κάνω πάντα το καλύτερο. Αλλά γενικά είμαι ανοιχτή σε αυτό. Για μένα, όντας μεγάλη ηλικιακά, υπήρχαν πολλές παρερμηνείες στη ζωή μου που πλέον έχουν νόημα. Ξέρω βέβαια ανθρώπους που είναι αυτιστικοί και δεν θέλουν να μιλούν ή να εστιάζουν σε αυτό. Πέρυσι, όταν ακόμα υποψιαζόμουν ότι ήμουν αυτιστική, συμμετείχα σε μία παράσταση και μου έδωσαν ωτοασπίδες. Στις πρόβες υπήρχε χώρος για να μένω μόνη και κανείς δεν είπε τίποτα. Κανείς δεν θεώρησε ότι είμαι αντικοινωνική.

Επομένως ναι, τα πράγματα πλέον είναι πιο ανοιχτά και προσπαθούν να βοηθούν. Το αναφέρω ευγενικά και αν μπορούν κάνουν το καλύτερο. Γιατί το να γυρίζεις μια ταινία είναι τόσο απαιτητικό και αγχωτικό. Προφανώς δεν θέλω να αποτελώ πρόβλημα, αλλά είναι όμορφο που όλο και περισσότεροι άνθρωποι λένε «θα σε βοηθήσουμε». Και ως αυτιστικό άτομο, υπάρχουν μέρες που δεν είμαι καλά, αλλά δεν το δείχνω. Κοντολογίς, ο κόσμος της τέχνης είναι πλέον πιο δεκτικός. 

Χ. Π: Θα συμμετείχες στο «Καταραμένο Παιδί» αν σου δινόταν η ευκαιρία; 

M.B: Το θέατρο είναι κάτι τελείως διαφορετικό, αλλά ναι. Έχω κάνει κάποιες θεατρικές παραστάσεις. Χρειάζεται πολύ πιο σκληρή δουλειά, αλλά έχεις καθημερινή διάδραση με το κοινό. Αλλά ναι φυσικά. Μπορούμε να κάνουμε ένα μιούζικαλ Χάρι Πότερ; Μου είχε έρθει ένα mail για το ότι κάνουν κάστινγκ για το «Καταραμένο Παιδί» για μία παραγωγή άλλης χώρας, αλλά δεν μπορώ να πω περισσότερα. 

Χ. Π: Διατηρείς επαφές με τους συμπρωταγωνιστές σου; 

M.B: Ναι. Όχι με όλους. Προφανώς είναι πιο εύκολο με όσους μένουν στο Λονδίνο, αλλά έχουμε μία μικρή ομάδα στο WhatsApp. Πέρυσι πήγαμε στο θέατρο και είδαμε τον Richard Coyle (Aberforth). Κάποιοι έχουν γυρίσματα και με μερικούς ήμασταν μαζί στη μία ταινία (Εγκλήματα του Γκρίντελβαλντ) και όχι στην επόμενη, οπότε χαθήκαμε. 

Μετά από όλα αυτά, η Maja απάντησε και σε ορισμένες ερωτήσεις του κοινού, με τις περισσότερες να αφορούν στην 4^η ταινία των Φανταστικών Ζώων. Η «Κάρροου» επανέλαβε ότι θα ήθελε να συμβεί, ίσως μετά την καινούργια σειρά, και ότι θα της άρεσε δυνητικά να συμμετέχει και στις άλλες δύο (4^η και 5^η). «Θα ήθελα να έχω περισσότερη δράση, να μιλάω λίγο περισσότερο και ίσως να ερωτευτώ με κάποιον…» σημείωσε. Ταυτόχρονα, εξήγησε ότι το ραβδί της Carrow μοιάζει πολύ με αυτό του Ντράκο. 

Επιπρόσθετα, μετά από σχετική ερώτηση του κοινού, η Maja αποκάλυψε ότι μιλάει 5 γλώσσες (Πολωνικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ισπανικά), αν και καταλαβαίνει και άλλες Σλαβικές γλώσσες, ενώ υποστήριξε ότι η αγαπημένη της χώρα είναι η Ελβετία. Τέλος, εξήρε τον Oliver Masucci (Vogel), λέγοντας ότι θα ήθελε ανά πάσα στιγμή να εργαστεί ξανά μαζί του, ενώ ρωτήθηκε και για το αν υπάρχει κάποιο αγαπημένο της βιβλίο που θα ήθελε να γίνει ταινία και να συμμετάσχει, αναφέροντας κάτι κλασσικό,(Jane Austen) κάτι αστυνομικό (Agatha Christie), κάτι από επιστημονική φαντασία (Dune, Solaris) και κάτι από κόμιξ (X-Men). Για το τελευταίο δε (Xmen), εκμυστηρεύτηκε πως, πριν πολλά χρόνια, είχε περάσει από οντισιόν για έναν πολύ μικρό ρόλο με πολωνικές ρίζες.