Μ. Seresin: «Συνειδητή απόφαση να το κάνουμε αρκετά σκοτεινό και κυκλοθυμικό»

Συνέντευξη στο yahoo έδωσε ο κινηματογραφιστής Michael Seresin, με αφορμή τη συμπλήρωση 20 χρόνων από την κυκλοφορία της ταινίας «Ο Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν». «Ήταν μια αρκετά καθοριστική ταινία όσον αφορά στην ύπαρξη ενός τόσο διαφορετικού σκηνοθέτη και στυλ εργασίας» ανέφερε αρχικά ο M. Seresin και πρόσθεσε: «Ήταν πολύ διαφορετικό για εμένα, αλλά και για τον Alfonso Cuarón, διότι εργαζόταν κυρίως, αν όχι αποκλειστικά, με ένα κινηματογραφιστή που είχαν φοιτήσει μαζί στη σχολή κινηματογράφου». Στη συνέχεια, ο Seresin παραδέχτηκε ότι δεν είχε – και δεν έχει μέχρι σήμερα- δει τις δύο προηγούμενες ταινίες του Χάρι Πότερ, ούτως ώστε να μην επηρεαστεί υποσυνείδητα από την αισθητική τους. «Ήταν μια συνειδητή απόφαση να το κάνουμε, όπου ήταν σκόπιμο, αρκετά σκοτεινό και κυκλοθυμικό. Είναι μια σκοτεινή ιστορία, αλλά και ο Αλφόνσο και εγώ κλίνουμε προς τη σκοτεινή πλευρά κατά κάποιο τρόπο, κινηματογραφικά» τόνισε ο ίδιος και εξήγησε: «Στο σκοτάδι και στις σκιές, εμπλέκεις το κοινό. Δεν μπορούν να βλέπουν τα πάντα και η φαντασία τους ζωντανεύει, οπότε συχνά ερμηνεύουν τα πράγματα αρκετά διαφορετικά. Μου αρέσει αυτό». 

Ερωτηθείς για το αν ανησυχούσαν από το γεγονός ότι η ταινία είναι ένα οικογενειακό blockbuster, o διάσημος κινηματογραφιστής απάντησε πως, κατά κάποιον τρόπο, δεν σκέφτονταν ότι γύριζαν μία ταινία για παιδιά, παρόλο που οι πρωταγωνιστές ήταν παιδιά. «Υπήρχαν πολλά σκοτεινά πράγματα που συνέβαιναν στις ζωές των χαρακτήρων. Έχω ακούσει μόνο θετικά πράγματα για την τρομακτική ατμόσφαιρά του» υποστήριξε, ενώ εξήρε το πόσο καλός είναι ο Κουαρόν με τα παιδιά. «Τα πάει εξαιρετικά καλά με τα παιδιά στη ζωή και στον κινηματογράφο. Σχεδόν τα προτιμά από τους ενήλικες μερικές φορές. Βλεπόμασταν όταν τα παιδιά μας ήταν πολύ μικρά, πηγαίναμε σε ένα πάρκο και αυτός έκανε περισσότερο παρέα με τα παιδιά από ό,τι με τους ενήλικες» υπογράμμισε και συμπλήρωσε: «Μερικές φορές άκουγα τον Alfonso να μιλάει στα παιδιά μετά την πρόβα και μπορούσες να δεις την αλλαγή στην απόδοσή τους, γεγονός που είναι από τα μεγαλύτερα σημάδια ότι ένα παιδί καταλαβαίνει τι απαιτείται από αυτό για τον ρόλο. Και ήταν πολύ ευκρινές, ιδιαίτερα η Emma (Watson).Πραγματικά ωρίμασαν κατά κάποιο τρόπο μεταξύ του δύο και του τρία».

Επιπρόσθετα, παρά τις άλλες επιτυχημένες δουλειές του, ο Seresin τόνισε ότι ο Χάρι Πότερ είναι η σπουδαιότερη ταινία που έχει εργαστεί. «Δεν νομίζω ότι χρησιμοποιούσαμε τη λέξη franchise τότε» επισήμανε και έσπευσε να μοιραστεί ιστορίες από τα παρασκήνια. «Μου είπαν, “Ω, πρέπει να πάμε στη Σκωτία τον Μάιο, γιατί ποτέ δεν βρέχει, διαχρονικά”. Έτσι πήγαμε στη Σκωτία για έναν μήνα, έξι εβδομάδες και κυριολεκτικά, εκτός από την πρώτη μέρα, έβρεχε κάθε μέρα». «Φτιάξαμε μερικά αρκετά μεγάλα σκηνικά εκεί πάνω στους λόφους, κάτι που μάλλον δεν χρειαζόταν να γίνει. Θα μπορούσαμε να το είχαμε κάνει μόνο με μικροσκοπικά κομμάτια και green screen, αλλά ίσως με τον άνεμο και τη βροχή και το να το σέρνουμε μισό μίλι πάνω σε έναν τεράστιο λόφο να ήταν απλά ανέφικτο. Ήταν αρκετά δύσκολο και έτσι όπως έγινε» συνέχισε ο Seresin και ανέλυσε τον διαφορετικό τρόπο που χρησιμοποίησαν για τα γυρίσματα, σε σχέση με τις δύο προηγούμενες ταινίες. «Δουλέψαμε με ένα είδος πυραμίδας. Ο Alfonso στην κορυφή, εγώ δίπλα του και στη συνέχεια επιβλέπαμε κάθε μονάδα. Είχαμε τη δεύτερη μονάδα, είχαμε τη μονάδα μοντέλων και έπρεπε να βλέπω όλες τις καθημερινές ταινίες σε υψηλή ταχύτητα κάθε πρωί για να συμφωνήσω όχι μόνο με αυτό που κάναμε εμείς, με το οποίο ήμασταν αρκετά ευχαριστημένοι, αλλά και με τις άλλες μονάδες» σημείωσε και πρόσθεσε: «Κάποιες φορές έβλεπα κάτι που ένιωθα ότι δεν ταίριαζε με το υλικό μας, όπως τον Χάρι να πετάει στον αέρα ή έναν κομπάρσο». «Συνήθως το κάναμε με μία κάμερα, ενώ οι άλλοι, είχαν περίπου μισή ντουζίνα κάμερες που τραβούσαν τα πάντα. Δεν έχω ξαναδουλέψει ποτέ έτσι» αποκάλυψε ο κινηματογραφιστής.

Παρόλα αυτά, ο παράξενος αυτός τρόπος συνέβαλε, όπως λέει, στο να επιτευχθούν ορισμένα σπουδαία πράγματα. Ο M. Seresin θυμάται χαρακτηριστικά τη σκηνή με τον Χάρι, την Ερμιόνη και τη χρονομηχανή, για την οποία, παρότι αρχικά είχαν άλλη ιδέα, ο Κουαρόν σκέφτηκε να γίνει ένα γύρισμα 360^ο. «Εκεί είναι που η διαίσθηση του σκηνοθέτη είναι τόσο σωστή. Δεν υπήρχε κανένα κόψιμο και δεν φαινόταν ψεύτικο. Θυμάμαι να το κοιτάζω όταν ήταν όλα μαζί και να σκέφτομαι, ουάου, αυτό είναι μαγεία. Ο συνδυασμός όλων των στοιχείων της κινηματογραφικής παραγωγής, από τα γυρίσματα, τις ερμηνείες, τα πλάνα και στη συνέχεια το πάντρεμα με το CGI και το να κοιτάς κάτω στην αυλή και να βλέπεις τα παιδιά εκεί, ήταν απολύτως μαγικό» ανέφερε. Τέλος, ο Michael Seresin μίλησε για την πρεμιέρα της ταινίας, στην οποία παρευρέθηκε με τον τότε 9χρονο γιό του, ο οποίος καθόταν πίσω από τον Daniel Radcliffe. «Υπάρχει μια σκηνή όπου κάποιος πλησιάζει κρυφά τον Χάρι και ο γιος μου του είπε: «Σκύψε! Σκύψε, γιατί δεν έσκυψες;” και τότε ο Ντάνιελ του απάντησε “Ναι. Έπρεπε να το είχα κάνει. Έχεις δίκιο!”» κατέληξε ο κινηματογραφιστής.