L.A. Times: Συνέντευξη των δημιουργών των ειδικών εφέ του «Καταραμένου Παιδιού»

Συνέντευξη στους Los Angeles Times παραχώρησαν οι Jamie Harrison και Chris Fisher, οι δημιουργοί των ειδικών εφέ της παράστασης «Ο Χάρι Πότερ και το Καταραμένο Παιδί». «Αρκετά συχνά, μας περιγράφουν ως ταχυδακτυλουργούς. Είμαστε σχεδιαστές ψευδαισθήσεων, άνθρωποι με μαγικό υπόβαθρο που κάνουν θέατρο. Δεν είμαστε σύμβουλοι- δεν ερχόμαστε απλώς για 10 λεπτά και συμβουλεύουμε, είμαστε ενσωματωμένο μέρος της δημιουργικής ομάδας και ήμασταν εκεί από την αρχή της διαδικασίας ανάπτυξης του σεναρίου για να προσθέσουμε ό,τι θεατρικό μπορούμε, προκειμένου να βελτιώσουμε την εμπειρία» εξήγησε αρχικά ο J. Harisson, ενώ από την πλευρά του, ο C. Fisher σημείωσε: «Κάθε εφέ έχει σχεδιαστεί για να υπηρετεί την ιστορία και όχι η ιστορία να υπηρετεί το εφέ. Συνεργαζόμαστε απευθείας με κάθε ένα από τα τμήματα της παραγωγής – περούκες, κοστούμια, αυτοματισμοί, props, ήχο, μουσική, σκηνοθεσία, φωτισμό-και πρόκειται για στενή συνεργασία από την αρχή. Όλοι πρέπει να τα κάνουν όλα σωστά για να λειτουργήσουν όλα στην εντέλεια. Η διαφορά μεταξύ μία καταπληκτικής στιγμής επί σκηνής και του να είναι ΟΚ ή ντροπιαστική είναι ελάχιστη».

Στη συνέχεια, οι δύο συντελεστές κλήθηκαν να σχολιάσουν το αν νιώθουν πίεση να συναγωνιστούν τα εφέ των ταινιών. Ο Harisson παραδέχτηκε ότι ένιωσε τεράστια πίεση στην αρχή, αλλά οι δοκιμαστικές παραστάσεις ήταν τόσο επιτυχημένες, με το κοινό να αντιδρά όπως ακριβώς περίμεναν. «Το τι μπορεί να κάνει ο κινηματογράφος και το CGI είναι φανταστικό και μου αρέσει, αλλά όταν βλέπεις κάποιον να εξαφανίζεται μπροστά στα μάτια σου, καταρρίπτοντας τους νόμους της φυσικής στον ίδιο χώρο με εσένα, είναι απίθανο. Επομένως, γνωρίζουμε ότι η ζωντανή εμπειρία είναι διαφορετική και εξίσου, αν όχι περισσότερο, δυνατή από την οθόνη» ανέφερε χαρακτηριστικά. «Υπάρχει μία προσδοκία να αναπαρασταθούν ορισμένες στιγμές των ταινιών. Αυτό που είναι φανταστικό είναι όταν έρχονται άτομα που δεν έχουν ξαναδεί θέατρο, που έχουν δει μόνο τις ταινίες, σκέφτονται μόνο για αυτά τα εφέ. Όταν βλέπουν αυτά τα ζωντανά θεατρικά εφέ μπροστά τους, ενθουσιάζονται και θέλουν να επιστρέψουν για να δουν περισσότερα. Επομένως, το αντιμετωπίζουμε ως μία ευκαιρία να “ισοφαρίσουμε” αυτό που έχουν δει και να προσπαθήσουμε να το κάνουμε ακόμα καλύτερο» υποστήριξε ο Fisher.

Πώς όμως καταφέρνουν οι ηθοποιοί, που συνήθως δεν έχουν προηγούμενη σχετική εμπειρία, να εκτελούν την πλειοψηφία της «μαγείας» που συμβαίνει επί σκηνής; «Η βασική δεξιότητα που πρέπει να μάθουν οι ηθοποιοί είναι να κατανοήσουν το πού κοιτά και πού δεν κοιτά το κοινό ανά πάσα στιγμή. Δεν θέλουμε ποτέ το κοινό να τους δει να ετοιμάζονται για κάποιο μαγικό κόλπο, αλλά θέλουμε να ακολουθεί την ιστορία και να βιώνει το συναισθηματικό ταξίδι επί σκηνής. Συνεπώς, παρέχουμε στους ηθοποιούς μία εισαγωγή στη μαγεία που καλύπτει πολλά πράγματα» απάντησε ο Harisson. «Γρήγορα χέρια, παραπλάνηση, διάφορες μορφές μαγείας. Το υλοποιούμε την πρώτη μέρα των προβών για να τους βοηθήσουμε να καταλάβουν το τι πρόκειται να κάνουν στην παράσταση» συμπλήρωσε ο Fisher και πρόσθεσε: «Μόνο με την επανάληψη της εκτέλεσης γίνεσαι καλύτερος. Μερικές φορές, ένας νέος ηθοποιός δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει με τον ίδιο τρόπο όπως ο προκάτοχός του και το βρίσκει πολύ δύσκολο. Ωστόσο, οι συνεργάτες μας προσαρμόζουν τη διδασκαλία των ψευδαισθήσεων στις ανάγκες των ερμηνευτών, επειδή αυτές πρέπει να φαίνονται φυσικές και όχι επιτηδευμένες. Μερικές φορές καταλήγουν να το κάνουν με ένα τρόπο που κάνει το εφέ καλύτερο, οπότε το ενσωματώνουμε στις άλλες παραγωγές».

Τέλος, οι δύο συντελεστές του «Καταραμένου Παιδιού» ρωτήθηκαν για τις ευκαιρίες και τις προκλήσεις που παρουσιάζει η περιοδεία της παράστασης ή το ανέβασμα της παράστασης σε κάποια άλλη χώρα. Και οι δυο απάντησαν ότι, κάθε φορά που αναλαμβάνουν μία παράσταση προσπαθούν να υλοποιήσουν πράγματα που δεν έχουν ξαναγίνει, ενώ πολλές φορές δεν ξέρουν αν αυτά που σκέφτονται θα λειτουργήσουν. Ως εκ τούτου, είναι πάντα χρήσιμο να κάνουν κάτι για δεύτερη φορά, ειδικά όταν έχουν ανατροφοδότηση και από τους ίδιους τους ηθοποιούς. «Κάθε φορά που μετακινείται, πάντα αλλάζουν λίγο κάποια πράγματα διότι καταλαβαίνουμε καλύτερα τον ρυθμό. Είμαστε διάσημοι για τα στάνταρ που θέτουμε και κάθε φορά που ανεβαίνει ο Χάρι Πότερ σε νέο θέατρο, ζητάμε από άτομα να κάθονται σε διάφορα σημεία του θεάτρου, συχνά σε απίστευτες γωνίες, και να μας ειδοποιήσουν αν κατά λάθος αποκαλύπτεται κάτι» τόνισε ο Harrison. «Αυτό που είναι καταπληκτικό για εμάς είναι πως, κάθε φορά που ο Χάρι Πότερ άλλαξε – από δύο μέρη σε ένα ή πλέον σε μία πιο σύντομη εκδοχή- δεν χάσαμε καμία από τις ψευδαισθήσεις. Πραγματικά είναι περισσότερη μαγεία ανά λεπτό επειδή η παράσταση έγινε πιο σύντομη, αλλά τα εφέ έμειναν τα ίδια» κατέληξε ο Fisher.