J. Isaacs: «Σπάνια με σταματούν για τον Χάρι Πότερ»

Καλεσμένος του Pete Hammong στην εκπομπή «Behind the Lens» του Deadline βρέθηκε ο Jason Isaacs, ο οποίος, εκτός των άλλων εμβληματικών ρόλων στην καριέρα του, μίλησε φυσικά και για τον Λούσιους Μαλφόι. Συγκεκριμένα, ο Hammong υπέθεσε ότι τον 62χρονο ηθοποιό θα τον σταματούν περισσότερο για να του μιλήσουν για τον ρόλο του στο Χάρι Πότερ, με τον Isaacs να είναι κατηγορηματικός. 

«Όχι. Αυτό είναι τελείως λάθος. Είναι αστείο που οι άνθρωποι σκέφτονται κάτι τέτοιο. Τις έχουν δει δισεκατομμύρια άνθρωποι, αλλά έχω μακριά ξανθά μαλλιά και ένα ξωτικό που σπάνια κυκλοφορώ μαζί του» απάντησε o J. Isaacs και εξήγησε: «Ένα από τα καλύτερα πράγματα του να είσαι μεγάλος ηλικιακά και να είσαι στα πράγματα για αρκετά χρόνια, είναι όταν με σταματούν οι άνθρωποι και κάνω ένα εσωτερικό παιχνίδι, προσπαθώντας να μαντέψω. Σπάνια είναι ο Χάρι Πότερ. Οι γονείς συνήθως τραβολογάνε τα παιδιά τους επειδή με αναγνωρίζουν και τους λένε “κοίτα ποιος είναι” και τα παιδιά κοιτούν τελείως αδιάφορα».

Στη συνέχεια, ο 62χρονος ρωτήθηκε αν του αρέσει να υποδύεται τον «κακό». «Μου αρέσει να παίζω καλογραμμένους ρόλους. Ο Λούσιους Μάλφοι, μπορεί να είναι ταινίες για έναν μαγικό κόσμο, αλλά είναι ένας ρατσιστής. Αυτό είναι. Ένας γερασμένος πλούσιος με γελοία ξανθά μαλλιά, που θεωρεί ότι οι άνθρωποι δεν θα έπρεπε να έχουν μεικτό αίμα. Δεν χρειάζεται να πάμε μακριά για να βρούμε αντίστοιχα παραδείγματα στον αληθινό κόσμο, σωστά;» υποστήριξε ο Isaacs και συμπλήρωσε: «Επομένως, αν τους πιστεύω (τους χαρακτήρες) και είναι πολύπλευροι, τότε μπορώ να τους παίξω. Κανείς δεν θεωρεί τον εαυτό κακό».

Τέλος, ο Isaacs κλήθηκε να σχολιάσει αν είχε μιλήσει ποτέ με τη Rowling για το πώς θα έπρεπε να είναι και να πράττει ο Λούσιους Μαλφόι. «Έχω μιλήσει μαζί της μία φορά για δύο λεπτά γιατί, πριν από την έκτη ταινία, δεν ερχόταν καθόλου στο πλατό» αποκάλυψε ο αγαπημένος ηθοποιός και κατέληξε: «Είχε δώσει πολύ έξυπνα στον David Heyman και τους εκάστοτε σκηνοθέτες την άδεια να τα μετατρέψουν σε ταινίες, γιατί τα βιβλία είναι πολύ διαφορετικά. Για παράδειγμα, στο 7^ο βιβλίο υπάρχουν πολλές σελίδες για την κυριαρχία του ραβδιού, κάτι που δεν είναι καλό για τον κινηματογράφο. Οπότε είχαμε μία μεγάλη μάχη στη θέσης τους. Στην πραγματικότητα, στα γυρίσματα, όταν τα βιβλία ήταν ευαγγέλια και οι άνθρωποι γνώριζαν μέχρι και το κόμμα, είχαμε την ελευθερία να αυτοσχεδιάζουμε, ακριβώς επειδή πρόκειται για άλλο μέσο».