J. Clifton: «Πώς διεκδίκησα τον ρόλο του Χάρι»

Για την εμπειρία του από τη διεκδίκηση του ρόλου του Χάρι Πότερ έγραψε ο Jamie Clifton στη στήλη «A Moment That Changed Me» του Guardian. Όπως εξήγησε ο δημοσιογράφος πλέον J. Clifton, το ταξίδι του με τον Χάρι Πότερ ξεκίνησε τα Χριστούγεννα του 1998, όταν πήρε ως δώρο το βιβλίο «Ο Χάρι Πότερ και η Φιλοσοφική Λίθος». Έναν χρόνο αργότερα, ανακοινώθηκε στο σχολείο του ότι θα πραγματοποιούνταν ανοιχτές οντισιόν για παιδιά της ηλικίας του, που αφορούσαν στην κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου. Παρότι είχε συμμετάσχει μόνο σε κάτι σχολικές παραστάσεις, το γεγονός ότι οι παραγωγοί έψαχναν για σχετικά άγνωστα παιδία από τη Βρετανία, τον έπεισε ότι θα μπορούσε να έχει μία ευκαιρία. Έτσι, ενημέρωσε με το που έφτασε σπίτι τη μητέρα του, η οποία τον δήλωσε για την οντισιόν που πραγματοποιήθηκε σε ένα σχολείο στο Brighton.

«Η κύρια ανάμνησή μου από εκείνη την ημέρα είναι ότι περίμενα στην ουρά για πολύ ώρα. Περίπου 300 παιδιά φέρονται να είχαν περάσει από οντισιόν για το ρόλο του Χάρι και ήταν σαν να στέκονταν όλοι μπροστά μου εκείνο το ψιλόβροχο απόγευμα. Αφού τελικά έκανα το κομμάτι μου, ένας από τους υπεύθυνους για το κάστινγκ πήρε τη μαμά μου στην άκρη. Και της ψιθύρισε: “Είναι αρκετά καλός”. Αυτό ενέπνευσε κάποια αισιοδοξία στον δρόμο για το σπίτι» γράφει χαρακτηριστικά ο Jamie. Μετά από αρκετούς μήνες, τον προσκάλεσαν σε οντισιόν για τον ρόλο του Χάρι στο Leavesden, δηλαδή στο μέρος όπου θα γυρίζονταν οι ταινίες. «Δεν φαινόταν αληθινό, αλλά σε λίγο η επιβεβαίωση ήρθε με τη μορφή των σκηνών που θα έπρεπε να μάθω: μια συζήτηση για τους παράφρονες  και η οδυνηρή στιγμή στην οποία οι μακαρίτες γονείς του Χάρι αποκαλύπτονται στον μαγικό καθρέφτη του Έριζεντ, η οποία, απ’ όσο θυμάμαι, κατέληγε κυρίως στο ότι έκανα διάφορες ανήσυχες εκφράσεις του προσώπου μου» σημειώνει ο Clifton.

Έχοντας εξασκηθεί σε πληθώρα εκφράσεων, η ημέρα της οντισιόν ήταν γεγόνος. «Θυμάμαι ότι μου έγινε μια σύντομη ξενάγηση στο στούντιο και είδα τα πρώτα σκίτσα για τη χρυσή μπάλα, την πιο σημαντική μπάλα στο Κουίντιτς, που ήταν μια απίστευτα συναρπαστική στιγμή για έναν 11χρονο Potterhead. Θυμάμαι επίσης να κάθομαι απέναντι από ένα ζευγάρι κοκκινομάλληδων αδελφών στο χώρο αναμονής. Χρόνια αργότερα έμαθα ότι ήταν ο James και ο Oliver Phelps, οι οποίοι θα έπαιζαν τους δίδυμους Weasley» αναφέρει ο Jamie και συμπληρώνει: «Αυτό που θυμάμαι λιγότερο είναι η ίδια η οντισιόν, γεγονός που δεν αποτελεί κάποιου είδους αντίδραση σε κάποιο τραύμα, διότι η εμπειρία δεν ήταν καθόλου τραυματική. Η ομάδα casting – αποτελούμενη από τον Columbus, τους παραγωγούς David Heyman και Mark Radcliffe και τους διευθυντές casting Janet Hirshenson και Karen Lindsay-Stewart – ήταν απίστευτα ευγενική και φιλόξενη».

Εντούτοις, όπως αποκαλύπτει ο γράφων, τα πράγματα δεν πήγαν καλά αφού ο ίδιος ντρεπόταν, πάγωσε και δεν είπε τις ατάκες με τον ίδιο τρόπο που τις έλεγε στο σπίτι του. Παράλληλα, συνειδητοποίησε ότι ίσως θα έπρεπε να είχε ξανακάνει πρόβα τη σκηνή της οντισιόν πριν πάει σε αυτήν, αντί να ασχοληθεί τόσο πολύ με το να φτιάξει τα μαλλιά του. Επιπλέον, ο Jamie επισήμανε ότι κατά τη διάρκεια της οντισιόν, είχε οπτική επαφή με έναν από τους παραγωγούς, ο οποίος του χαμογέλασε, μάλλον για να τον ενθαρρύνει, αλλά ήταν ξεκάθαρο ότι είχε ήδη αποφασίσει. Στο σημείο αυτό μάλιστα, ο J. Clifton υποστηρίζει ότι πρόσφατα η Ακαδημία Κινηματογράφου αποκάλυψε στα Social Media ότι εν συνεχεία τον είχαν σκεφτεί για τον ρόλο του Ντράκο, «κάτι που είναι κάπως χειρότερο από το να μην μου δώσουν τον ρόλο του Χάρι. Το να μαθαίνεις ότι θα ήσουν κατάλληλος για έναν από τους πιο αντιπαθητικούς χαρακτήρες της λογοτεχνίας είναι μια πραγματικά ταπεινωτική εμπειρία».

«Φεύγοντας από το δωμάτιο, ήξερα ότι δεν είχα πάρει τον ρόλο. Ακόμα και ως 11χρονος ερασιτέχνης, ήταν σαφές ότι είχα χάσει τον στόχο. Στον δρόμο για το σπίτι, βίωσα δύο συναισθήματα πιο έντονα από ποτέ: απογοήτευση που η ζωή μου δεν επρόκειτο να μεταμορφωθεί και λύπη για τη μισή ερμηνεία μου. Ακόμα χειρότερα, φοβόμουν την αμηχανία να ενημερώσω τους πάντες στο σχολείο, έχοντας περήφανα μιλήσει σε όλους για την “μάλλον καλή” παρατήρηση του casting director» θυμάται ο Clifton και προσθέτει: «Σε σχέση με αυτά που αναγκάζονται να υποστούν κάποια 11χρονα παιδιά, το να μην γίνεις πολυεκατομμυριούχος ηθοποιός δεν είναι ακριβώς η μεγαλύτερη στιγμή της ιστορίας. Το τριπλό αυτό πόκερ αποτροπιασμού, τύψεων και ντροπής ήταν αρκετά συντριπτικό ως παιδί και μου πήρε καιρό να το ξεπεράσω. Τούτου λεχθέντος, με ανάγκασε επίσης να αντιμετωπίσω και να επεξεργαστώ αυτά τα συναισθήματα, κάτι που ήταν χρήσιμη εκπαίδευση για μία ζωή γεμάτη με εξίσου μεγάλη απογοήτευση και αμηχανία, όπως συνηθίζεται».

«Και ενώ η περιουσία του Daniel Radcliffe (που υπολογίζεται ότι ανέρχεται σε 95 εκατομμύρια λίρες) θα ήταν ωραία, ειλικρινά δεν θα ήθελα να ανταλλάξω τα νεανικά του χρόνια με τα δικά μου. Εξάλλου, έχεις μόνο μία ευκαιρία να είσαι ένας περίεργος, αδέξιος έφηβος, που ενδιαφέρεσαι περισσότερο για το χτένισμά σου παρά για τις προοπτικές της ζωής σου και χαίρομαι που μπόρεσα να βιώσω όλα αυτά τα σκαμπανεβάσματα σε πλήρη και απόλυτη ανωνυμία» καταλήγει ο Jamie Clifton.