H. Laurie: «Η πρώτη μου σκέψη ήταν να μην τα θαλασσώσω»

Συνέντευξη στο Variety παραχώρησε ο Hugh Laurie (Χιού Λώρι), με αφορμή την κυκλοφορία του πρώτου από τα καινούργια χαριποτερικά audiobooks της Audible, στα οποία ο γνωστός ηθοποιός χαρίζει τη φωνή του στον Ντάμπλντορ. Αρχικά, ο 66χρονος ηθοποιός παραδέχτηκε ότι δεν είχε διαβάσει ποτέ τα βιβλία του Χάρι Πότερ, αλλά έσπευσε να δώσει συγκεκριμένη εξήγηση για αυτό. «Ο μακροχρόνιος φίλος, συνάδελφος και, παρεμπιπτόντως, νονός των τριών παιδιών μου, Stephen Fry, ηχογράφησε το ηχητικό βιβλίο για το Ηνωμένο Βασίλειο. Στα μακρινά ταξίδια με το αυτοκίνητο από και προς τη Σκωτία, τα τρία μου παιδιά επέμεναν να ακούνε τον νονό τους να διαβάζει το βιβλίο, οπότε ένιωσα ότι είχα γίνει αρκετά ειδικός χωρίς να το έχω δει ποτέ γραμμένο σε σελίδα» σημείωσε και πρόσθεσε: «Ελπίζω να μην το εκλάβετε ως έλλειψη δέσμευσης ή ενθουσιασμού. Απόλαυσα πολύ την ερμηνεία του, αν και 7.000 ώρες με τον Stephen Fry να μου μιλάει ήταν… Στο τέλος είχα φτάσει στα όριά μου».

Τελικά, βέβαια, ο ίδιος διάβασε τα βιβλία μόλις ανέλαβε τον ρόλο. «Τα διάβασα σε μορφή χειρογράφου για τον τρόπο που τα ηχογραφήσαμε. Ήταν πολύ ευχάριστο να ξαναεπισκεφτώ αυτόν τον κόσμο, πολύ συγκινητικό, αστείο, συναισθηματικό και μυθικό με τον τρόπο του. Ήταν μεγάλη τιμή να συμμετέχω σε αυτό» υποστήριξε και στη συνέχεια μίλησε για τις πρώτες του σκέψεις σε σχέση με τον Ντάμπλντορ. «Ήμουν απόλυτα συνειδητοποιημένος για την καταγωγή του ρόλου, ξεκινώντας, φυσικά, από τον Richard Harris, και στη συνέχεια τον Michael Gambon, τον Jude Law, τον Jim Dale και τον Stephen Fry. Είναι μια μεγάλη δυναστεία στην οποία συμμετέχω. Ήταν η ταπεινότητα. Αυτός ο σοφός, ευγενικός χαρακτήρας είχε ενσαρκωθεί και απεικονιστεί από τόσο διακεκριμένους ανθρώπους. Ήταν απίστευτα κολακευτικό να με προσκαλέσουν να ακολουθήσω τα βήματά τους» ανέφερε ο ηθοποιός και αποκάλυψε: «Η πρώτη μου σκέψη ήταν: “Μην τα θαλασσώσεις. Μην απογοητεύσεις αυτούς τους ανθρώπους”. Αυτή είναι η κυρίαρχη σκέψη μου όταν αναλαμβάνω οποιαδήποτε υποκριτική δέσμευση. Κάποιος μου είπε πρόσφατα: “Ο μοναδικός μου στόχος σε κάθε υποκριτική δουλειά είναι να αποφύγω την ντροπή”. Και αυτό συνοψίζει και τη δική μου θέση».

View this post on Instagram

Ο Η. Laurie κλήθηκε ακόμα να σχολιάσει το πώς διαφοροποίησε τον «δικό του» Ντάμπλντορ σε σχέση με τις προηγούμενες αποτυπώσεις. Όπως είπε, δεν ήθελε να διαφοροποιηθεί απλώς για να κάνει κάτι διαφορετικό, αλλά επηρεάστηκε απ’ όλους τους προηγούμενους, ιδιαίτερα από τον Stephen Fry. «Έπιασα τον εαυτό μου να κάνει σχεδόν μια απομίμηση του Stephen, επειδή σκέφτηκα ότι μερικές από τις ερμηνείες του ήταν τόσο τέλειες που έπρεπε να προσέξω να μην το κάνω. Θα ήταν περίεργο να κάνω μια απομίμηση του. Υποθέτω ότι ήταν πιθανώς η μεγαλύτερη επιρροή, αλλά όλοι τους είχαν επιρροή. Όλοι τους έφεραν μια σοβαρότητα, καλοσύνη και σοφία στον ρόλο. Αυτό έπρεπε να παραμείνει. Δεν επρόκειτο να κάνω τρέλες με τον Ντάμπλντορ. Δεν νομίζω ότι αυτό θα ικανοποιούσε κανέναν» επισήμανε χαρακτηριστικά.

Επιπρόσθετα, ο Λώρι αποκάλυψε ότι δεν πέρασε ποτέ από οντισιόν για τον ρόλο του Ντάμπλντορ. «Ένα από τα μεγάλα προνόμια του να είσαι σε αυτή τη δουλειά για τόσο καιρό είναι ότι οι άνθρωποι ξέρουν ποιος είσαι και τι μπορείς να κάνεις. Πολύ συχνά γλιτώνεις την ταπεινωτική αμηχανία του να προσπαθείς να πουλήσεις τον εαυτό σου σε έναν παραγωγό ή σκηνοθέτη, ειδικά επειδή είμαι τόσο άθλιος σε αυτό. Νομίζω ότι σε 40 χρόνια έχω πάρει μόνο δύο ρόλους μέσω οντισιόν» δήλωσε και συνέχισε: «Είμαι πραγματικά πολύ κακός σε αυτό. Νομίζω ότι οι περισσότεροι ηθοποιοί θα έλεγαν ότι είναι μια αρκετά φρικτή διαδικασία. Μερικοί το απολαμβάνουν, νομίζω, αλλά δεν είναι πολλοί».

Το Variety ρώτησε τον ηθοποιό και για το αν άλλαξε τη φωνή του, όσο προχωρούσαν τα βιβλία και ο χαρακτήρας του μεγαλώνει. «Ένιωθα ότι το κάναμε για τόσο πολύ καιρό που η ηλικία μου πλησίαζε τη δική του. Όταν τελείωσα, ένιωθα σαν να ηχογραφούσαμε για 25 χρόνια. Με την πάροδο του χρόνου, γίνεται λίγο πιο αδύναμος και πιο βραχνός» υποστήριξε και ανέλυσε: «Ποτέ δεν ξέρεις πώς θα ακούσουν αυτά τα πράγματα οι άνθρωποι, αν θα τα ακούσουν σε ένα τρελό Σαββατοκύριακο όπου θα πάρουν αγιαχουάσκα και θα τα ακούσουν όλα. Παιδιά, μην το κάνετε αυτό. Ποτέ δεν ξέρεις αν οι άνθρωποι θα το ακούσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μπορεί να το ακούσουν για ένα χρόνο, πέντε χρόνια. Μπορεί να είναι οτιδήποτε».

Επίσης, ο 66χρονος, ερωτώμενος για το αν βασίστηκε καθόλου σε αληθινά ή ιστορικά πρόσωπα, απάντησε: «Υποψιάζομαι ότι η J.K. Rowling είχε σκόπιμα αποφασίσει να δημιουργήσει ένα μείγμα πολλών χαρακτήρων που έχουν εμφανιστεί σε αυτές τις ιστορίες όλα αυτά τα χρόνια. Μπορώ να φανταστώ τον John Gielgud ή τον Michael Redgrave ή ανθρώπους σαν αυτούς να προσδίδουν τη σοβαρότητα και την όμορφη προφορά τους. Όλοι τους πήγαν σε σχολή θεάτρου όπου έμαθαν αυτά τα πράγματα — εγώ δεν πήγα. Νομίζω ότι είναι ένα μείγμα πολλών διαφορετικών πηγών από τις οποίες επηρεάστηκε».

Παράλληλα, ο ηθοποιός δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στις προκλήσεις των ηχογραφήσεων, υποστηρίζοντας πως οι γλωσσοδέτες και τα μπερδέματα μπορούν να προκύψουν από το πουθενά. «Κοιτάς αυτά τα υπέροχα, μακρά, περίπλοκα κομμάτια πρόζας και σκέφτεσαι ότι θα είναι δύσκολο να τα προφέρεις, αλλά τελικά τα καταφέρνεις μια χαρά. Αλλά τα πραγματικά απλά πράγματα μερικές φορές σε μπλοκάρουν, δεν ξέρεις γιατί, και νιώθεις τα βλέμματα των ανθρώπων να σε κοιτάζουν από την άλλη πλευρά του γυαλιού. Θεέ μου, θα τα καταφέρει ποτέ αυτός ο τύπος; Αλλά τελικά τα καταφέρνεις».

Τέλος, ο Hugh Laurie σχολίασε και τη χρονική διάρκεια της όλης διαδικασίας. «Όλα έγιναν λίγο ασαφή στο μυαλό μου στη μέση της διαδικασίας. Καθόμασταν όλοι στο στούντιο και σκεφτόμασταν: “Πόσο καιρό είμαστε εδώ; Είναι μια μέρα ή είναι ενάμιση χρόνος; Δεν μπορούμε να το πούμε με σιγουριά”. Ήταν αρκετά μακρές μέρες, αρκετά έντονες. Πιθανότατα πήγαινα για περίπου δύο εβδομάδες, αλλά ήταν μεγάλες μέρες με πολλά να κάνουμε και μια υπέροχη ομάδα ανθρώπων που βοηθούσε να τα βάλουμε όλα μαζί. Στη συνέχεια, φυσικά, η επεξεργασία ήταν πολύ σχολαστική και προσεκτικά μελετημένη. Έβαλαν όλα τα κομμάτια μαζί, επειδή ηχογραφούν κάθε ηθοποιό ξεχωριστά» υπογράμμισε και κατέληξε: «Είναι πολύ κρίμα που σε αυτή τη διαδικασία δεν έχεις την ευκαιρία να αλληλεπιδράσεις με τους άλλους ηθοποιούς, γιατί είναι ένα υπέροχο καστ. Είναι ένα τεράστιο εγχείρημα με τη φροντίδα και την ακρίβεια των ηχογραφήσεων και του ηχητικού τοπίου που έχουν δημιουργήσει, γιατί είναι ένα παράξενο υβρίδιο. Δεν είναι ένα μυθιστόρημα με αφήγηση, αλλά ούτε και μια δραματοποίηση. Είναι ένα μείγμα των δύο».