H ιστορία των γιγάντων στον μαγικό κόσμο

Οι γίγαντες είναι μαγικά πλάσματα που τα συναντάμε σε δεκάδες παραδοσιακά παραμύθια, ενώ υπάρχουν πολλοί μύθοι και λαϊκές δοξασίες γύρω από αυτούς. Σημαντικό ρόλο κατέχουν και στον κόσμο της Rowling, καθώς παρουσιάζονται ως ισχυρά όντα που συχνά γίνονται θύματα εκμετάλλευσης από τους μάγους. Παρά την άγρια φύση τους και το υπερφυσικό τους μέγεθος, έχουν έντονα ανθρώπινα χαρακτηριστικά και παρουσιάζουν δομές που θυμίζουν τις πρωτόγονες κοινωνίες. Το γεγονός ότι τάχθηκαν υπέρ των θανατοφάγων στους Μαγικούς Πολέμους, κατέστησε το είδος τους παρεξηγημένο, προκαλώντας την απέχθεια της μαγικής κοινότητας. Ποιοι είναι όμως πραγματικά οι γίγαντες και ποια είναι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που τους καθιστούν τόσο μοναδικούς; 

Η κοινωνία των γιγάντων 

Οι γίγαντες είναι μεγαλόσωμα μαγικά πλάσματα που μοιάζουν πάρα πολύ με τους ανθρώπους, αν εξαιρέσουμε το ύψος τους, το οποίο μπορεί να ξεπεράσει τα είκοσι πέντε πόδια. Δεν είναι τόσο έξυπνοι όσο οι μάγοι και οι μάγισσες, αλλά είναι σε θέση να επικοινωνήσουν λεκτικά. Αν και οι γίγαντες έχουν τη δική τους γλώσσα,  συχνά μιλούσαν αγγλικά, ενώ πιθανότατα μπορούν να μάθουν και άλλες γλώσσες. Παρότι οι ίδιοι δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν μαγεία, αντιλαμβάνονται την ύπαρξή της και γοητεύονται από αυτήν, εφόσον δεν χρησιμοποιείται εναντίον τους. Οι γίγαντες έχουν τον δικό τους τρόπο ζωής και μοναδική κοινωνική δομή. Είναι χωρισμένοι σε φυλές, οι οποίες σταδιακά, λόγω τη μείωσης του πληθυσμού των γιγάντων, αρχίζουν να συγχωνεύονται μεταξύ τους. 

Η σωματική διάπλαση φαίνεται ότι παίζει σημαντικό ρόλο στην κοινωνία των γιγάντων, καθώς τους αρέσει να υπερηφανεύονται για το μέγεθος των μωρών τους, ενώ υπάρχει τεράστια απογοήτευση αν το παιδί γεννηθεί μικρότερο από το αναμενόμενο. Η ντροπή είναι τόσο βαριά, που μερικοί γονείς του είδους επιλέγουν να εγκαταλείψουν τα μικρόσωμα μωρά τους. Επιπλέον, οι γίγαντες είναι οξύθυμοι και δεν φημίζονται καθόλου για την υπομονή τους. Όταν μία συζήτηση γίνεται περίπλοκη και μακροσκελής, εκνευρίζονται και σπεύδουν να σκοτώσουν τον συνομιλητή τους. Για αυτό, είναι επιτακτική ανάγκη να έχει κάποιος μαζί του δώρα, προκειμένου να τους κατευνάσει. Η αδυναμία τους να λύνουν τις διαφορές τους με φιλειρηνικό τρόπο, έχει ως αποτέλεσμα να συγκρούονται για απλοϊκά ζητήματα που αφορούν κυρίως το φαγητό, τον ύπνο ή την αρχηγία της φυλής. Λόγω της άγριας φύσης τους, ζουν απομονωμένοι, μακριά από τους ανθρώπινους οικισμούς. 

Ακόμη και χωρίς σημαντικές μαγικές ικανότητες, οι γίγαντες είναι ιδιαίτερα ισχυρά πλάσματα. Προικισμένοι με σφοδρή μυϊκή δύναμη και τεράστιο μέγεθος, ήταν δύσκολο να περιοριστούν από τους μάγους, καθώς τα περισσότερα ξόρκια έχουν ελάχιστη επίδραση πάνω τους. Το δέρμα τους, όπως και στην περίπτωση των δράκων, μπορεί να αποκρούει τα ξόρκια, αλλά οι φυσικές επιθέσεις μπορούν εύκολα να το διαπεράσουν. 

Τα γεγονότα του Πρώτου Μαγικού Πολέμου

Υπήρχε μια εποχή που οι γίγαντες αποτελούσαν μια υπολογίσιμη δύναμη, καθώς τότε ήταν πολυάριθμοι και χωρισμένοι σε πάνω από εκατό φυλές ανά τον κόσμο, οι οποίες συχνά προκαλούσαν χάος. Ιδιαίτερα δραστήριοι ήταν στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920, όταν επισκέπτονταν ακόμη και τα μπαρ των μάγων, όπως το The Blind Pig. 

Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Μαγικού Πολέμου, οι γίγαντες συμμάχησαν με τον Λόρδο Βόλντεμορτ και ήταν υπεύθυνοι για μερικές από τις χειρότερες φρικαλεότητες εναντίον της κοινότητας των Μαγκλ, σκοτώνοντας εκατοντάδες από αυτούς. Σε αντίποινα, οι Χρυσούχοι του Υπουργείου Μαγείας εκτέλεσαν πολλούς γίγαντες και οι εναπομείναντες αναγκάστηκαν να κρυφτούν σε απομονωμένα μέρη. Τα γεγονότα αυτά άφησαν βαθιά απέχθεια και φόβο στην κοινότητα των μάγων, η οποία άρχισε να πιστεύει ότι οι γίγαντες είναι ασταθή, άμυαλα πλάσματα που διψούν για αίμα.  Οι εναπομείναντες γίγαντες αποσύρθηκαν σε μια απομακρυσμένη ορεινή περιοχή της Βόρειας Ευρώπης και ο περιορισμός τους είχε ως αποτέλεσμα να αλληλοσκοτώνονται για τα πιο ασήμαντα ζητήματα, μειώνοντας τον αριθμό τους σε περίπου ογδόντα συνολικά. Οι Μαγκλ ορειβάτες που πλησίαζαν την αποικία των γιγάντων έβρισκαν μοιραία τον θάνατό τους, αλλά πάντοτε οι επιθέσεις παρουσιάζονταν ως ορειβατικά ατυχήματα. Οι μάγοι ήταν ικανοποιημένοι από την γκετοποίηση των πλασμάτων έξω από τις κοινότητές τους και δεν χρειάστηκε να τους εξοντώσουν ή να τους έχουν υπό στενή παρακολούθηση. 

Η ιστορία επαναλαμβάνεται 

Με την έναρξη του Δεύτερου Μαγικού Πολέμου, οι γίγαντες, με αρχηγό τον Golgomath, ο οποίος πήρε την αρχηγία με τη βοήθεια δύο θανατοφάγων, τάχθηκαν στο πλευρό του Λόρδου Voldemort. Στην πρώτη φάση των πολεμικών γεγονότων, οι γίγαντες έκαναν μία σφοδρή επίθεση στους muggles της δυτικής Αγγλίας.  Θέλοντας να καλύψει τα γεγονότα, το Υπουργείο Μαγείας ανακοίνωσε ότι ένας τυφώνας έπληξε την περιοχή και ήταν υπαίτιος για την καταστροφή. 

Επιπλέον, οι γίγαντες ήταν στο πλευρό του σκοτεινού άρχοντα στην μάχη του Hogwarts, ωστόσο δεν γνωρίζουμε τι τους συνέβη μετά. Υπάρχουν δύο θεωρίες: σύμφωνα με την πρώτη, οι επιζώντες επέστρεψαν στη βόρεια αποικία, ενώ η δεύτερη υποστηρίζει ότι εκτελέστηκαν από τους Χρυσούχους για τον ρόλο που έπαιξαν στον πόλεμο. Το πιο πιθανό σενάριο είναι το Υπουργείο Μαγείας να θέλησε να συνάψει ειρήνη και φιλία με τους εναπομείναντες γίγαντες και να τους άφησε να ζουν σε απομακρυσμένους βιότοπους, αρκεί να μην σκότωναν muggle ή άλλα πλάσματα. Ακόμη και σε αυτή την εκδοχή, το μέλλον των γιγάντων δεν είναι ευοίωνο καθώς, όντας περιορισμένοι σε μικρό χώρο, είναι καταδικασμένοι να αλληλοσκοτώνονται λόγω της άγριας φύσης τους.