H ιστορία του Two-way mirror που κόπηκε από τις ταινίες

Ένα σημαντικό -όπως αποδείχθηκε- όπλο στη φαρέτρα του Χάρι κατά τη διάρκεια των γεγονότων που βλέπουμε στις ταινίες «Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου – Μέρος Α’ και Μέρος Β’», ήταν ένα μικρό κομμάτι ενός καθρέφτη, το οποίο βρίσκεται ουσιαστικά στο παρασκήνιο. Μόνο στην τελευταία ταινία δίνονται κάποιες παραπάνω πληροφορίες για αυτόν, εξηγώντας ότι ανήκε στον Σείριο Μπλακ και ότι έφτασε στην κατοχή του Άμπερφορθ μέσω του Mundungus Fletcher. Τι ακριβώς είναι αυτός ο καθρέφτης και ποια είναι στα αλήθεια η ιστορία του;

Η ιστορία του αμφίδρομου καθρέφτη

Ο αμφίδρομος καθρέφτης (Two-way mirror) αποτελεί ένα είδος μαγικού καθρέφτη, ο οποίος συνδέεται με ένα αντίστοιχο ζευγάρι, επιτρέποντας την μεταξύ τους επικοινωνία, ακόμα και όταν βρίσκονται σε εντελώς διαφορετικές τοποθεσίες. Προκειμένου να επιτελούν τη συγκεκριμένη λειτουργία, είναι πιθανό να έχουν μαγευτεί με το πρωτεϊκό ξόρκι (Protean Charm) ή κάποια παραλλαγή του. 

Κατά τη διάρκεια της φοίτησής τους στο Χόγκουαρτς, ο Τζέιμς Πότερ και ο Σείριος Μπλακ χρησιμοποιούσαν ένα ζευγάρι αμφίδρομων καθρεφτών, προκειμένου να είναι σε θέση να επικοινωνούν όταν βρίσκονται σε ξεχωριστές τιμωρίες. Το 1996, ο Σείριος δώρισε τον καθρέφτη του Τζέιμς στον Χάρι, ο οποίος όμως μετά τον θάνατο του νονού του, τον έσπασε, απογοητευμένος που δεν μπορούσε να επικοινωνήσει με το πνεύμα του. Παράλληλα, ο καθρέφτης που είχε ο Σείριος πέρασε στην κατοχή του Φλέτσερ, ο οποίος και τον πούλησε στον Άμπερφορθ Ντάμπλντορ. 

Το 1997, πριν ο Χάρι αναχωρήσει από το σπίτι των Ντάρσλι στην οδό Πριβέτ 4, έκοψε το δάχτυλό του σε ένα μεγάλο θραύσμα του καθρέφτη, καθαρίζοντας το σχολικό του μπαούλο. Παρότι φαινομενικά το εν λόγω θραύσμα ήταν άχρηστο, ο Χάρι αποφάσισε να το κρατήσει μέσα στο πουγκί που του είχε χαρίσει ο Χάγκριντ, παίρνοντάς το μαζί στην αναζήτησή του για τους Πεμπτουσιωτές του Βόλντεμορτ. 

Η κίνηση αυτή, σε συνδυασμό με την κατοχή του ζευγαριού από τον Άμπερφορθ, αποδείχθηκε τεράστιας σημασίας. Και αυτό διότι όταν ο Χάρι, ο Ρον και η Ερμιόνη αιχμαλωτίστηκαν από τους κεφαλοκυνηγούς (Snatchers) και μεταφέρθηκαν στο Μέγαρο των Μαλφόι, ο Χάρι, ψάχνοντας μέσα στο πουγκί του για κάτι που θα μπορούσε να τους βοηθήσει, είδε ένα φωτεινό γαλάζιο σπίθισμα στο θραύσμα του καθρέφτη. Θεωρώντας ότι ήταν ο Καθηγητής Ντάμπλντορ, έκανε έκκληση για βοήθεια, με αποτέλεσμα να εμφανιστεί ο Ντόμπι και να τους σώσει. Αυτό όμως που συνειδητοποίησε αργότερα ο Χάρι, όταν βρήκε καταφύγιο στη Γουρουνοκεφαλή, ήταν πως ο Άμπερφορθ ήταν τελικά αυτός που είχε δει στον καθρέφτη και έστειλε τον Ντόμπι.

Τελευταία φορά -μέχρι στιγμής- που συναντάμε αμφίδρομους καθρέφτες στην ιστορία του Μαγικού Κόσμου είναι κατά τη διάρκεια του περιστατικού που είναι γνωστό ως Καταστροφή (Calamity), με τα μέλη της Ομάδας Κρούσης για το Θέσπισμα περί Μυστικότητας (Statute of Secrecy Task Force) να καλούνται να τους επιστρέψουν, όταν εμφανίστηκαν ως μεταβλητές (Foundables).

Ενδιαφέροντα σημεία

Αυτή λοιπόν είναι όλη η ιστορία του συγκεκριμένου αμφίδρομου καθρέφτη, ο οποίος δεν εμφανίζεται ποτέ πριν από την έβδομη ταινία της σειράς, όταν και φαίνεται ο Χάρι απλώς να κρατάει το θραύσμα, ενώ, όπως αναφέρθηκε, μία συνοπτική εξήγηση για την ιστορία του δίνεται στην τελευταία ταινία. Ωστόσο, υπάρχουν κάποια ενδιαφέροντα σημεία, τα οποία αξίζει να επισημανθούν. Αρχικά, παρότι δεν αναφέρεται ευθέως, στο βιβλίο «Ο Χάρι Πότερ και ο Ημίαιμος Πρίγκιψ», ο Χάρι και οι υπόλοιποι βλέπουν τον Aberforth να αγοράζει τον καθρέφτη από τον Μαντούγκους. 

Επιπρόσθετα, όταν ο Σείριος δωρίζει τον καθρέφτη του Τζέιμς στον Χάρι, εκείνος ορκίζεται να μην τον χρησιμοποιήσει, ούτως ώστε να προστατέψει τον Σείριο. Η ειρωνεία όμως εδώ είναι πως, αν αντί για το τζάκι της Άμπριτζ, επέλεγε να προσπαθήσει να επικοινωνήσει με τον Σείριο μέσω του Καθρέφτη, ο Κρίτσερ δεν θα μπορούσε να πει ψέματα, με αποτέλεσμα ο Χάρι να μην πήγαινε ποτέ στο Τμήμα Μυστηρίων και ο Σείριος να ήταν ακόμα ζωντανός. Το ενδεχόμενο αυτό δεν περνάει ποτέ από το μυαλό του Χάρι, αν και δεν μπορούμε να ξέρουμε πραγματικά αν η χρήση του καθρέφτη θα είχε αποτέλεσμα, αφού ο Σείριος δεν είναι σίγουρο ότι είχε τον καθρέφτη συνεχώς μαζί του.