D. Bradley: Ποια κίνηση του Daniel Radcliffe χαρακτήρισε υπέροχη;

Συνέντευξη στη βρετανική Express παραχώρησε ο David Bradley, ηθοποιός που υποδύθηκε τον Argus Filch στη σειρά ταινιών του Χάρι Πότερ. Ο 83χρονος, ο οποίος είναι γνωστός και για τη συμμετοχή του ως Walder Frey στο Game of Thrones, ρωτήθηκε φυσικά και για την εμπειρία του από τον Χάρι Πότερ. Αρχικά, ο βετεράνος ηθοποιός παραδέχτηκε ότι δεν έχει παρακολουθήσει τη διαμάχη που υπάρχει μεταξύ της Rowling και μελών του καστ της ταινίας, οπότε δεν είναι σε θέση να εκφράσει κάποια γνώμη. Εντούτοις, ο ίδιος δεν παρέλειψε να πλέξει το εγκώμιο των νεαρών ηθοποιών. «Ήταν εκπληκτικοί. Ήταν τόσοι μικροί, 10-11, κάνοντας αυτή τη δουλειά και διαβάζοντας μάλιστα για το σχολείο. Ήταν τόσο επαγγελματίες και τόσο ταλαντούχοι» σημείωσε χαρακτηριστικά.

Επιπρόσθετα, ο D. Bradley μοιράστηκε και μία μοναδική ιστορία, η οποία κατά τον ίδιο αντικατοπτρίζει το ήθος του κινηματογραφικού Χάρι, δηλαδή του Ντάνιελ Ράντκλιφ. «Είχα κανονίσει με την Warner να φέρω στο πλατό κάποια παιδιά με ειδικές ανάγκες, με τα οποία εργαζόταν η γυναίκα μου, για να δουν το γύρισμα και μου είχαν πει εντάξει, αρκεί να μην παρεμβαίνουν στις σκηνές. Παρότι ο Ντάνιελ έπρεπε να κάνει τα μαθήματά του μεταξύ των σκηνών, γνώρισε τα παιδιά και ο πατέρας του ήταν παρών, αφού πάντοτε τον πρόσεχε στο πλατό» εξήγησε ο 83χρονος ηθοποιός και πρόσθεσε: «Όλα τα παιδιά είχαν μία υπέροχη μέρα και ήταν τόσο ευγενικό εκ μέρους του να διαθέσει χρόνο για να τα γνωρίσει γιατί πραγματικά είχε πολλές υποχρεώσεις».

«Τελειώσαμε το γύρισμα για αυτή την ταινία και έναν χρόνο μετά επιστρέψαμε στο πλατό για να κάνουμε την επόμενη. Ο Ντάνιελ με βρήκε, μου έδωσε έναν μεγάλο φάκελο και, χωρίς να ξέρω γιατί, μου απολογούνταν. Μου είπε: «Συγγνώμη για την καθυστέρηση”» συνέχισε ο κινηματογραφικός Φίλτς και συμπλήρωσε: «Άνοιξα τον φάκελο και υπήρχαν υπογεγραμμένες φωτογραφίες του, εξατομικευμένες για τα παιδιά που είχα φέρει στο πλατό. Όπως αποδείχτηκε, καθώς ο Ντάνιελ τους μιλούσε, ο πατέρας του συγκέντρωσε τα ονόματά τους, ούτως ώστε εκείνος (ο Ντάνιελ) να μπορέσει να το οργανώσει αυτό για εκείνα».

Και ο David Bradley κατέληξε: «Απλά έμεινα άναυδος. Όταν σκέφτεσαι, εκείνη την εποχή, πόσες αιτήσεις λάμβανε για υπογεγραμμένες φωτογραφίες και πόσο απασχολημένος ήταν προσπαθώντας να μάθει τις ατάκες του, να γυρίσει τις ταινίες, να κάνει την προώθηση και να προλάβει τα μαθήματα του σχολείου. Και παρόλα αυτά βρήκε τον χρόνο να το κάνει αυτό. Νόμιζα ότι ήταν ένα πραγματικό παράδειγμα του είδους του ανθρώπου που ήταν. Ήταν μια υπέροχη χειρονομία».