C. Columbus: «Η ταινία για το “Καταραμένο Παιδί” δεν πρόκειται να γίνει ποτέ»

Συνέντευξη στους Times παραχώρησε ο Chris Columbus, σκηνοθέτης των δύο πρώτων χαριποτερικών ταινιών, αλλά και παραγωγός του «Αιχμάλωτου του Αζκαμπάν». Μιλώντας για τη νέα του ταινία, «The Thursday Murder Club», στην οποία συνεργάζεται με τους Helen Mirren, Pierce Brosnan, Ben Kingsley και Celia Imrie, ο 66χρονος σκηνοθέτης υποστήριξε: «Δεν υποτιμώ τους Αμερικανούς ηθοποιούς, αλλά όταν δουλεύεις με αυτούς τους απίστευτους Βρετανούς ηθοποιούς υπάρχει ένα επίπεδο επαγγελματισμού που δεν βλέπεις αλλού. Με έφερε πίσω στις μέρες του Πότερ».

Όπως ήταν λογικό, η συζήτηση στράφηκε στις ταινίες του Χάρι Πότερ, με τον σκηνοθέτη να μιλά για το γεγονός πως εκείνος έθεσε τις βάσεις για τη συνέχεια. «Ξεκίνησα γνωρίζοντας ότι επρόκειτο για ένα franchise και πως, αν τα έκανα θάλασσα, αυτό ήταν. Κοιτάζω πίσω και συνειδητοποιώ ότι εγώ έκανα τη διανομή (cast) της ταινίας με την ομάδα μου. Δημιουργήσαμε τον κόσμο, την εμφάνιση και τα κουστούμια» σημείωσε και στη συνέχεια αναφέρθηκε στη νέα χαριποτερική, τηλεοπτική σειρά του HBO: «Ανυπομονώ να δω τι θα κάνουν. Αλλά απ’ ό,τι έχω ήδη δει, ουσιαστικά κάνουν το ίδιο πράγμα που κάναμε και εμείς, μόνο που (επειδή έχουν οκτώ επεισόδια) μπορούν να κάνουν περισσότερα».

Παράλληλα, ο C. Columbus δήλωσε ότι δεν είναι ιδιαίτερα ενθουσιασμένος για το καινούργιο καστ. «Πρέπει να καταλάβετε πως, όταν ο Richard Harris πέθανε και ο Michael Gambon ανέλαβε τον ρόλο του Ντάμπλντορ, αυτή η αλλαγή, ακόμα και τότε, μου ήταν δύσκολη. Επομένως, τώρα είναι δύσκολο να φανταστώ κάποιον άλλο σε αυτούς τους ρόλους. Βλέπω ακόμα τον Alan Rickman, την Maggie Smith και τον Robbie Coltrane. Είναι μέρος του DNA μου και δεν μπορώ να το ξεπεράσω» υποστήριξε χαρακτηριστικά.

Τι συμβαίνει όμως με την παράσταση «Ο Χάρι Πότερ και το Καταραμένο Παιδί», την οποία o Columbus ήθελε να μεταφέρει στην οθόνη με τους ίδιους ηθοποιούς; «Δεν πρόκειται να γίνει ποτέ» απάντησε κατηγορηματικά ο σκηνοθέτης, εστιάζοντας στα όσα έχουν συμβεί με την Rowling. «Έχει γίνει τόσο περίπλοκο με όλα τα πολιτικά πράγματα. Ο καθένας στο καστ έχει τη δική του γνώμη, η οποία είναι διαφορετική από τη δική της, πράγμα που το καθιστά αδύνατο» επισήμανε ο 66χρονος και κατέληξε: «Δεν έχω μιλήσει με την κυρία Rowling εδώ και περίπου μια δεκαετία, οπότε δεν έχω ιδέα τι συμβαίνει μαζί της, αλλά διατηρώ πολύ στενή επαφή με τον Daniel Radcliffe και μόλις πριν από λίγες ημέρες μίλησα μαζί του. Εξακολουθώ να έχω πολύ καλή σχέση με όλα τα παιδιά του καστ».

«Πολλοί δεν έδειχναν ενδιαφέρον για τον Ντάνιελ»

Επιπρόσθετα, ο Chris Columbus μίλησε και στο GQ για τους σημαντικότερους σταθμούς της καριέρας του, άρα και για τις ταινίες του Χάρι Πότερ. Συγκεκριμένα, ο σκηνοθέτης θυμήθηκε ότι στην αρχή δεν ήθελε καν να διαβάσει το πρώτο βιβλίο και εξιστόρησε το πώς τελικά κατάφερε να «πάρει τη δουλειά». 

«Τον Χάρι Πότερ μου τον γνώρισε η κόρη μου, Eleanor. Ήξερα ότι είχε εκπληκτικό ένστικτο όταν επέμενε να διαβάσω το βιβλίο και εγώ αρνιόμουν. Τελικά διάβασα το βιβλίο και συνειδητοποίησα: “Θέε μου, εδώ υπάρχει μια σπουδαία ταινία”. Οπότε κάλεσα την ατζέντη μου και της είπα πως αυτή είναι μία ταινία που θα μου άρεσε να σκηνοθετήσω. Εκείνη μου απάντησε: “Εσύ και άλλοι 30 άνθρωποι”» αποκάλυψε ο ίδιος και τόνισε πως ζήτησε από την ατζέντη του να του κανονίσει όχι μία οποιαδήποτε συνάντηση, αλλά την τελευταία διαθέσιμη συνάντηση με την Warner Bros.

«Δεν κατάλαβε γιατί αλλά πήρα το σενάριο και σε οχτώ ημέρες το ξαναέγραψα. Έκανα μία σκηνοθετική εκδοχή του, στην οποία πρόσθεσα γωνίες λήψεις, πώς θα γύριζα τις σκηνές κ.ά. Πήγα στη συνάντηση και τους είπα: “Ξαναέγραψα δωρεάν το σενάριο για εσάς, κανένας άλλος στο Hollywood δεν θα το έκανε αυτό. Οπότε μπορείτε να δείτε τι σκοπεύω να κάνω με την ταινία”. Χρειαζόταν θρασύτητα αλλά τελικά έπιασε και πήρα τη δουλειά» επισήμανε ο 66χρονος.

Επιπλέον, ο Columbus δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στη διαδικασία επιλογής του ηθοποιού που θα υποδυόταν τον Χάρι. «Η διαδικασία του κάστινγκ ήταν δύσκολη γιατί είχαμε πάνω μας τα βλέμματα όλου του κόσμου. Τα βιβλία ήταν εξαιρετικά δημοφιλή και όλοι ήθελαν να μάθουν ποιος θα υποδυθεί τον Χάρι Πότερ. Είδαμε εκατοντάδες βίντεο» εξήγησε και πρόσθεσε: «Είδα το “David Copperfield”, στο οποίο ο Ντάνιελ (Ράντκλιφ) είχε έναν μικρό ρόλο. Κάλεσα τον David Heyman και του είπα πως θέλω να τον δω. Εκείνος μου είπε ότι η οικογένειά του δεν ενδιαφέρεται για να συμμετέχει στην ταινία. Τελικά όμως ο Ντάνιελ συμφώνησε να κάνει ένα δοκιμαστικό».

«Πολλοί δεν έδειχναν ενδιαφέρον για τον Ντάνιελ και εγώ πίστευα ότι είχε μια κατατρεγμένη ποιότητα που δεν είχε κανένα άλλο παιδί. Ο Χάρι Πότερ έχει αυτή την κατατρεγμένη ποιότητα, οι δύο γονείς του έχουν δολοφονηθεί, οπότε κουβαλάει αυτή την τραγωδία και ένιωσα ότι ο Ντάνιελ το είχε αυτό» συνέχισε ο 66χρονος και συμπλήρωσε: «Η πρώτη μεγάλη σκηνή του Ντάνιελ στην ταινία ήταν όταν φεύγουν από το Χόγκουαρτς και επιστρέφουν σπίτι. Γυρίσαμε το τέλος της ταινίας πρώτα. Θυμάμαι να τοποθετώ την κάμερα, ο Ντάνιελ να λέει “Δεν πηγαίνω σπίτι, όχι πραγματικά” και όλοι συγκινηθήκαμε. Δεν μπορούσαμε να το εξηγήσουμε αλλά υπήρχε κάτι στην ερμηνεία του». 

«Αποτύπωσε αυτή την κατατρεγμένη ποιότητα. Είπε την ατάκα λες και είχε ζήσει 60 και παραπάνω χρόνια. Και ήταν απίθανο ένα 11χρονο παιδί να έχει αυτή την πολυπλοκότητα στην ερμηνεία του. Δεν το ξέραμε τότε. Ξέραμε μόνο ότι συγκινηθήκαμε και εκείνη τη στιγμή ήξερα ότι επιλέξαμε το ιδανικό παιδί για τον Χάρι Πότερ» υπογράμμισε. 

Τέλος, ο C. Columbus παραδέχτηκε ότι ήταν εκνευριστικό για εκείνον το γεγονός ότι ο Alan Rickman ήξερε περισσότερα από τον ίδιο. «Ο Άλαν είχε την ευκαιρία να μιλήσει με την Rowling οπότε ήξερε ακριβώς την πορεία του χαρακτήρα του από την πρώτη ημέρα. Δεν του επιτρεπόταν να πει σε κανένα από εμάς αυτά που ήξερε» ανέφερε και κατέληξε: «Συνεπώς, ήταν εκνευριστικό για μένα, ως σκηνοθέτη, διότι υπήρχαν κάποιες επιλογές που έκανε ως ηθοποιός και δεν καταλάβαινα γιατί οδηγούνταν προς τα εκεί. Επιλογές που θα έκαμπτε λίγο τις άμυνές του ως Σνέιπ και δεν καταλάβαινα γιατί. Θα του έλεγα: “Γιατί το έκανες αυτό στη τελευταία λήψη;” και απάνταγε: “Δεν μπορώ να σου πω. Απλώς εμπιστέψου με”. Ακόμα και στο μοντάζ, οι επιλογές αυτές είχαν νόημα γιατί έκαναν τον χαρακτήρα του περισσότερο περίπλοκο και ενδιαφέροντα».