Azkaban: Η φυλακή υψίστης ασφαλείας με τη σκοτεινή ιστορία

Το Azkaban ήταν φρούριο σε ένα νησί στη μέση της Βόρειας Θάλασσας, το οποίο κτίστηκε περίπου τον 15^ο αιώνα. Από το 1718 και έπειτα, χρησιμοποιήθηκε από την κοινότητα της Μεγάλης Βρετανίας ως φυλακή για τους καταδικασμένους μάγους εγκληματίες. Αν και υπήρχαν και άλλες φυλακές μάγων, όπως το Nurmengard -το οποίο, αρχικά, χρησιμοποιήθηκε από τον Gellert Grindelwald ως αρχηγείο και ως μέρος για να κρατάει αιχμάλωτους τους εχθρούς του, το Azkaban ήταν το μόνο γνωστό φρούριο που αποτελούσε τον επίσημο τόπο κράτησης των καταδικασμένων Βρετανών μάγων. Ο χώρος φυλασσόταν αδιάκοπα από τους Dementors, τρομακτικά πλάσματα που τρέφονταν από τα συναισθήματα των δεσμωτών, ενώ στους επισκέπτες απαγορευόταν η χρήση ραβδιών και ιπτάμενων συσκευών.  

Από άντρο φρικαλεοτήτων σε φυλακή υψίστης ασφαλείας

Η ύπαρξη του νησιού της περιβόητης φυλακής των μάγων είχε παραμείνει για δεκαετίες εντελώς άγνωστη. Ο πρώτος γνωστός κάτοικος του νησιού ήταν ο Ekrizdis, μία σκοτεινή και διεστραμμένη προσωπικότητα, που κατασκεύασε ένα φρούριο, με σκοπό να παρασέρνει εκεί τους ναυτικούς muggle και να τους βασανίζει. Ο Ekrizdis έδρασε ανενόχλητος για αρκετά χρόνια, αλλά μετά τον θάνατό του, τα ξόρκια που κρατούσαν κρυφό το νησί εξασθένησαν και κατά συνέπεια το Υπουργείο Μαγείας ανακάλυψε την τοποθεσία του. Όσοι μπήκαν στο εγκαταλελειμμένο φρούριο για να το εξερευνήσουν, ανακάλυψαν, μεταξύ άλλων φρικαλεοτήτων, μία ορδή από Dementors που τους είχε προσελκύσει η έντονη σκοτεινή μαγεία που πήγαζε από την περιοχή. Οι αρχές, μη θέλοντας να θέσουν σε κίνδυνο περισσότερες ανθρώπινες ζωές, αποφάσισαν να μην καταστρέψουν το φρούριο και το άφησαν ανεκμετάλλευτο μέχρι το Θέσπισμα περί Μυστικότητας της Διεθνούς Ομοσπονδίας Μάγων.

Αναλυτικότερα, η κατασκευή φυλακών που θα ήταν διάσπαρτες στην βρετανική επικράτεια, θα μπορούσε να εκθέσει ανεπανόρθωτα τον μαγικό κόσμο σε περίπτωση που κάποιος κρατούμενος δραπέτευε. Αρχικά, τέθηκε η ιδέα να υλοποιηθεί ένα κρυφό σωφρονιστικό ίδρυμα σε κάποιο απομακρυσμένο νησί των Εβρίδων νήσων. Ωστόσο, όταν ο Damocles Rowle εξελέγη υπουργός Μαγείας το 1718, επέμεινε να χρησιμοποιηθεί το Azkaban ως φυλακή. Πρότεινε μάλιστα να διορίσουν τους Dementors ως δεσμοφύλακες, εξοικονομώντας πόρους και ανθρώπινο δυναμικό, με αντάλλαγμα αυτοί να τρέφονται με τα συναισθήματα των ισοβιτών. Τελικά, το σχέδιο του Rowle τέθηκε σε εφαρμογή και το Azkaban παρέμεινε η μαγική φυλακή της Μεγάλης Βρετανίας μέχρι το τέλος του Δεύτερου Μαγικού Πολέμου, κυρίως εξαιτίας του φαινομενικά μηδενικού ποσοστού αποδράσεων.

Κίνημα για τα δικαιώματα των κρατουμένων 

Κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο υπουργός Eldritch Diggory επισκέφθηκε το Azkaban και τρομοκρατήθηκε από τις απάνθρωπες συνθήκες απόγνωσης και παραφροσύνης που προκαλούσαν οι Dementors στους κρατούμενους. Έτσι, συγκρότησε μια επιτροπή, με σκοπό να βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης μέσα στη φυλακή. Μεταξύ άλλων, πρότεινε την απομάκρυνση των Dementors από το νησί, αλλά συνάντησε έντονες αντιδράσεις από εκείνους που φοβόντουσαν την εισβολή των πλασμάτων στην ενδοχώρα. Ο Diggory δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει την εκστρατεία του, καθώς πέθανε από δρακοευλογιά. Ο διάδοχός του, ο Hesphaestus Gore, ακολούθησε εντελώς αντίθετη πολιτική και προέβη σε ανακαίνιση του Azkaban. Η λειτουργία της φυλακής συνέχισε με τον ίδιο τρόπο για περίπου 270 χρόνια, μέχρι που το 1998 έγινε υπουργός μαγείας ο Kingsley Shacklebolt, ξεκινώντας ένα καινοτόμο πρόγραμμα ολιστικών μεταρρυθμίσεων. Έπειτα από σχετική απόφαση, οι Dementors αποσύρθηκαν και αντικαταστάθηκαν από χρυσούχους. Το νέο σύστημα ασφαλείας έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό, καθώς δεν έχει σημειωθεί καμία απόδραση από τότε που εφαρμόστηκε. 

H αναδιαμόρφωση του μαγικού “Αλκατράζ” 

Η σύλληψη του Azkaban είναι φανερά εμπνευσμένη από το Alcatraz, τη διάσημη φυλακή που δεσπόζει κοντά στις ακτές του Σαν Φρανσίσκο και έμεινε διαχρονικά ως ένας χώρος υψίστης ασφαλείας από τον οποίο ήταν ανέφικτο να δραπετεύσει κάποιος. Δικαιολογημένα, το Azkaban απέκτησε τη φήμη ενός φρικτού μέρους, καθώς, λόγω των Dementors, oι περισσότεροι κρατούμενοι τελικά τρελάθηκαν, ενώ πολλοί πέθαναν αργά και βασανιστικά, έχοντας χάσει πλήρως τη θέλησή τους για ζωή. Ακόμα και όσοι κατάφεραν να επιζήσουν και να αποφυλακιστούν, απέκτησαν σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα από τις εμπειρίες τους μέσα στη φυλακή. Στόχος ήταν ο περιορισμός των κρατουμένων με κάθε κόστος, δίχως να υπάρχει ευαισθησία για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, ούτε κάποια πρόθεση επανένταξής τους στο κοινωνικό σύνολο. Εν μέρει, αυτό αιτιολογείται από το γεγονός πως, συνήθως, οι κρατούμενοι του Azkaban ήταν εξαιρετικά επικίνδυνοι μάγοι, που σκορπούσαν τρόμο σε ολόκληρη τη χώρα. Μεγάλη μερίδα των πολιτών μάλιστα, ήταν υπέρ της χρήσης των Dementors ως δεσμοφύλακες, διότι ένιωθαν ότι τους προστατεύουν, καθώς δεν επέτρεπαν σε κανέναν κατάδικο να δραπετεύσει. Μέσα από την ιστορία του Azkaban αντιλαμβανόμαστε την εξέλιξη της μαγικής κοινωνίας, η οποία μεταβαίνει από την επιβολή ποινών που θυμίζουν τις μεσαιωνικές εκτελέσεις σε πιο ανθρωποκεντρικές μεθόδους σωφρονισμού.